Auschwitz Bulletin, 1964, nr. 01 Januari

download Auschwitz Bulletin, 1964, nr. 01 Januari

of 12

  • date post

    15-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    214
  • download

    1

Embed Size (px)

description

jaren en nachten gingen voorbij; alles verandert, maar in ons hart, onuitwisbaar geëtst beelden van chaos, honger en moord. ontelbare mensen, uit hun wereld verdreven naar een kamp, omsloten door dodend draad, waar de lach van hun leven bestierf. Zie verder pag. 9 m r springvloed van misdaad overspoelde europa. amsterdam-z., postgiro 293087 auschwitz. secr. r. cheval, volkerakstraat 26

Transcript of Auschwitz Bulletin, 1964, nr. 01 Januari

  • nederlands auschwitz c o m i t

    S P E C I A A L H E R D E N K I N G S N U M M E R

    j a n u a r i 1 9 6 4

    secr. r. cheval, volkerakstraat 26 amsterdam-z., postgiro 2 9 3 0 8 7

    O N S H E R D E N K E N H E E F T T O E K O M S T

    ^ E G E N T I E N maal keerde de 27ste januari weer, sinds de beulen het

    moorden in Auschwitz moesten sta-ken. Is het hun en hun kompanen voorgoed onmogelijk gemaakt9 Alleen al het Auschwitz-proces na bijna twintig jaar vertraging en de woor-den van de moordexpert Boger verhel-deren en bevestigen veel: ,,Hoe ik me verstopt heb 9 lk hoefde me niet te verstoppen." Wij moeten dus blijven waarschuwen

    r nooit weeri jaren en nachten gingen voorbij; alles verandert, maar in ons hart, onuitwisbaar getst beelden van chaos, honger en moord.

    springvloed van misdaad overspoelde europa.

    ontelbare mensen, uit hun wereld verdreven naar een kamp, omsloten door dodend draad, waar de lach van hun leven bestierf.

    auschwitz.

    mens van heden, van morgen, waar gij leeft, weest met ons een stem, die roept in alle talen, in naam van hen, wier stemmen in de gaskamers werden gesmoord: nooit meer auschwitz.

    greet van amstel

    en oproepen, zoals wij al jarenlang en met steeds meer weerklank doen. In deze herdenkingsmaand brachten wij driemaal grote Nederlandse kunste-naars met onze gast, de Sowjet-viohst Bons Goetnikow op n podium bij-een. Theo Olof en Felix de Nobel, Willem Hielkema, Enny Mols-de Leeuwe, Henny Orri, Nel Oosthout, die de zieke Charlotte Kohier kwam vervangen. Naast hen sprekers van diverse pluimage.

    U hebi dit alles kunnen horen of er-over gelezen. Wat U nergens zult vin-den zijn de alge-mene sympathie en warmte, waarmee al-len niet in de laatste plaats zij, die voor ons blad schreven ons te-gemoet traden en waarvoor, belange-loos een veel te knal woord is Wij weten, dat ieder dit uit innerlijke drang deed en onze dank niet vraagt, maar wij zijn er met minder erkentelijk om. Wij zien in die steeds wijder verbreide be-reidwilligheid om ons te helpen een stille waardering, instemming en aan-moediging voor ons werk en de beste vorm om dank te zeggen lijkt ons de verzekering onzer-zijds, dat wij door-gaan

    De herdenkingsmaand is ook het be-gin van het nieuwe jaar. Het is zin-vol te bezien, wat dit jaar ons heeft gebracht en wat wij dit afgelopen jaar aan waardevols konden brengen. Laten wij dan beginnen voor het be-gin: de dag voor de vorige herden-king, de 26ste januari, de tocht naar Budel in de sneeuw, een zwijgend maar welsprekend protest tegen een hernieuwde Wehrmacht m Nederland. Ook in milder weer, in de hoofdstad herhaalden wij dit wel niet alleen symbolisch achter de grijze prof. van Hamel, de man die eenmaal de dood eiste tegen de zwaarste oorlogsmisda-digers in Nederland. Een andere ju-rist, prof. Nagel, woonde als waarne-mer voor ons het proces-Globke bij, waar twee onzer getuigden tegen de misdadigers. Recht verlangden wij bij het regelen van de nasleep van de oorlog, maar ook tegen een nieuwe oorlog kwamen wij op. Wij ontvingen de Japanse vrc-despelgrims op hun Hirosjima-Ausch-witz-mars (zij hadden toen juist te Auschwitz zelf de bevrijding van het kamp mee herdacht). Wij brachten hen ook m contact met de pers, met jonge en werkende mensen. Onvergetelijk blijven de ereconcerten, die wij hebben gewijd aan de strijders van het getto van Warschau. Uit het gehele land, uit alle kringen en lagen der bevolking stroomden blijken van

    Zie ve rder pag . 9 m

    B L O E M L E G G I N G Op zondag 26 januari zullen, zoals gebruike-lijk, bloemen worden gelegd op de Nieuwe Oosterbegraafplaats, bij de urn met as , die door oud-kampbewoners uit Auschwitz is meegebracht. Verzamelen om 1 2 uur precies bij het hek van de N. OosVeibegiaalplaats, Kiuis laan , Amsterdam O.

  • N O O I T V E R G E T E N :

    h e t m o n u m e n t J^AT er een internationaal monument in Auschwitz moet

    komen beseffen zeer veel mensen in Nederland 4Dat blijkt al uit de meer dan 15.000, die door het Nederland-se publiek bijeengebracht en gestort zijn bij het Int. Monu-mentencomit. Wel schril steekt hierbij af de houding van opeenvolgende Nederlandse regeringen, die het totnogtoe niet nodig vonden n cent bij te dragen aan een gezamen-lijk graf- en 'gedenkteken voor meer dan honderdduizend burgers. Op deze pagina kan men lezen hoe nodig de pas met de

    P.C Hooftpnjs bekroonde schrijver Theun de Vries zulk een teken acht. In een brief, die wij ontvingen van dr. A. Vondeling her-innerde deze fractieleider in de Tweede Kamer eraan, dat hij ons Comit goed gezind is en verwees daarbij naar zijn optreden in de Kamer en tegenover de vorige Minister-President ten gunste van het monument. Mr. G. J. P. Cammelbeeck, die als lid der Eerste Kamer schriftelijke vragen aan minister Luns heeft gesteld over een bijdrage aan het monument, zette zijn inzicht in deze kort en bon-dig voor onze lezers uiteen. Een ander Eerste Kamerlid, mevr. A. van Ommeren-Averink uit zich in dezelfde geest. Het Nederlandse Ausch-witz Comit, dat voortdurend in actie is voor het monu-ment o.a. bij de herdenking en door de verkoop van het album brengt de daden van het volk en de uitspraken der parlementsleden onder de aandacht ook van de huidige regering

    ^Monument voor Auschwitz - teken voor de wereld | ^EZENDE in de pers op het einde

    van het voorgaande jaar, hoe de beulen, sadisten en , .proefnemers" van het vernietigingskamp Auschwitz in de Duitse Bundesrepublik met een teerhartige menselijkheid worden om-ringd zoals men ze een alledaagse eer-lijke moordenaar niet gunt, vroeg ik mij af wat er gebeurd zou zijn als des-tijds maar n van de miljoenen of-fers van de gaskamers zijn geuniform-de kwelduivels om kerstverlof had ver-zocht . . . Wat in Auschwitz voorviel stuit af op de grenzen van de verbeeldingskracht. Die grenzen zijn ons weliswaar ge-steld, of onze ziel stelt ze zichzelf, om niet waanzinnig te worden van droefe-nis, gramschap en de onuitsprekelijk-heid van de Misdaad. In Auschwitz heeft de Misdaad zichzelf voor het eerst i n de geschiedenis een hoofdletter bezorgd, de gruwelijkste en onterend-ste hoofdletter die ooit aan de georga-niseerde boosheid is toegekend, eeri hoofdletter die nooit weer kan worden uitgewist. Wanneer wij onder deze omstandighe-den spreken van een beeld voor Auschwitz, een monument, dat wil zeggen een gedachtenisteken : dan schijnt het zo voor de hand liggend, zo onmisbaar en noodzakelijk, dat het tot op heden ontbreken van dit beeld al-leen een gevoel van de pijnlijkste ver wondering wekt. Zeker, de ongenadige tijd doet haar werk, en er groeit gras over de tijd van de ongenade. Ook dat ligt in de aard der dingen, passend bij de wijze waarop het mensdom zijn emotionele leven beveiligt. Blijven staan in die ongenade, zoals wij er in stonden voor en vlak na de eerste wereldoorlog, toen de verschrikkingen van de nazi-kam-pen in hun volle omvang begonnen door te dringen tot de wereld, ook tot

    de Duitsers zelf, dat kunnen wij al niet meer Maar te staan met het hoofd in de grijze sluiers van de onverschilligheid en niet-willen-weten het odium van brute ontkenning laten we daar-bij uiteraard aan bepaalde Duitsers van toen en nu over kunnen wij dat wel? Er is een monument voor Auschwitz nodig, omdat de Misdaad het verdient. Zij dient uitgekreten te worden in een zichtbare vorm, in een gestalte en een symbool, dat de betekenis heeft van een onverwrikbaar vermaan. Een ge-dachtenisteken waarbij toekomstige geslachten zullen vragen: Wat was dat, Auschwitz9 en waarop hun het antwoord niet mag worden onthou-den

    m o n u m e n t a l s w a a r s c h u w i n g regering besliste opnieuw T X vorige regering weigerde een f i -* ^ nancile bijdrage te verlenen vooi de totstandkoming van het monument te Auschwitz: zij motiveerde die weige-ring door zich erop te beroepen, dat in soortgelijke gevallen nimmer een dergelijke bijdrage werd verleend. De massamoord op de Joden door de nazi's , waaronder tienduizenden van onze Joodse landgenoten is in de ge-schiedenis der mensheid een onverge-lijkbare misdaad. Juist dit monument wil een teken en een waarschuwing voor de mensheid zijn alle krachten in te spannen om ons blijvend van de kwade te verlossen. Daarom moet de regering -Maxijnen op de beslissing van de regering-De Quay terugkomen.

    Mr. G. J . P. Cammelbeeck lid Eerste Kamer der Staten-Generaal

    Het antwoord luidt. Eenmaal, in een tijd die wij gevrijwaard achtten tegen barbarij, stonden er mensen op die in hun machtswaan een miljoenenvolk vergiftigden en meesleepten tot gru-welen jegens de medemens, ja, tegen weerloze kinderen, die zich niet laten bevatten. En opdat dit nmaal tot n maal be-perkt blijven mag en moet, opdat een vergiftiging van deze aard en een bar-barij van deze omvang en met zulke iolterfantasien zich nooit meer kun-nen herhalen, richtten wij op de plek van die gruwel een Waarschuwing op. Zij moet daar staan, en het is de plicht van de mensen op aarde, waar zij zich bevinden, om te zorgen dat het teken lange, lange tijden blijft spreken, tot wij mogen hopen dat er een men-sensoort op aarde leeft wie deze nazi-misdaad even vreemd is als ons de voorwereldlijke monsters die wij alleen nog als versteende resten aantreffen. Wij hopen dat'het zo ver komen zal, maar er op wachten met het gedenk-teken voor Auschwitz kunnen en wil-len wij niet.

    Het moet verrijzen, en binnen zeer af-zienbare tijd, en zijn werking begin-nen, nu nog zovelen van de folteraars leven en nog een aantal van de offers ontsnapt zijn en tegen de Misdaad ge-tuigen. Het moet ons geweten wakker houden en onze wil om herhalingen te verhin-deren versterken. Het te helpen oprichten is een eenvou-dige, onafwijsbare mensenplicht van de mensen uit onze X X e eeuw.

    Theun de Vries

    Voor het monument: postgiro 1 5 7 . 0 0 0 t.n.v. Nederlands Comit Monument te Auschwitz.