De Bende Van Nijvel BUNDEL

download De Bende Van Nijvel BUNDEL

of 33

  • date post

    15-Jul-2015
  • Category

    Documents

  • view

    545
  • download

    16

Embed Size (px)

Transcript of De Bende Van Nijvel BUNDEL

De Bende van Nijvel

MAVO GIO 1

2011 De Bende van Nijvel was een groep misdadigers die in 1982, 1983 en 1985 in Belgi een reeks moorden, inbraken, diefstallen en overvallen pleegde. Daarbij vielen in totaal 28 doden en ruim 40 gewonden. Vooral de bloedige roofovervallen op supermarkten van de Delhaize-keten in 1985 schokten het hele land. De leden van de Bende van Nijvel werden niet ontmaskerd en ook hun motieven zijn tot op heden niet bekend. Het politieonderzoek verliep in de beginfase volgens sommigen chaotisch en onzorgvuldig. Hierdoor n omdat het aantal doden en gewonden hoog was maar de buit relatief gering, werd de bende vaak gezien als een organisatie met politieke motieven die bescherming genoot van hogerhand. Bewijzen voor deze stelling zijn nooit gevonden.

2

GeschiedenisDe Bende van Nijvel - de naam is haar door de pers gegeven - liet voor het eerst van zich horen in 1982. Toen betrof het een diefstal van een geweer uit een wapenwinkel in Dinant. De misdadigers toonden zich weldra van een gewelddadiger zijde. De misdrijven in 1982 en 1983 hadden een sterk uiteenlopend karakter roofovervallen, carjacking, inbraken - maar kenmerkten zich door het brute geweld waarmee de bende opereerde, die zijn naam kreeg na de nachtelijke inbraak in een Colruyt-supermarkt in Nijvel. Een man en een vrouw die met hun auto kwamen tanken, werden gedood. Een gealarmeerde rijkswachtpatrouille werd beschoten en een andere nadien in een hinderlaag gelokt. Daarbij werd een Rijkswachter gedood en zijn collega voor dood achtergelaten. Voor zover bekend was de bende in 1984 niet actief, maar in 1985 sloeg ze harder toe dan ooit. Op vrijdag 27 september 1985, rond 20.10u, en later rond 20.30u, pleegde een bende twee overvallen op twee Delhaize-filialen waarbij in totaal acht doden vielen. Eerst 3

werd het filiaal in Eigenbrakel (Rue de la Graignette) overvallen (3 doden) en minder dan een half uur later dat in Overijse (Brusselsesteenweg) (5 doden). De laatste overval op een Delhaize-filiaal in Aalst op zaterdag 9 november 1985 was het bloedigst en kostte acht mensen het leven. Volgens de laatste stand van het onderzoek bestond de Bende uit een harde kern van drie personen: een lange man (de 'reus') die de overvallen leidde, de moordenaar ('killer' in Bende-jargon) die de meeste moorden pleegde en een 'oudere man' die vooral als chauffeur fungeerde. Het wordt evenwel niet uitgesloten dat de Bende bij de laatste overval in Aalst uit zes personen bestond. Er zijn getuigenissen die doen vermoeden dat de 'killer' om het leven is gekomen toen de Bende na de laatste overval in Aalst op de vlucht sloeg. Een politieagent van de stad Aalst die op de vluchtauto schoot zou hem toen geraakt hebben. De 'killer' wordt verantwoordelijk gehouden voor 23 van de 28 doden. Feit is dat de bende daarna niet meer van zich liet horen. Getuigen zeggen dat ze op de avond van de overval in het bos van La Houssire twee mannen bij een Volkswagen Golf hadden gezien. Een derde man zou op de grond hebben gelegen. Het staat vast dat leden van de Bende rond die tijd in dit gebied zijn geweest. In het nabijgelegen kanaal dumpten ze toen twee zakken met wapens, munitie en ander bewijsmateriaal. Tussen 27 september en 5 oktober 2004 zocht het gerecht in het bos van La Houssire bij 's-Gravenbrakel vergeefs naar het lichaam van de moordenaar. Wel doken twee kogels op, twee kogelhulzen, een jas, een uurwerk en oude munten. De munitie was van eenzelfde type als gestolen werd bij de Bende-overval op wapenhandel Dekaise in Waver. Een herhaling van de graafwerken in maart 2005 bleef eveneens vruchteloos. In 2010 werd er nogmaals gezocht in het kanaal in de buurt van het hellend vlak van Ronquires, ook ditmaal zonder resultaat.

4

MotievenTerrorismeAanhangers van de theorie dat de bende uit terroristen bestond, menen dat de daders in de extreemrechtse hoek gezocht moeten worden, meer bepaald de militie Westland New Post. Deze opvatting wordt onder meer gesteund door verhalen over het dubieuze Brusselse milieu van de jaren tachtig waarin enkele rijkswachters nauwe banden zouden onderhouden hebben met extreemrechts, en door de opvatting dat de overvallen met militaire precisie werden uitgevoerd. Gedacht wordt dat de bende wellicht uit (ex-)rijkswachters en extreemrechtse militanten bestond en met de acties het land wilde destabiliseren. Als mogelijk financier werd de omstreden edelman Benot de Bonvoisin genoemd. Als gevolg van de overvallen van de bende werd het materieel van de dienst bij de rijkswacht verbeterd. Deze complottheorie en varianten daarop hebben in de media veel aandacht gekregen en worden ook door journalisten als Guy Bouten, auteur van een boek over de Bende van Nijvel, geloofwaardig geacht. Toch is er geen overtuigend bewijs gevonden om extreemrechts of enig andere politiek genspireerde organisatie, aan de Bende-criminelen te koppelen.

5

Wel staat vast dat zowel extreemrechtse militanten als de Bende van Nijvel de bossen van La Houssire goed kenden. Een aantal rechtse extremisten hield er schietoefeningen, de Bende stak er een vluchtwagen in brand en dumpte wapenzakken in het nabijgelegen kanaal. Tussen rommel die mogelijk door de Bende in het bos werd achtergelaten stak een papier waarop het handschrift te zien zou zijn van de toenmalige vriendin van Jean Bultot, een omstreden adjunct-gevangenisdirecteur die bekend stond vanwege zijn extreemrechtse sympathien.

Geheimen diensten / GladioAnderen wijzen de Amerikaanse CIA aan als organisator van de overvallen. Ook volgens een onderzoek van de Belgische senaat pasten deze misdaden mogelijk binnen het Gladio-netwerk van de Amerikaanse inlichtingendiensten, dat de invloed van het communisme in West-Europa moest ontmoedigen. Leden van de Belgische Parlementaire Onderzoekscommissie belast met het onderzoek van de recente onthullingen over het bestaan in Belgi van een clandestien internationaal inlichtingennetwerk, bekend als de commissie-Gladio (1990), verdedigden dit verband. Commissievoorzitter Roger Lallemand schreef de aanslagen toe aan het werk van buitenlandse geheime diensten, die als doel hadden de binnenlandse Belgische democratie te benvloeden. Hij meende dat de terreuraanslagen van de jaren '80 vooral een media-effect moesten veroorzaken. Deze geheime diensten gebruikten daarvoor beurtelings extreemlinkse of extreem-rechtse groeperingen . Ex-adjunct-gevangenisdirecteur Jean Bultot en gewezen rijkswachters Martial Lekeu en Robert Beijer legden gelijkaardige getuigenissen af. Lekeu werd hierover ook door de speurders ondervraagd maar wijzigde toen zijn verklaringen. Ook Bultot en Beijer hebben naderhand andere theorien verkondigd, die op punten in tegenspraak zijn met hun eerdere getuigenissen over Gladio. De onregelmatigheden in het onderzoek naar de Bende van Nijvel en de CCC zouden in 1991 leiden tot de oprichting van een parlementair overzichtscomit dat de inlichtingendiensten controleert, het zogenaamde Comit I. Voor een koppeling van een geheime dienst aan de Bende-misdrijven is geen overtuigend materieel bewijs gevonden. 6

Wapenhandel en afpersingOok illegale wapenhandel en afpersing werden als motieven genoemd. Bij deze laatste theorie wordt ervan uit gegaan dat de misdadigers sommige slachtoffers doelbewust kozen. Een vroegere bankier Leon Finn, gedood in Overijse, zou bij illegale wapentransacties betrokken zijn geweest. Ook het koppel Jacques Fourez-Elise Dewit zou niet zomaar zijn vermoord. Van deze twee werd gezegd dat ze iets met de Roze Balletten te maken hadden, en goede banden hadden met een ander slachtoffer, restaurantuitbater Jacques Van Camp. Dat deze mensen elkaar echt kenden is nooit aangetoond. Ook voor het verhaal dat ze alle vier lid waren van dezelfde politieke organisatie, CEPIC, is in het politieonderzoek geen bewijs te vinden, maar het ging in de media wel een eigen leven leiden. Behalve afpersing van personen behoort ook afpersing van de supermarktketens tot de mogelijke verklaringen. Het is echter nooit aangetoond dat n van de overvallen ketens afgeperst is of betaald heeft.

BanditismeDe opvatting dat de Bende uit traditionele overvallers bestond die uit waren op geld is door velen ongeloofwaardig genoemd vanwege de relatief geringe buit en het grote aantal doden. In de beginfase, toen het aantal doden nog niet zo groot was, werd dit spoor gevolgd door de speurders. Toch valt dit motief niet geheel uit te sluiten. Buitenlandse profilers die het dossier hebben bestudeerd, zijn tot conclusies gekomen die banditisme toch tot een mogelijke optie maken. Zij stelden dat het toenemend gewelddadige gedrag van de Bende mogelijk een deel van de 'kick' vormde. Ook was de buit in sommige gevallen behoorlijk te noemen, zeker voor mensen uit armere milieus, oordeelden de profilers. De gebruikte wapens wekten ook niet de indruk dat de Bende uit militair getrainde "professionals" of geroutineerde beroepsmisdadigers bestond. Daarnaast zijn voor andere, sluitende bewijzen gevonden. politiek 7 genspireerde motieven geen

OnderzoekHet onderzoek naar de Bende van Nijvel bleef tot dusver zonder concreet resultaat. Dat kwam onder meer doordat het aanvankelijk verspreid was over arrondissementen en politiediensten die meer oog leken te hebben voor elkaar en voor de publieke opinie, dan voor de waarheid. Het parket van Dendermonde was - in de ogen van de pers - het meest voortvarend in zijn aanpak, maar kon zich slechts met een klein deel van het dossier bezighouden. De centralisatie van het dossier in Charleroi oogstte veel kritiek. Toch kwam er daarna pas enige lijn in het onderzoek. De feiten lagen toen echter al vijf of meer jaar terug, waardoor het behalen van resultaat almaar moeilijker werd. Het parket in Bergen beschuldigde de zogenoemde 'Borains' - een groepje randfiguren uit de Borinage ervan de Bende-misdrijven van 1982 en 1983 te 8

hebben gepleegd. De rechtbank in 1988 sprak