Jobat-krant 27 augustus 2011

download Jobat-krant 27 augustus 2011

of 40

  • date post

    11-Jan-2017
  • Category

    Documents

  • view

    222
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of Jobat-krant 27 augustus 2011

  • + 10.153 jobs op jobat.be

    Zaterdag 27 en zondag 28 augustus 2011

    Weekblad over en voor werk, met de beste jobaanbiedingen www.jobat.be

    HUMOR OP HET WERKMeer plezier, minder burn-outsblz. 6

    NIC BALTHAZARIk verwacht me aan woelig waterblz. 9

    JOBAT.BE

    SITE VAN

    HET JAAR

    JOBAT.BE

    SITE VAN

    HET JAAR

    We zijnniet klaarvoor zeerveel oudemensen

    Geert VanHootegem

    Zorgmoetanders

    ANSEEL & DENYSDe mythe van hetmiskende genieblz. 3

  • Zou Inge Vervotte dat leuk vinden, uitgeroepenworden tot boegbeeld van een hele generatie en-kel en alleen omdat ze van job verandert? Bekekenvanuit haar gecontroleerde relatie met de mediavan de voorbije jaren waarschijnlijk niet. Inge Ver-votte: archetype van generatie Y. Een generatie dieanders denkt, anders werkt, anders leeft dan al wievoor haar geboren is. Je kan je daar vragen bij stel-len.Zo is het al niet zeker dat Vervotte lid is van de zo-genaamde generatie Y. Zoek het maar op: u zal netzo vaak lezen dat Yers geboren zijn na 1980 als datde laatste Xers (de generatie die Y voorafgaat) ge-boren zijn in 1970. Is ze X, is ze Y, of valt ze ertussen?Het doet er niet toe. In essentie doet ze wat zoveeljonge werknemers - wat ze ondanks haar ruime er-varing toch blijft - haar hebben voorgedaan en nogvelen zullen doen. Ze zoekt een job die bij haarpast.Bestaat er eigenlijkwel zoveel verschiltussen generatie Xen Y? Volgens hr-bu-reau Kenexa niet. Datmeent dat de ver-schillen die er zijnmet andere genera-ties vooral door defactor leeftijd worden verklaard. Zo blijkt generatieY helemaal niet zoveel te verschillen van voorgaan-de generaties. Twintig jaar terug waren jongerennet zo happig om over te stappen naar een anderewerkgever als vandaag.De jobwissel van Vervotte toeschrijven aan gene-ratietypisch gedrag is een brug te ver. Vervotteheeft gewoon het geluk een jonge, verstandige, ca-pabele vrouw met een netwerk te zijn. Gooi dieingredinten op een hoop en je krijgt het beste re-cept om professioneel ergens te raken; dat is hoehet al jaren werkt, ongeacht tot welke generatie jebehoort.Vergeet ook niet dat terwijl het lijkt alsof generatieY het voor het zeggen heeft op de arbeidsmarkt -want ze zijn jong, asser tief, springen van projectnaar project en doen enkel wat ze willen - er nietweinig leden van dezelfde club de werkloosheids-cijfers bevolken. Velen van hen zouden ongetwij-feld maar al te graag ja zeggen tegen een traditio-nele carrire die dwars staat op het gedrag dattrendwatchers hen toeschrijven.Want Inge Vervotte kan wel zeggen: Ik bied alleenmijn diensten aan. Zijn ze niet langer nodig, geenprobleem. Dan bied ik ze ergens anders aan. Maarniet iedereen heeft die luxe.

    X OF Y?

    Twintig jaar terug waren

    jongeren net zo happig

    om over te stappen naar

    een andere werkgever

    als vandaag

    WIM VERDOODTHOOFDREDACTEUR JOBATREDACTIE@JOBAT.BE

    EDITO

    We hebben niet te veel studenten, we hebbener te weinig in de juiste richtingen: ingenieurs,chemici, geschoolden waar de arbeidsmarktom schreeuwt. Ik stel voor het inschrijvingsgeldvan deze richtingen te halveren (...) en dat vande andere te verdubbelen

    Andr Oosterlinck, voorzitter van de Associatie K.U.Leuven, heeft zo zijn bedenkingen bij het stijgende inschrijvingen in het hoger onderwijs, in De Standaard.

    Jouw werkgever kan je niet eindeloos aan hetlijntje houden. Ook de wetgever heeft ooggehad voor dit probleem en er een oplossingvoor gezocht.

    Als algemeen principe wordt gesteld dat werk-gevers geen opeenvolgende arbeidsovereen-komsten van bepaalde duur mogen sluiten metdezelfde werknemer. Doet de werkgever dittoch, dan wordt vermoed dat het van bij deeerste arbeidsovereenkomst gaat om eenovereenkomst van onbepaalde duur. De wet-gever heeft op deze wijze misbruiken willen in-perken en heeft bovendien willen vermijdendat de wetgeving betreffende de opzegtermij-nen zou worden omzeild.Op dit principe bestaan een aantal uitzonde-ringen. Zo is het toegestaan maximaal vier op-eenvolgende overeenkomsten van bepaaldeduur te sluiten, op voorwaarde dat ze elk min-stens 3 maanden duren en in totaal niet meerdan twee jaar overschrijden. De Inspectie vande Sociale Wetten kan deze termijn met eenjaar verlengen, wanneer het gaat om overeen-komsten die elk minstens 6 maanden duren (inwelk geval een voorafgaande schriftelijke toe-stemming is vereist).

    Voorzichtig

    Verder kunnen er ook opeenvolgende over-eenkomsten worden gesloten wanneer er eenonderbreking is die te wijten is aan de werkne-mer (die bijvoorbeeld een andere betrekking

    heeft gevonden, en nadien wil terugkeren) ofindien de opeenvolging gerechtvaardigd wordtdoor de aard van het werk of door andere ge-wettigde redenen. De wetgever verwijst hier-voor zelf naar het belang van de werknemer,naar de economisch ongunstige omstandighe-den waarin de onderneming zich bevindt ennaar de gebruiken binnen de sector (zoals in deshowbusiness).Voorzichtigheid is hier geboden, want deze uit-zonderingen worden door de rechtbankenzeer beperkt genterpreteerd. Zo werd bij-voorbeeld de onzekerheid over toekomstigesubsidies in het verleden door de rechtbank albeoordeeld als een onvoldoende reden omopeenvolgende overeenkomsten te sluiten.Worden ten onrechte opeenvolgende ar-beidsovereenkomsten van bepaalde duur ge-sloten, dan kan je als werknemer inroepen datvan in het begin een overeenkomst van onbe-paalde duur werd gesloten en kan je op dezewijze de voordelen opeisen die daaraan ver-bonden zijn. De praktijk leert dat een werkne-mer dit meestal inroept naar aanleiding van destopzetting van de arbeidsovereenkomst opwelk ogenblik de werknemer een opzegver-goeding vordert.

    Mijn werkgever houdt me aan het lijntje mettijdelijke contracten. Hoever kan hij gaan?

    IRIS TOLPE, MANAGER LEGAL DEPARTEMENT, INFORMATION & KNOWHOW BIJ SECUREXJOBAT.BE/RECHTEN-PLICHTEN

    ARBEIDSVRAAG

  • 0203

    Ondervinden hoogbegaafdenmeer problemen op dewerkvloer dan de doorsneewerknemer? Dit lijkt de conclusie vaneen reeks interviews in het weekbladHumo over hoogbegaafdheid op hetwerk. Hoogbegaafdheid kan blijkbaareen handicap en een bron van lijdenzijn. Mensen met uitzonderlijke intelli-gentie voelen zich anders, onderge-waardeerd en willen liefst hun talentverbergen. Een derde van alle hoogbe-gaafden zou niet op een passendewerkplek zitten omdat bedrijven geenaandacht hebben voor hun specifieketalenten. De getuigenissen lijken hetstereotiepe beeld van het sociaal on-aangepaste genie te bevestigen. Uknikt instemmend. Kennen we niet al-lemaal een hyperintelligente collegadie helaas wat wereldvreemd is?Het lijkt vreemd dat er een steen ge-worpen wordt naar bedrijven omdatze te weinig rekening houden met hunmeest intelligente werknemers. In dehuidige kenniseconomie, waar innova-tie en technologie zo belangrijk zijn,zouden uitzonderlijk intelligente me-dewerkers toch een niet te onder-schatten voordeel moeten bieden?Misschien zijn bedrijven vooral gente-

    resseerd in gemiddeld slimme mede-werkers, maar lever t echte hoogbe-gaafdheid toch meer problemen danvoordelen op. Zijn mensen met een IQhoger dan 130 - daar wordt immersvaak de grens gelegd - dan echt zoveelmoeilijker in te passen in een organisa-tie?

    Hoger inkomen

    Enkele psychologen hebben er hun le-venswerk van gemaakt om een ant-woord te vinden op die vraag. In deVerenigde Staten worden in zoge-naamde talent searches 13-jarigen uit-gebreid getest op hun wiskundige enverbale begaafdheid. In de jaren 80 be-sloten onderzoekers deze gegevens tegebruiken om een groep exceptioneelbegaafde leerlingen, met IQs van 135tot meer dan 200, over langere tijd tevolgen. Nu, meer dan 25 jaar later ge-ven hun studies een uniek beeld van delevensloop en ervaringen van hoogbe-gaafden. De resultaten ontkrachtenhet stereotiepe beeld van het misken-de genie.De onderzochte groep blijkt 25 jaar la-ter uitzonderlijk succesvol. Ze stu-deerden aan elite universiteiten, be-

    haalden de hoogste academische gra-den, vonden meer patenten, bekleed-den meer topfuncties in hetbedrijfsleven en hadden een hoger in-komen dan hun leeftijdsgenoten meteen gemiddeld hoge intelligentie.Dat kan misschien zijn, merkt u op,maar wellicht ondervinden ze ondankshun succes heel wat persoonlijke pro-blemen. Toch niet. Deze groep mensenblijkt even tevreden over hun leven,over hun relaties met vrienden en fami-lie en over hun professionele loopbaan.Hun hogere inkomen en status maakthen inderdaad niet echt gelukkiger dande doorsnee bevolking, maar ze zijn ze-ker ook niet ongelukkiger.Het maakt gewoon niet zoveel uit. Delast van de hoogbegaafdheid blijkt eenmythe. Net als ieder van ons lijden zegewoon ook af en toe aan de pijn vanhet zijn.

    De pijn van het hoogbegaafd zijn

    Anseel& Denys

    Frederik Anseel en Jan Denysbekijken de arbeidsmarkt

    beurtelings door een kritische bril.

    BANDWERK

    Frederik Anseel is professor

    organisatiepsychologie

    Universiteit Gent en hoofd

    onderzoeksgroep VIGOR.

    25 jaar onderzoek

    ontkracht het

    stereotiepe beeld van

    het miskende genie

  • Mensen worden ouder en blijven dus langer hulpbehoe-vend. De babyboomers, geboren tussen 1946 en 1964,verlaten massaal de arbeidsmarkt. Tegelijk staan er min-der jongeren klaar om hun plaats in te nemen. Deze drie

    tendensen hebben ingrijpende gevolgen voor alle facetten van onzesamenleving, maar nergens zorgt het voor een complexere cocktaildan in de zorgsector. De demografische aardverschuiving die we numeemaken laat ons geen andere optie dan de arbeid in de zorg anderste organiseren, stelt arbeidssocioloog Geert Van Hootegem. Hij isvoorzitter van de adviesgroep van Flanders Synergy, een vzw die inno-vatieve arbeidsorganisatie bevordert in bedrijven.Het stijgende geboortecijfer van de laatste jaren lost de problemenniet op, zoals sommigen aannemen. Naast d