ANOUK HOOGENDIJK ‘Ik ben nog steeds aan het uitvogelen wie ik … · 2020. 6. 25. · Anouk in...

of 4/4
xxx interview ‘Ik ben nog steeds aan het uitvogelen wie ik ben’ Nadat voormalig profvoetballer Anouk Hoogendijk (34) – Miss Chaos voor intimi – stopte met voetballen, is ze bezig met een inhaalslag. Huis kopen, carrière maken, ze doet het allemaal. In hoog tempo. Maar een baby moet nog even wachten. “Ik had geen zin om me meteen weer vast te pinnen en thuis te zitten.” FLAIR 47 ANOUK HOOGENDIJK
  • date post

    24-Jan-2021
  • Category

    Documents

  • view

    0
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of ANOUK HOOGENDIJK ‘Ik ben nog steeds aan het uitvogelen wie ik … · 2020. 6. 25. · Anouk in...

  • xxxinterview

    ‘Ik ben nog steeds

    aan het uitvogelen wie ik ben’

    Nadat voormalig profvoetballer Anouk Hoogendijk (34) – Miss Chaos voor intimi – stopte

    met voetballen, is ze bezig met een inhaalslag. Huis kopen, carrière maken, ze doet het allemaal.

    In hoog tempo. Maar een baby moet nog even wachten. “Ik had geen zin om me meteen weer

    vast te pinnen en thuis te zitten.” →

    FLAIR 47

    ANOUK HOOGENDIJK

  • Aan het einde van het interview zegt ze dat

    dit best een gekke tijd is. Pas geleden stond

    ze nog in de studio voor de fotoshoot en

    kon alles nog en nu moet het interview

    per telefoon omdat het land min of meer

    ‘op slot’ is door de coronacrisis. Haar leven

    is sindsdien uit versnelling 6 tot stilstand

    gekomen. Televisiewerk, presenteren,

    lezingen, het werd allemaal geschrapt,

    doorgeschoven of uitgesteld. De zomer

    die ze dacht dat ze zou hebben ziet er nu

    heel anders uit. Het zou een top sportzomer

    worden, met het EK voetbal en de Olym-

    pische Spelen. Het werk dat ze daarvoor zou

    doen, onder andere als voetbalanalist, is

    weggevallen. Ze is zzp’er, dus hoe het nu

    verder moet is allemaal onzeker en dat is wel

    iets waar ze zich zorgen om maakt. Aan de

    andere kant, ze is gezond, dus de zorgen die

    ze heeft zijn ook weer relatief.

    Ben jij in een tijd als deze extra met je gezondheid bezig? “Ik heb als kind hersenvliesontsteking

    gehad. Ik ben niet per se kwetsbaarder dan

    anderen, maar pas wel heel erg op. Ook

    omdat ik snel ontstekingen heb, keelontste-

    king en voorhoofdsholteontsteking, en ik

    ben vaak verkouden. Mijn weerstand is

    best laag. Topsport heeft daarbij niet echt

    geholpen, want dat is natuurlijk altijd op

    dat randje balanceren van wat je lichaam

    aankan. Dat klinkt misschien raar, want

    sporten zorgt dat je gezond bent en blijft,

    maar topsport is ook over grenzen heen

    gaan omdat je het maximale uit jezelf wil

    halen. En dat is dan juist weer een aanslag

    op je gezondheid. Sinds ik gestopt ben, kan

    ik dat wel iets beter reguleren, maar ik ben

    gewoon vaker ziek dan anderen.”

    Hoe oud was je toen je hersenvlies-ontsteking had?“Ik was 5. We waren op vakantie in

    Frankrijk toen ik ziek werd, heel hoge

    koorts en hoofdpijn. Halsoverkop zijn mijn

    ouders daar met me naar het ziekenhuis

    gegaan. Ik heb het geluk gehad dat ik het

    heb overleefd en er helemaal goed ben

    uitgekomen. Er zijn ook kinderen die

    bijvoorbeeld gehandicapt raken of doof

    worden. Het enige wat ik er aan over heb

    gehouden is die slechte weerstand. Het was

    natuurlijk voor mijn ouders en broer heel

    heftig om mij zo ziek te zien. Dat heeft een

    enorme impact gehad. Ook voor mij. Ik

    was een druk en ook wel moeilijk kind.

    Niet heel lastig, eerder eigenwijs, stuurs.

    Het duurde wel een paar jaar voordat ik

    gevoeliger en empathischer werd, alsof ik

    doorhad wat voor geluk ik had gehad.”

    Je ouders hebben over jou gezegd dat je een enorme vechter bent, in alles. Je rust niet voordat je iets beheerst. Komt dat omdat je zo ziek bent geweest?“Ik kan inderdaad ergens helemaal vol

    voor gaan. Toen ik meedeed aan Dancing

    with the Stars oefende ik soms 10 uur per

    dag. Ik ging net zo lang door tot het goed

    was. En voor het programma Super Chef

    ging ik thuis eindeloos appelblokjes

    snijden totdat ze perfect vierkant waren.

    Of voor de hele familie vis fileren, omdat

    ik dat onder de knie wilde krijgen.”

    Dan is ze even stil en zoekt naar woorden.

    “Ik heb toen ik in het ziekenhuis lag ook

    keihard gevochten, alleen op een veel

    onbewuster niveau. Aan een kind van 5

    kun je niet uitleggen dat het zo ziek is,

    dus dat wist ik helemaal niet. Toch lag ik

    ’s nachts met mijn ogen dicht te schreeu-

    wen dat ik niet dood wilde. Mijn ouders

    hadden ook zoiets van: ze is een vechter-

    tje, ze komt hier overheen. Het duurde

    even voordat ik weer helemaal de oude

    was. Ik moest ook nog vaak naar het

    ziekenhuis voor controle. Mijn ouders zijn

    niet overdreven extra voorzichtig met mij

    geweest. Ze hebben altijd gekeken naar

    wat ik wel kon. Ik zat als kind op 5 sporten

    tegelijk. Mijn ouders wilden mij en mijn

    broer een heel brede basis meegeven.”

    Je was nog heel jong, maar kun je zeggen wat deze periode met jou heeft gedaan?“Ik vind dat moeilijk. Ook omdat ik inder-

    daad zo jong was. Doe ik de dingen die ik nu

    doe, of die ik heb gedaan, omdat ik ziek ben

    geweest? Geen idee. Is die vechtersmentali-

    teit in die periode ontstaan of zat dat al in

    me? Geen idee. Als kind ervaar je het ook

    heel anders. Als ik nu als volwassene erop

    terugkijk, denk ik: best heftig allemaal, maar

    als kind heb ik dat niet zo ervaren. Ik zie die

    vechtersmentaliteit van toen ook wel als een

    enorme wil om te leven. Misschien is dat

    blijven hangen. In die zin kun je zeggen dat

    ik op een bepaalde manier gretig in het

    leven ben. En daarmee bedoel ik dat wat op

    mijn pad komt en leuk is, ik met alles wat ik

    ‘ AAN EEN KIND VAN 5 KUN JE NIET UITLEGGEN DAT HET ZO ZIEK IS. TOCH LAG IK ’S NACHTS TE SCHREEUWEN DAT IK NIET DOOD WILDE’

    xxxinterview

    ‘ALS ER BIJ AJAX IETS GEVONDEN WAS, KWAMEN ZE EERST AAN MIJ VRAGEN OF IK HET HAD VERLOREN’

    Anouk in vogelvluchtNaam Anouk HoogendijkBeroep Voormalig profvoetballer, presentatrice, voetbalanalist.Hoe het begon Ze maakte in 2004 haar debuut bij het Nederlands elftal, en kwam in 2007 in de nieuw opgerichte eredivisie voor vrouwen uit voor FC Utrecht.Carrière Ze speelde vervolgens bij Arsenal en Ajax en plaatste zich met het Nederlands elftal in 2014 voor het WK. In 2017 stopte ze en werd onder meer voetbalanalist.Privé Woont samen met haar vriend Pieter.

    48 FLAIR FLAIR 49

  • FLAIR 51

    in me heb aanpak. Nadat ik ben gestopt als

    voetbalprof deed ik mee aan televisiepro-

    gramma’s, ging presenteren, gaf lezingen.

    Gewoon vanuit een drang om te willen

    ervaren, ondergaan, leren, verder komen.”

    Als al die dingen zoals nu in deze corona-crisis wegvallen, houd je dan je hoofd koel of raak je lichtelijk in paniek?“Ik vind het heel jammer dat mijn werk nu

    stilligt, maar het haalt me niet uit mijn even-

    wicht. Ik zou onrustiger worden als iemand

    in mijn omgeving op de ic aan de beademing

    ligt. Ik probeer mijn situatie op die manier

    een beetje te nuanceren. En ik baal natuur-

    lijk ook, het zou een geweldige zomer

    worden en opeens is het allemaal anders.”

    Schakel je snel en trek je op zo’n moment meteen plan B uit de kast?“Ik had geen noodscenario klaarliggen als

    je dat bedoelt. Op zoiets als dit kun je je ook

    niet voorbereiden, denk ik. Mijn plan B is

    dat ik niet achterover wil gaan zitten en

    alleen maar Netflix kijken. Ik wil ook nuttige

    dingen doen. De laatste tijd ben ik veel met

    presentaties en lezingen bezig en dat wil ik

    verder uitwerken en gaan perfectioneren.

    Daar heb ik nu de tijd voor. Ik heb onlangs

    met Pieter, mijn vriend, een prachtig huis

    gekocht. Nog lang niet alle dozen zijn uit-

    gepakt, dus er is ook thuis genoeg te doen.”

    Pieter is gymdocent en zit nu ook thuis. Gaat dat goed, de hele dag op elkaars lip zitten?“Ja! Toen ik nog voetbalde, was ik veel in

    het buitenland. Nadat ik was gestopt en

    voor de televisie ging werken was ik nóg

    vaker weg. Afgelopen december en januari

    hebben we samen door Nieuw-Zeeland

    gereisd. Naast dat we daar heel gelukkig

    van werden, het is zo’n ongelofelijk mooi

    land, was het voor ons ook goed om even

    tijd met elkaar door te brengen. We hadden

    een hectische periode achter de rug,

    waarin ik veel werkte en weinig thuis was.

    Die reis was eigenlijk een reset op meer-

    dere vlakken. Ik kon uitrusten van 2 bizar

    drukke jaren en Pieter en ik waren echt

    helemaal samen. Het was ook goed om

    daar te zijn en een beetje met het ritme van

    de dag te leven. We wandelden, deden af

    en toe helemaal niets, lazen een boek

    of speelden een spelletje. Het was heel

    kneuterig eigenlijk. Lekker buiten in de

    natuur zijn, koken in het campertje, maar

    precies wat we nodig hadden.”

    50 FLAIR

    xxxinterview

    ik. We hebben eigenlijk weinig ruzie. Ik

    ben van het harmoniemodel, ik spreek

    graag alles meteen uit. Daarom is het ook

    niet moeilijk om met mij samen te wonen.”

    Waarom past hij zo goed bij je?“Naast dat hij ontzettend lief en knap is,

    hebben we veel dezelfde interesses. We

    zijn beiden sportief, houden van reizen en

    lekker eten. En we gunnen het elkaar om

    de dingen te doen die we leuk vinden en

    laten elkaar daarin ook vrij. Maar wat ik

    vooral heel fijn vind, is dat zijn leven in

    tegenstelling tot dat van mij wat gelijk-

    matiger is. Hij heeft een grote, vaste

    ‘IK WAS EEN DRUK EN OOK MOEILIJK KIND. NIET HEEL LASTIG, EERDER EIGENWIJS, STUURS. HET DUURDE EEN TIJD VOORDAT IK EMPATHISCHER WERD’

    Ben jij makkelijk om mee samen te zijn?“Eh. Tja. Ik denk het wel.”

    Als ik dat aan Pieter vraag, zegt hij dan hetzelfde?“Ja. Ook al vindt hij me ook chaotisch en

    slordig.”

    Dat vonden je teamgenoten bij Ajax en het Nederlands elftal ook, ze noemden je ‘Miss chaos’. “Dat ben ik ook echt. Ik laat mijn telefoon

    in bad vallen, ben altijd van alles kwijt. Als

    er bij Ajax iets gevonden was, kwamen ze

    eerst aan mij vragen of ik iets had verloren.

    Ik lach er maar een beetje om en Pieter

    ook. Hij is ook niet supergestructureerd,

    anders zou de ergernis te groot zijn, denk

    vriendengroep, een vaste baan, speelt al

    zijn hele leven honkbal. Dat brengt de

    nodige rust en balans in onze relatie.”

    De meest gestelde vraag die jullie nu ongetwijfeld krijgen, helemaal met dat grote nieuwe huis, is of er een baby komt.“Al 2 jaar wordt me dat gevraagd. Nadat

    ik was gestopt, dacht iedereen dat er nu

    wel een baby zou komen. Terwijl ik juist

    zoiets had van: ik wil eerst zelf van het

    leven genieten. Ik kan eindelijk alle dingen

    doen die ik niet kon doen toen ik voet-

    balde. Ik had geen zin om me meteen weer

    vast te pinnen en thuis te zitten. Het lijkt

    ons geweldig om ouders te worden, maar

    het hoeft niet meteen.”

    ‘IK KAN OMGAAN MET WINST, VERLIES, KRITIEK. EN IK KAN ME GOED IN EEN GROEP REDDEN. IK BEN EEN KAMELEON, IK BLEND HEEL MAKKELIJK IN’

  • teks

    t Sas

    kia

    Smith

    | fo

    togr

    afie

    Bar

    t Hon

    ingh

    | st

    ylin

    g B

    jorn

    Fra

    nke

    | vis

    agie

    Lin

    da H

    uibe

    rts

    | m.m

    .v. A

    cide

    (top

    , jur

    k), D

    ante

    6 (h

    emdj

    e), I

    bana

    (b

    roek

    ), Ib

    en (v

    est),

    Old

    Hab

    its D

    ie H

    ard

    (hoe

    d), Z

    ara

    (crè

    mek

    leur

    ig p

    ak, l

    aarz

    en)

    Gelukkig is dat gevoel nu wel afgevlakt. Ik

    zie ook dat mijn topsportcarrière me ook

    heel veel heeft gebracht. En dat de dingen

    die ik nu doe daaruit zijn voortgekomen.”

    Op welke manier pluk je er dan nu de vruchten van?“Mijn televisiewerk als voetbalanalist is

    daar bijvoorbeeld direct uit voortgekomen.

    Maar het heeft me ook op een persoonlijke

    manier veel gebracht. Als topsporter moet

    je veel incasseren. Ik kan goed omgaan met

    winst, verlies, kritiek. Ik weet wat afzien

    is en wat euforie is. En ik kan me goed in

    een groep redden. Ik ben een kameleon, ik

    blend heel makkelijk in.”

    Mis je dat niet, dat groepsgebeuren?“Het team en de teamspirit mis ik enorm.

    We hadden onderling een sterke band,

    waren goed op elkaar ingespeeld. Op het

    veld én naast het veld. Nederland heeft in

    die zin een fijne speelcultuur. In Engeland,

    waar ik 2 seizoenen heb gespeeld, komt

    iedereen gewoon aanlopen op het veld,

    doet zijn schoenen aan en de training

    begint. Ik miste daar heel erg dat stukje

    ervoor, dat samenzijn in de kleedkamer. Bij

    Ajax was ik altijd anderhalf uur van tevoren

    al bij de club. Dan ging ik eerst even langs

    de fysio en langs de gym, daarna zag ik de

    meiden en was het socializen met elkaar

    en dán pas trainen. Ik ben ook vaak aan-

    voerder geweest en probeerde in die rol

    ook altijd het groepsgevoel te versterken.

    Zo heb ik een keertje Heel Ajax bakt geor-

    ganiseerd en had het hele team taarten

    xxxinterview

    gemaakt. Die hebben we allemaal anoniem

    op tafels gezet. We konden proeven en

    stemmen op de mooiste en lekkerste taart.

    Man, wat was dat leuk. Er stonden 30

    taarten! De hele club kwam langs, ook de

    mannen van het eerste elftal en de trainers.

    Dus ja, dat soort dingen vond ik altijd wel

    heel belangrijk.”

    Wie had er gewonnen, weet je dat nog?“Volgens mij had Lauren (Delleman,

    red.) de mooiste taart gebakken en

    onze Spaanse keeper Eli (Sarasola, red.)

    de lekkerste. Een cheesecake die echt

    onweerstaanbaar was.”

    Als we even hardop dromen, waar sta je dan over 5 jaar? “Ik hoop dat ik dan een iets regelmatiger

    leven heb. Deze zomer word ik 35, over

    5 jaar ben ik 40, dan is het wel tijd om

    het allemaal iets meer gestructureerd te

    hebben. Met de vrijheid om dingen die

    spontaan langskomen te kunnen doen. Ik

    wilde eigenlijk zeggen dat ik hoop dat ik

    dan gesetteld ben, maar dat klinkt ook een

    beetje burgerlijk. Stom hè, dat schrikt me

    dan toch een beetje af. Terwijl ik snak naar

    iets meer rust en zekerheid.”

    En dan, na even stil te zijn geweest: “Weet

    je, het gaat om de balans! Die ben ik nu

    heel erg aan het zoeken. Ik hoop dat mijn

    leven over 5 jaar gewoon wat meer in

    balans is. En ja, ik hoop dat ik dan ook

    moeder ben.” Lachend: “Dat was toch het

    antwoord waar je naar op zoek was?” ■

    ‘ DAT JE JE WILT SETTELEN KLINKT OOK EEN BEETJE BURGERLIJK. STOM HÈ, DAT SCHRIKT ME DAN TOCH AF’

    ‘ IK BEN GRETIG IN HET LEVEN. DAT WAT OP MIJN PAD KOMT EN LEUK IS, PAK IK AAN MET ALLES WAT IK IN ME HEB’

    Is dat een beetje gelukt, van het leven genieten?“Dat deed ik toen ik voetbalde ook al, alleen

    dan op een andere manier. 13 jaar heeft mijn

    leven in het teken van topsport gestaan. Ik

    heb ontzettend veel gezien en gedaan en

    geleerd, maar ook veel moeten laten. Ik was

    of aan het trainen, of aan het spelen. Toen

    ik 3 jaar geleden stopte moest ik mezelf

    weer een beetje ontdekken, wie ben ik als

    ik niet voetbal? Daar had ik tijd voor nodig.

    Ik ben dat nog steeds een beetje aan het

    uitvogelen. Ik weet steeds beter wat ik wil

    en wat niet. Zo vind ik het televisiewerk

    dat ik doe leuk en heb ik bijvoorbeeld geen

    ambitie om voetbalcoach te worden. Dat

    heeft me eigenlijk nooit getrokken, omdat

    ik al heel mijn leven op het veld heb

    gestaan. Ik ben op een bepaalde manier

    met een inhaalslag bezig, want mijn gene-

    ratiegenoten hebben vaak al kinderen en

    een maatschappelijke carrière gemaakt.”

    Heb je het gevoel dat je dat achterlopen een beetje hebt ingehaald?“Toen ik met Pieter dat huis kocht, voelde

    dat wel als een eerste echte stap. Ik deed

    wat mijn vriendinnen al jaren geleden

    hadden gedaan. In het begin was ik er ook

    onzeker over. Was ik niet te laat met alles?

    Liep ik op werkgebied niet te veel achter?

    52 FLAIR