10gcbruijn5

Post on 13-Jun-2015

182 views 0 download

Transcript of 10gcbruijn5

10gc. BruinHoofdstuk 5; wie zet het voort?

Het is donderdag ochtend. Tijd voor een verjaardag. Justins verjaardag om precies te zijn. Enthousiast toeteren Monique en Mirthe de hele buurt bijelkaar. (O nee... de buurt bestaat uit dit huis en wat openbare kavels >_<) Ook Justin kan haast niet wachten dat zie je aan zijn oogjes. Vrolijk grijpt hij naar de kaarsjes op zijn taart.

Eline gooit Justin in de lucht, en vangt een vrolijk peutertje op. Na wat kleine aanpassingen en het avondeten is het tijd voor de volgende twee verjaardagen: jawel, Mirthe en Monique zijn aan de beurt. (-_- dan hebben we ze allemaal wel gehad deze up, o nee toch niet er komt er daarna nog een! *kostst taart uit*)

Deze moet gewoon even tussendoor <3

Mirthe en Monique groeten op hetzelfde moment elkaar voor de laatste keer als kind. “Tot zo.” giechelt Monique. Beide zijn vrij zenuwachtig. Veel tijd is daar niet voor want er klinkt al geroep uit de keuken: “De taart is er! Komen jullie?!”

In de keuken heeft iedereen zich al verzameld. Zelfs Justin is komen kijken. Net zoals zijn teddybeer. De meisjes lopen op de taarten af. Even word er gedacht over een levenswens maar al snel is er beslist.

Het bekende tintelende groeispurt gevoel in hun voeten, het zal niet de eerste keer zijn....

En daar staan twee tieners in de kamer. Met wens en levenswens. Nog veel dingen te leren maar toch al zeer wijs. Nieuwsgierig bekijken ze hun gegroeide zelf.

Aan hun hobby's is niet veel veranderd._______________________________________________________

Mirthe: -wens: kennis.- Levenswens: Minister van het onderwijs worden.

__________________________________________________________Monique : -wens: Familie

-levenswens: generaal worden

(Ik weet dat het snel is, de taart sla ik maar even over ><)______________________________________________________________

Kinder Justin: “Blegh... kan iemand die kattenbak schoonmaken?!”

Mirthe merkt haar kennis-keus wel. Stiekem heeft ze een geheim (-_-). Het word hard studeren, en ze is nog jong, maar zo graag..... (ja, we komen er deze up nog achter XD)

Op het moment is ze druk haar charisma aan het oefenen en Eline komt binnen. Ze maakt een schrikbeweging en doet net alsof ze haar haarband wat dichter opschuift. (waar ze gelijk spijt van krijgt *au....*)

Weer een paar dagen later: Eline heeft iedereen bijelkaar geroepen, Peter weet gelijk wat ze gaat zeggen.

Eline schraapt haar keel. Iedereen kijkt op van zijn/haar gesprek. Ze vertelt iedereen over haar deelname de katten challenge en legt vooral de nadruk op de generaties stamhouders.

Monique heeft haar als eerste door. “Ik denk niet dat het iets voor mij is, ik wil later graag een groot gezin en als ik dan ook nog allemaal katten neem...” Dat verbaast iedereen eigenlijk wel. Als kind was zij het meeste met de katten bezig. Maar ja... ze heeft wel gelijk.

Justin haalt zijn schouders op. “Als niemand anders wil, wil ik wel hoor, katten zijn best lief.” (ja hij zit in de kussens, i know, i know ><)

Iedereen kijkt naar Mirthe. Eerst lijkt ze wat afwezig maar daarna lijkt ze toch enthousiast. “Ja, dat lijkt me hartstikke leuk.” zegt ze vrolijk.

“Dat is dan ook weer opgelost.” antwoord Eline opgelucht. “Je weet dat je dan later hier moet komen wonen en dat je eventuele man mee moet?” (sorry voor de foto, het bliksemde XD)

“Ja, dat weet ik.” nu houd Mirthe het eigenlijk niet langer vol, het geheim waar ze al weken mee zat komt er opeens uit. “Eigenlijk wil ik naar de universiteit.” begint ze -gebruikmakend van de wezittentochbijelkaar situatie-. “Ik zag op internet foto's van academie de keizer, het is er helemaal niet duur en...” haar stem sterft weg, wachtend op een reactie.

Peter wenkt haar, hij is eigenlijk wel trots wel trots op zijn jongste dochter. “Kom mee naar het terrasje.” (nieuwbouw in de achtertuin XD) Ook Eline komt mee. Monique en Justin blijven achter.

Wat alleen Mirthe dan weer weet is dat ze waarschijnlijk staan te dringen voor Justins slaapkamer raam, dat precies uitkijkt op het terras.

Eline begint met moeite. “Kijk Mirthe, je bent nog jong, je weet niet wat er gebeurd en bovendien word je misschien niet eens....”

Als Mirthe zich zorgen begint te maken praat Peter snel over Eline's woorden heen: “Ik ben hartstikke trots op je meiske.” Mirthe's hart gloeit van dank en ze weet zeker dat Peter vrijwel alles zal doen om haar naar

de uni te helpen.

Eline bijt even op haar lip, ze weet ook wel hoe graag Mirthe wil en als Mirthe haar een smekende blik werpt is ze toch ook over. “Als Peter het goed vind.... Vind ik het ook goed.” Peter knikt dat hij het goed vind en Mirthe kan een gil

van blijdschap niet onderdrukken.

Ook vanachter het raam klinken vrolijke woorden. Het is jammer dat ze weg gaat, maar het is een mooie kans voor Mirthe. Het gejuich klinkt net iets te

hard en Monique en Justin moeten even wegduiken voor de blikken van hun ouders, maar ze zijn reuze trots op hun zus. “Laat ik dan maar gaan

inpakken.” zegt deze vrolijk.

Na ingepakt te hebben en het een en ander besproken te hebben belt Mirthe naar academie de keizer. (Monique, Jason, Mirthe gaat naar de uni! O... goh, wat leuk voor haar. ^_~) Ze bespreekt haar studie, huurt een huisje en belt een taxi. “Ik kan meteen komen.” zegt ze tegen haar familie.

Eline vliegt haar dochter om de hals. Ze is zo verschrikkelijk trots. “Wat geweldig Mir.” zegt ze met dichtgeknepen keel.

Dan loopt Justin naar haar toe: “Veel plezier he! Monique zei dat ze nog even hier blijft.” zegt hij en geeft haar een knuffel.

Monique grinnikt. “Je hoort he he? Ik blijf hier tot Justin tiener is, of iets langer. Veel succes, ik kom in het weekeinde op bezoek goed?” Mirthe

knikt.

En Peter? Ook hij spreekt haar moed in en kan verder alleen maar toekijken hoe zijn dochters enthousiast kletsen. Tot hij de taxi hoort...

Trots loopt Mirthe het tuinpad af. Het lijkt wel of iedereen er is om haar uit te zwaaien. Zelfs de katten hebben zich voor de deur verzameld. En

bounty? Ja, die is nu natuurlijk wel extra speciaal.

Ze stapt in de taxi en kijkt nog een keer naar het huis, dat later ook van haar zal zijn. Dag cattown, op naar academie de keizer!

Tot de volgende keer!

Mirthe wou trouwens écht heel graag naar de uni. Bijna al haar wensen hadden er mee te maken ;).