Auschwitz Bulletin, 2004, nr. 02 April

download Auschwitz Bulletin, 2004, nr. 02 April

of 36

  • date post

    10-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    224
  • download

    6

Embed Size (px)

description

Vandaag werd er weer gejaagd op Karadzic, de hogepriester van de etnische zuiveringen. Hij was onvind- baar want de plaatselijke bevolking beschouwt hem als held, verstopt hem, koestert hem. U zult merken dat ik steeds vaker hetzelfde stukje schrijf. U zult wel- licht begrijpen wat ik schrijf, het met me eens zijn. Wat hebt u er aan? En ik? Ik zal morgen wel weer het zelfde meemaken. Vandaag ontplofte nog een bom, de zoveelste, de zoveelste doden in Irak. Heb ik ook gezien, op CNN. Hans Fels

Transcript of Auschwitz Bulletin, 2004, nr. 02 April

  • 48ste jaargang, nr. 1, april 2 0 0 4 . Verschijnt 4 x per jaar

    Een uitgave van het Nederlands Auschwitz Comit; postbus 74131,1070 BC Amsterdam

    A u s c h w i t z B u l l e t i n Vandaag Wat heb ik vandaag gedaan? Ik zal het u zeggen. Vandaag heb ik met Port-au-Prince, Ha t i , gebeld en gesproken met een oude vriend van me die burgemeester van die stad is. Het is er nog erg onveilig en het stadhuis is gesloten. Vandaag kreeg hij een telefoontje van de Amerikaanse commandant van de troepen daar met het vriendelijke verzoek of hij telefonisch het gemeentepersoneel opdracht wil geven de lijken die overal verspreid door de stad liggen, te laten ophalen. "Liggen er veel? informeerde ik. "Ja, het zijn er veel".

    Vandaag heb ik ook met mijn vriend Eitan gebeld, in Isral. Vanmorgen om precies te zijn. We hadden elkaar lang niet gesproken. Ergens volgende maand vliegt hij naar Chicago en nij wil een paar dagen in Nederland net mij doorbrengen. "Maar dan )en ik in Frankrijk", zeg ik in mijn genda kijkend en stel hem voor aar la douce France te komen. Het 5 even stil aan de andere kant en an zegt-ie: "Ik voel me niet veilig Frankrijk".

    andaag heb ik nog een keer met itan gebeld, vanavond om precies zijn. Ik bel altijd als er weer een

    im is ontploft. Even informeren i een hart onder de riem steken.

    "Nee, gelukkig niemand die we kennen".

    Vandaag heb ik ook naar de televisie gekeken: In Spanje ontploffen heel veel bommen, heel veel doden en de politici spelen een spelletje met de doden en gewonden.

    Vandaag ontplofte nog een bom, de zoveelste, de zoveelste doden in Irak. Heb ik ook gezien, op C N N .

    Vandaag werd er weer gejaagd op Karadzic, de hogepriester van de etnische zuiveringen. Hij was onvind-baar want de plaatselijke bevolking beschouwt hem als held, verstopt hem, koestert hem.

    Wat heb ik vandaag eigenlijk nog meer gedaan? Ik heb me gergerd aan het feit dat het historisch bewustzijn een spanwijdte van een paar jaar heeft bereikt . Alle journalisten hebben het over "de grootste massamoord uit de Spaanse geschiedenis" want Guernica met zest ienhonderd doden is teveel verleden.

    Vandaag volgde ik op de radio een debat over de uitzetting van uit-gepcocedeerden en las zowaar in een van de Amerikaanse kranten - voor

    wie Nederland eigenlijk nauwelijks bestaat - een heel artikel over ons draconische vreemdelingenbeleid. Toch mooi dat we eens de voor-pagina halen.

    Vandaag schreef ik ook dit stukje.

    U zult merken dat ik steeds vaker hetzelfde stukje schrijf. U zult wel-licht begrijpen wat ik schrijf, het met me eens zijn. Wat hebt u er aan? En ik? Ik zal morgen wel weer het zelfde meemaken.

    Hans Fels

  • Inhoudsopgave: Hans Fels, hoofdartikel 1

    Reis Polen 2

    Burgemeester Job Cohen, herdenkingstoespraak 3

    Jacques Grishaver, toespraak renie 4

    Voerbalracisme 7

    Hans Dresden, toespraak renie 8

    Loucky Content, interview met Sonja Kiek 10

    Ed van Thijn, het Geneefse vredesinitiatief 13

    Erepenning Essen voor Celine van der Hoek 14

    Zoni Weisz antwoordt op vragen van scholieren 15

    Max Arian, Eerdmans ten strijde tegen hoofddoekjes en keppeltjes 17

    Simon de Haas, sofodans in Auschwitz 18

    Raul Elilberg onderscheiden 19

    Ewoud Sanders, Pulsen 20

    In memoriam verzetsstrijdster Semmy Riekerk 21

    Bert Jan Flim, gemeentelijke overlevingspercentages 22

    Informatiepunt Nederlandse Rode Kruis 24

    De verdwenen Medienne 25

    Jules Schelvis, bezoek aan Arolsen 26

    NIOD-onderzoek allochtonen van nu en oorlog van toen 27

    Anke Oude Brunink, herinnering aan Herman Zilverberg 28

    Maria Goudsblom, Erhard Roy Wiehn 29

    Verbeelding van de Opstand in Sobibor 30

    Solovoorstelling in het huis van Etty Hillesum 31

    Eerste gevangene van Auschwitz overleden 31

    Ingezonden brieven 32

    Agenda 34

    Colofon 36

    Reis n a a r Polen 2004 Voor de reis naar Polen van 1 t/m 6 november 2004 (aangekondigd in het Herdenkingsnummer van dit Bulletin in januari) zijn op dit moment nog enkele plaatsen beschikbaar. U kunt zich tot 1 juni schriftelijk aanmelden bij het Nederlands Auschwitz Comit t.a.v. J. Grishaver, Knoopkruid 54, I I 1 2 PV Diemen, (fax 020-6003455, e-mail info@auschwitz.nl)

  • Toespraak Burgemeester Job Cohen bij de Auschwitzherdenking "Discriminatie kan uiteindeli jk le iden tot vervolging en moord" Tijdens de h e r d e n k i n g bij het Auschwi tz -monument in het Wertheimpark te Amsterdam hield burgemeester Job Cohen de volgende toespraak:

    "Net als zoveel andere jaren staan wij vandaag hier in het Wertheim-park in Amsterdam, samen met onze kindeven, kleinkinderen, familie-leden en vrienden om de slachtoffers van Auschwitz te gedenken. Auschwitz. Deze naam alleen al staat symbool voor alle gruwel die in de Tweede Wereldoorlog tegen de mensheid is begaan. De slachtoffers van Auschwitz waren mensen afkomstig uit alle landen van het in de jaren 1940-1945 door de Dui t sers bezet te Europa, dus ook uit Nederland.

    Auschwitz was niet alleen een nazi-

    concentratiekamp, zoals er talloze andere in bezet Europa bestonden, waarin de mensen crepeerden of stierven door de slechte omstandig-heden, het slechte eten, de terreur, de uitbuiting, het harde werken als slaven. Nee, Auschwitz was behalve dat alles en boven alles een "dodenkamp", waarin door de nazi's als "ongewenste elementen" bestem-pelde mensen, de Roma, Jehova Getuigen, homoseksuelen, Poolse politieke gevangenen en Russische krijgsgevangenen, maar vooral de joden van Europa in de gaskamers de dood vonden. Auschwirz was een van de zes concentratiekampen waar de "Endlsung" van het "joodse vraagstuk" zijn beslag kreeg. In Auschwirz stierven naar schatting tussen de 2 en 2,5 miljoen mensen en mogelijk meer. Deze gruwelijke

    waarheid is, bijna 60 jaren na dato, nog steeds nauwelijks te vatten en nog moeilijker te begrijpen.

    Wat wij wel kunnen en moeten begrijpen is dat Auschwitz de uiterste consequent ie is van de ideologie van de nazi's, die de hegemonie van de "Volksgemeinschajt" en de superioriteit van het Arische ras decreteerde, en daarmee uit-drukkelijk de inferioriteit van andere volkeren en zogenoemde rassen veronderstelde. Een op discriminatie en uitsluiting gerichte politiek, zoals de nazi's voerden, kan uiteindelijk leiden tot vervolging en moord. In een tijd van herlevend antisemi tisme en discriminatie in Europa is dit de les die we van Auschwitz blijvend moeten leren. Nooit meer Auschwitz.

  • Jacques Grishaver tijdens de lunchbijeenkomst

    ' 'Nooit meer Auschwitz is een verplichtende her inner ing" Tijdens de lunchbijeenkomst in de RAI te Amsterdam na de Auschwitz-herdenking op 25 januari 2004 hield Jacques Grishaver, voorzitter van het Nederlands Auschwitz Comit de volgende toespraak:

    Het opschrift bij ons monument Nooit meer Auschwitz is een boodschap die de herinnering aan de verschrikkingen

    van toen verbindt met de maat-schappelijke actualiteit. Het is een boodschap die de brug vormt tussen een periode uit de geschiedenis waarin het zo vreselijk mis ging en het heden waarin het, als we niet oppassen, vreselijk mis kan gaan. 'Nooit meer Auschwitz' is meer dan een les uit her verleden, 'Nooit meer Auschwitz' is een verplichtende herinnering.

    Enige maanden geleden heelt de Franse president Jacques Chraq een noodklok gehiid. Voor het eersr sprak hij zich uit over de verontrusten-de toename van het aantal antisemi-tische incidenten in Frankrijk. Chiraq gaf toe dat er in n jaar tijd meer dan 4000 van di t soort incidenten gemeld werden en hij kondigde een veel strengere houding tegenover racistische uitingen aan.

    Ook in Nederland is er sprake van een toename van antisemitische incidenten. Steeds vaker hoor je bijvoorbeeld antisemitische uiringen tijdens demonstraties. Te veel en re vaak heeft de overheid dan 'niets gehoord' of poetst men het weg als kwajongenswerk. Een ander, reeds langer bekend voorbeeld: Veel van deze uitingen vinden plaats in en rond her voetbal-stadion. Te veel en te vaak wordt in Nederland dii fenomeen vergoelijkt, alsof het niet al teveel om het lijf heek en nou eenmaal zou behoren tor de rituelen van de voetbalfans. Deze houding is niet alleen laak-baar, ze is ook dom en onverstandig. Als de geschiedenis van het anti-semitisme van de 20ste eeuw ons iers geleerd heeft, dan is het wel dat de aanloop tot de Sjoa bestond uii schijnbaar kleine ontwikkelinger die tenslotte de grond rijp hebber gemaakt voor de vervolgingei tussen '38 en l45. Aan de andere kant moeten we oo terughoudendheid betrachten. 1 vaak - en vaak ten onrechte - worc kritiek op het doen en laten van t staar Isra'1 gekwalificeerd als ant semitisme. Ook in Nederland zi er veel mensen die zich aan dit sot overdrijvingen schuldig maken. O'

  • dit is dom cn onverstandig. N iemand is er bij gebaat wanneer her begrip antisemitisme op zon manier aan inflatie onderhevig raakt. Door het woord te pas en te onpas in de mond te nemen dreigt dit echter wel te gebeuren.

    Geen tolerantie ten opzichte van haat en racisme Het zijn niet alleen uitingen van antisemitisme die het Nederlands Auschwitz Comit zorgen baren. Niet te ontkennen valt dat er van-daag de dag ook grote problemen zijn, die voortkomen uit een extremistische interpretatie van de islam. De islam is, net als de andere grote religies, voor vele miljoenen een voortdurende bron van inspi-ratie. Maar - en dat geldt net zo voor de andere wereldreligies - voor een minderheid vormt hij een bron van haat en extremisme. Dit kan leiden tot angst cn afkeer. De steeds openlijker uitgesproken angst voor de islam en daarmee angst voor islamieten in Nederland vraagt daarom ook onze aandacht. Duidelijk is dat er problemen zijn met bij voorbeeld de Marokkaanse jeugd. Maar is het