Spotguide Grand Massif

Click here to load reader

  • date post

    07-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    218
  • download

    2

Embed Size (px)

description

Ga jij deze winter naar het Grand Massif? Lees dan dit artikel over de beste spots en krijg volop tips voor een vette trip in dit fantastische skigebied.

Transcript of Spotguide Grand Massif

  • 64 65

    spotguideTour du Grand massif

    Het grand Massif is met haar 265 kilometer piste n van de grootste Franse skigebieden en het beschikt ook nog eens over heel veel off-piste kilometers. om alle mogelijkheden optimaal te be-nutten, geven de locals van AlpAdventures je graag wat tips met deze fictieve tour du grand Massif.

    We beginnen de week in Flaine, het bekend-ste skidorp van het Grand Massif. Vorig jaar vierde dit dorp haar veertigjarig bestaan en is het dus net als vele Franse stations gebouwd in de functionele jaren zestig. Flaine is dan mis-schien niet het meest idyllische dorpje van de Franse Alpen, praktisch is het zeker wel. Alle appartementen liggen op maximaal vijfhonderd

    meter van liften en pistes en in het dorp vind je alles wat je voor een geslaagde sneeuwvakan-tie nodig hebt. Om te starten stappen we in de tlcabine van Flaine, die ons binnen tien minu-ten afzet op les Grandes Platires op bijna 2500 meter hoogte, met een fantastisch uitzicht op de Mont Blanc. Na het maken van de nodige pics, kiezen we linksom voor een aan het begin wat

    vlakke blauwe piste en komen uit bij de uitstap van een stoeltjeslift. Het zicht is goed en dus duiken hier we de Serpentine piste af voor een off-piste run door het natural snowpark, dat hier altijd te vinden is. Hitjes voor back- en frontside spins, een paar leuke cliffs en hier en daar een natuurlijke spine, zorgen voor airtime n zachte landingen. Bij verse sneeuw lonken de poeder-

    tekst: fotografie:

    velden tussen de stoeltjesliften, maar pas op voor de zogenaamde lapiaz. Dit zijn erosiegaten in de kalksteenbodem die onder de sneeuw ver-borgen kunnen liggen! Om het board nog beter onder controle te krijgen, pakken we net boven pisterestaurant le Blanchot de snakerun, een ri-vierbedding die lijkt op een afgevlakte halfpipe en ons nog op een paar leuke sprongen trakteert. Naast het natuurlijk gevormde snowpark be-schikt Flaine ook over een goed onderhouden Jampark. Doordat de zon nooit loodrecht op het park staat, blijven de spines, tafels en hits in goede shape en ook de rails liggen er doorgaans prima bij. Alsof dat nog niet genoeg is, ligt er naast het park ook nog eens boardercross, die je kunt pakken als je snelheid de voorkeur geeft boven airtime.

    SneeuwwolkNa de mooie ochtend smaakt de lunch prima op het terras van de Hollandse bar, de Flying Dutchman. Langzaam aan begint er een windje op te steken en drijven er wat wolken het dal binnen. Zou dit het verse pak sneeuw zijn dat ons voorspeld was? De windrichting is goed; een noordwester depressie die de afgelopen dagen in Nederland zorgde voor mooie surfgol-ven, lijkt ook hier zijn werk te gaan doen. De geografische ligging van Flaine en het Grand Massif zorgt ervoor dat hier vaak twee keer zoveel sneeuw valt als in andere Franse skige-bieden. De vochtige lucht komt aan over het vlakke binnenland en volgt ongeveer het dal van de tolweg. De lucht wordt opgestuwd tegen de steile hellingen van het Grand Massif, koelt af en condenseert tot vochtige dikke grijze wol-ken waar neerslag uit gaat vallen. Doordat het Mont Blanc massief in het verlengde ligt, fun-geert deze bergketen als buffer die de stroming tegenhoudt. Het gevolg hiervan is dat die dikke sneeuwwolk lekker blijft hangen en zorgt voor een mooi pak verse poeder. Verse sneeuw is al-tijd welkom, maar levert in hoge en boomloze skigebieden vaak problemen op met het zicht.

    Deze gletsjergebieden zijn top als de sneeuw-grens wat hoger ligt, maar dramatisch als het dagen achtereen blijft sneeuwen. Een goede goggle met gele lens is dan nog niet afdoende. Het Grand Massif heeft een groot voordeel ten opzichte van deze white-out gebieden, namelijk de eerder genoemde regelmatige sneeuwval in combinatie met rijkelijk aanwezige bomen die zorgen voor het nodige contrast.

    YetiSAls we de volgende morgen wakker worden, blijkt het stevig te dumpen. Terwijl menig mooi weer glijder zich nog eens omdraait in zijn bed, trekken wij snel onze goretex outfit uit de kast. De spiegelende oranje lens maakt plaats voor een lichte gele en een druppel Genepi in de Camelbag moet er voor zorgen dat het slan-

    getje ijsvrij blijft in de snijdende kou. Tijdens het ontbijt trillen de ramen bij iedere lawinepijl die wordt afgestoken. Dikke off-piste runs zit-ten er dan ook niet in, wat nog eens bevestigd wordt door het lawine informatiebord dat risico drie aangeeft voor de hoger gelegen hellingen. Ditzelfde bord geeft aan dat het op een hoogte van 1600 meter min vijf is, waarmee de kans groot is dat de sneeuwgrens laag ligt en het hele skigebied dus profiteert. De sneeuwval doet ons besluiten om de bossen aan de andere kant van het gebied op te zoeken waar het zicht beter moet zijn. We pakken eerst de Grand Vans lift en vervolgens de Corbalanche, om als Yetis uit te stappen op de top van de Tte des Saix. De blauw gekleurde pistepaaltjes leiden ons naar de Perce Neige; een lange piste die ons naar de beboste hellingen van les Carroz moet brengen. Bochtjes maken gaat lastig door de opgeworpen bgels en het is dan ook meer klussen dan knal-len. Opeens springt kiwi Jeremy als voorste van de groep met een dikke 360 de piste af en de rest probeert zijn voorbeeld te volgen. Al snel zitten we diep in het mystery forest waar zich een freeride paradijs opent met alles wat je maar wensen kunt: kurkdroge poeder, een prima hel-lingshoek, kleine cliffjes, treetronks en dat al-les bij prima zicht dankzij de bomen die de mist buiten houden. Run na run maken we door de bossen en in de cabine terug omhoog krijgt het achterste been even rust voor de volgende vette afdaling. Terwijl veel vakantiegangers klagen over het slechte weer, kijken wij onder het genot van een biertje met een grote smile terug op een geweldige dag.

    lAigle noirOp dag drie hangt er een vage mist in het dorp, maar voorzichtige schaduwen duiden op een doorkomend zonnetje. Een goede dag dus om het gebied verder te verkennen en her en der nog wat poeder mee te pakken. Vanwege het nog steeds aanwezige lawinegevaar, is iedereen uitgerust met een lawinepieper en een backpack

  • 66 67

    met sonde en schep. We warmen op met een heerlijke afdaling onder de eitjeslift, waar net de zon op gaat schijnen als we onze eerste bocht-jes zetten in de veertig centimeter diepe sneeuw. Omdat we benieuwd zijn hoe de rest van het gebied er bij ligt, besluiten we weer richting de centrale piek, de Tte des Saix te gaan. We kie-zen ervoor rechts aan te houden en knallen door de poeder van de net geopende en ongeprepa-reerde zwarte piste lAigle Noir. Het valt ons op

    hoe stil het is in dit deelgebied van Samons en vooral hoe droog de poeder hier is. Het is niet moeilijk om te bedenken dat dit alles te maken heeft met de noordelijke en dus schaduwrijke ligging. Wij vinden het prima; de poeder is top en de nieuwe stoeltjeslift, die de museumstuk-ken heeft vervangen, brengt ons snel terug naar de top voor de volgende first tracks. Dit soort dagen vreet energie en het populaire pisterestau-rant lIgloo vormt dan ook een welkome pitstop

    voor een heerlijke tartiflette. Deze ovenschotel met aardappel, spekjes en de smaakvolle Re-bluchon kaas, is (samen met de kaasfondue) ht lokale Savoyardse gerecht. De rest van de middag vermaken we ons prima op en naast de goed geprepareerde pistes van Morillon en Les Carroz. Net als het plateau van Samons 1600 blijken deze dorpen perfect voor alle niveaus, van beginnende skir tot gevorderde boarder. De liften zijn gemakkelijk en de pistes veelal blauw en lekker breed om lange bochten te kun-nen maken. D topper is de groene Marvel piste, die zich kilometers lang door het bos slingert om uit te komen in het skidorpje Morillon 1100.

    lA Combe de gerSDe volgende dag gaan we op pad met voorma-lig prorider en snowboardgids Serge Corneillat voor het serieuze freeride werk in la combe de Gers. Serge is een van de vaste gidsen en snow-boardleraren van AlpAdventures en heeft al veel boarders kunnen overtuigen van de freeridepo-tentie van het Grand Massif. Terwijl we over de traverse piste naar het Gers dal glijden, klinkt de laatste lawineknal die tot onze geruststelling alleen een gat in het sneeuwdek teweeg brengt. Een pisteur op een sneeuwscooter komt ons te-gemoet en via zijn walkie talkie zijn we live ge-tuige van het vrijgeven van la Combe de Gers. Omdat het nog wel een uurtje duurt voordat de sleeplift gaat draaien hebben we alle tijd om een materiaalcheck te doen. Serge attendeert ons vervolgens op de tricky stukken in de vorm van overhangende corniches (overhangende sneeuw op toppen t.g.v. van wind), ijsplaten en net on-der de sneeuw verborgen rotsen en stenen. De

  • 68 69

    Gers is ht poederparadijs van het Grand Mas-sif, maar ook het gebied met het hoogste lawi-nerisico. Het is dan ook ronduit onverstandig om alle flanken af te rijden zonder gids, lawine equipement en respect voor deze indrukwek-kende bergen. Na de eerste en eenzame sporen van de gelukkige pisteurs die ons voorgingen om de afdaling te controleren, volgen onze handtekeningen op de berg. Bij iedere bocht is de spray z dik en de poeder z droog, dat je bij iedere volgende bocht je eigen opgeworpen puff in je nek krijgt. Na meerdere dikke afdalingen n pijnlijke ritjes terug omhoog met de einde-loze notenkraker sleeplift, begint het drukker te worden. Via een secret run door een mooi cou-loir komen we uit bij het pad dat ons naar de re-fuge de Gers leidt. Vanaf deze schitterende plek kijken we terug op onze eigen spoortjes op de

    indrukwekkende hellingen. Serge stelt voor om via de, in totaal veertien kilometer lange, Cas-cades piste af te dalen naar het dorpje Sixt. Een mooie slingerende bospiste voert ons langs wa-tervallen naar het oude dorpje waar de tijd lijkt stil te staan. Sixt heeft een eigen skigebiedje dat niet direct aangesloten is op het Grand Massif, maar er wel deel van uitmaakt en waar dus ook de skipas bruikbaar is