Transcom-Info maart 2015

download Transcom-Info maart 2015

of 32

  • date post

    08-Apr-2016
  • Category

    Documents

  • view

    217
  • download

    3

Embed Size (px)

description

 

Transcript of Transcom-Info maart 2015

  • INF

    O02

    / 2

    015

    Postabonnement

    Afg

    iftek

    anto

    or :

    Bru

    ssel

    X

    Maa

    rt 2

    015

  • I n t e r s e c t o r a a lInterview Wouter Hillaert (Hart boven Hard)

    TTIP en TISA p. 4

    D i a m a n t We willen graag de gezonde overlegstructuur in

    onze sector behouden

    Uitreiking vakbondsgeschenk

    Rustdagen 2015

    Nieuws uit het Paritair Comit p. 8

    T e l e c o mVacature bedrijfsvrijgestelde sector Telecom

    Algemene vergadering aandeelhouders

    Nieuw recurrent voordeel p. 12

    P o s tAlphaproject: blight of bzero?

    Toeslag aankoop reisbiljet

    Vervanging in Brussel p. 14

    V e r v o e r o v e r d e w e g12,5 jaar ACV bij Wim Bosman:

    Truckers voor kinderen: 29 en 30 mei 2015 p. 17

    S p o o r w e g e nHet station dat meer prijzen wint voor

    schoonheid dan voor stiptheid

    Niet uit de NPsC

    4e spoorwegnet in stroomversnelling

    Bedrijfsvoorheffing op de pensioenen

    Herdenking weerstanders Spoor p. 20

    I n t e r s e c t o r a a lAnders-actieven

    In memoriam

    ACV-Transcom op facebook p. 28

    I n h o u d

  • Kat

    rien

    Ver

    wim

    p, V

    oorz

    itter

    Did

    ier

    Smey

    ers,

    Ond

    ervo

    orzi

    tter

    We blijven waakzaam!

    Een nipte meerderheid van het ACV stemde begin fe-bruari voor een interprofessioneel akkoord. Het was veel te weinig om een antwoord te bieden op alle be-kommernissen van de werknemers, maar het ACV on-dertekende toch. Het akkoord zorgt er namelijk voor dat vakbonden en werkgevers het overleg in handen houden en dat we het niet moeten overlaten aan de rechtse regering. Er volgden onmiddellijk nieuwe on-derhandelingen met de werkgevers, ditmaal over de beschikbaarheid van mensen met SWT (brugpensioen). Na moeilijke onderhandelingen bereikten vakbonden en werkgevers een akkoord. De regering vond het ech-ter nodig dat akkoord in vraag te stellen. Tegelijk zijn er nog grote dossiers waar geen antwoorden op komen.De regering bevestigde de indexsprong en dat betekent een koopkrachtverlies voor iedere werknemer, zieke, werkloze en gepensioneerde. Eerlijker is een tax shift. Hierbij verschuiven de belastingen op arbeid naar ver-mogen, want de bijdrage op arbeid is te hoog en we verwaarlozen deze op vermogen. In de regeringsmaat-regelen worden de openbare diensten vaak vergeten. Een sterke en kwaliteitsvolle openbare sector is van le-vensbelang voor iedereen. Het overleg in de openbare sector moet dringend opgestart en serieus genomen worden. En we zijn nog niet uitgepraat: de halvering van de inkomensgarantie-uitkering (IGU) voor deeltijd-se werknemers na 2 jaar is schandalig. Vooral vrou-wen met een laag loon, die geen mogelijkheid krijgen om voltijds te werken, zijn het slachtoffer. Een sterke sociale zekerheid is van groot belang. Die zorgt ervoor dat zieken, werklozen en gepensioneerden een mens-waardig inkomen krijgen. Een sterke sociale zekerheid moet beschermen tegen armoede en daarop kan niet bespaard worden. Gelukkig konden we al terugschroe-ven dat oudere werklozen en SWTers beschikbaar moeten blijven voor de arbeidsmarkt tot hun 65.We blijven dus in een modus van waakzaamheid en van verzet. Er staat te veel op het spel om zomaar te laten passeren. De aangekondigde maatregelen zijn asoci-aal en onrechtvaardig. De alternatieven worden niet onderzocht.Een eerste actie vond plaats op 11 maart, waar we met alle vakbonden op het Muntplein verzamelden. Om het belang van de openbare diensten in de verf te zetten, deden we hetzelfde op 19 maart, maar dan enkel met de vakbonden van de openbare sector. Op zondag 29 maart worden alle grenzen opengetrokken, want dan organiseert Hart boven Hard zijn Grote Parade. Deze optocht verenigt alle mensen en organisaties om te ko-men tot een warme en leefbare samenleving. En daar-voor doen we het uiteindelijk.

    E d i t o

    E i n d r e d a c t i e :Jef Kerremans

    O p m a a k :Piet CatryDoneux - Mettet

    D r u k :Corelio Printing

    F o t o s :Redactie ACV-Transcom

    Maa

    rt 2

    015

  • I n t e r s e c t o r a a l

    W e h e b b e n l a n g t e g e n d e s t r o o m i n g e r o e i d ,

    n u k u n n e n w e z e l f d i e s t r o o m w o r d e n !

    D e t o e k o m s t i s a a n o n s .

    Op zondag 29 maart houdt Hart boven Hard zijn Grote Parade. Wouter Hillaert, een van de initiatiefnemers, is volop aan het mobiliseren voor het grote moment. Uiteraard ga ik pas cht tevreden zijn als er voldoende mensen zijn. En dat is heel hard werken. Gelukkig voor ons had hij nog tijd voor een interview.

    Hart boven Hard ging in september vorig jaar van start. Hoe zijn jullie als organisatie gevolueerd?

    Wouter Hillaert: In het begin droegen we vooral een tegen-verhaal uit: tegen de besparingen, tegen de nauwe economische kijk op onze samenleving. Nu kiezen we meer voor een constructief verhaal. Als we zien wat er allemaal op onze samenleving afkomt, zullen er rond armoede, belastingen, diversiteit, ecologie of verenigingsleven heel andere keuzes nodig zijn dan wat onze regeringen nu bedenken. Zij hebben daar geen antwoord op waar iedereen beter van wordt. Wij bouwen ons verhaal op rond basisrechten als gelijke kansen, sociale bescherming en zuurstof voor mensen, en rond positieve antwoorden op alle uitdagingen, zoals een vermogensbelasting. Dat zijn onze tien hartenwensen: onze streefprincipes voor een andere samenleving.

    Hart boven Hard bestaat uit veel verschillende organisaties. Is dat geen nadeel?

    Nee, dat zie ik juist als onze unieke waarde. Plots worden mensen uit de cultuursector zich meer bewust van schrijnende toestanden rond armoede en zien ze dat er wel degelijk een financieel alternatief voor fiscaliteit bestaat. Die grensoverschrijdende bruggen zijn enorm belangrijk, want heel wat sectoren zijn wat naast elkaar gaan leven. Met Hart boven Hard is er nu een breed platform dat ze samenbrengt. Wij maken het verschil als paraplu, waaronder alle strekkingen dan hun eigen focus kunnen kiezen, gesterkt door de rest van het platform. Enkel je eigen verhaal naar voren schuiven levert steeds minder op. Willen we gehoord worden, dan moeten we vandaag zoeken naar wat ons bindt, niet naar wat ons onderscheidt.

    Jullie zijn bezig met veel verschillende themas. Hoe zorg je ervoor dat je de focus niet verliest en jullie verhaal duidelijk blijft?

    De ultieme uitdaging is: hoe hou je het scherp en breed tegelijk? Ik geloof dat de oplossing begint bij een verhaal rond waarden. Daar

    voeden toch alle ouders hun kinderen mee op: met eerlijkheid, evenwicht, de dingen gelijk verdelen Alleen lijken die waarden maatschappelijk steeds minder van tel, dus moeten ze terug op tafel. We krijgen dan wel eens het verwijt dat we niet duidelijk en concreet genoeg zijn. Maar democratie gaat niet enkel om gefocuste beleidsvoorstellen. Voor een jonge beweging als de onze zie ik die concrete punten nog niet als onze taak. Dat is eerder iets voor politieke partijen, vakbonden en het sociaal overleg. Wat wij proberen, is terug een breedbeeld op de samenleving bieden, voorbij het debat over puntje x of y.

    Hoe moeilijk is het om de verzuchtingen van alle organisaties te behartigen?

    Over concrete zaken zijn niet alle partners het altijd eens, daarom zoeken we vooral naar gemeenschappelijke waarden. Neem nu onze Hartenwens 5 rond werkbaar werk. Iedereen heeft evenveel last van stress en burnout. Dat is een gevoel dat niet ideologisch bepaald is. Doordat we zeker niet over de hele lijn in n bepaalde hoek te plaatsen vallen, spreken we ook meer mensen aan.

    Vertel eens iets over jullie lokale werkingen.

    Voor de toekomst van Hart boven Hard zijn die cruciaal. Op 22 september waren er tegelijk debatten in Gent, Antwerpen en

  • Brussel. Diezelfde oefening hebben we een maand later herhaald in acht andere centrumsteden. Die debatten zijn de start geweest voor de opbouw van lokale kernen. Momenteel tellen we er al 17. Als Hart boven Hard stopt, hoop ik dat er op lokaal vlak verbindingen gemaakt zijn die blijven voortbestaan. Deze kernen kunnen onze missie rond verbinden, verbreden en verdiepen het beste waarmaken.

    Is de oprichting van jullie Franstalige tegenhanger, Tout Autre Chose, een logische stap?

    Vanuit Franstalig Belgi kregen we al een tijd signalen dat ze genteresseerd waren in ons project. Op onze eerste dag voerden we actie aan het Vlaams Parlement en de Franstalige media vielen omver van het feit dat er vanuit Vlaanderen protest kon zijn tegen een Vlaamse regering met N-VA. Alsof we hier allemaal achter het beleid van N-VA staan. Uiteindelijk is Tout Autre Chose gelanceerd op 10 december en we hebben ze daarin geholpen. Het was duidelijk dat het een Belgisch verhaal moest worden. En op lange termijn hopen we op een Europees verhaal. Maar eerst is er de Grote Parade, samen met Tout Autre Chose.

    Geloof je dat je mensen nog warm kan krijgen om op straat te komen?

    Als je deze regeringen verder hun ding laat doen, krijg je mensen niet alleen warm, maar zelfs heet. Ik denk dat dat voor een stuk bewezen is met onze aanvulling op de vakbondsacties. Toen hoorde je vaak dat er mensen voor het eerst meededen aan een staking. Plots waren er in elke stad honderden mensen die deelnamen aan onze fietstocht.

    Ligt daar ook de kracht van Hart boven Hard?

    We kunnen in ieder geval een brug slaan tussen de brede onrust die leeft bij mensen en het meer militante actiemodel van de vakbonden. We willen tonen dat protest veel meer inhoudt dan de clichs die over vakbonden bestaan, en dat de plannen van de regeringen veel dieper ingrijpen dan alleen op werk of pensioen. Een mens is meer dan zijn loonbriefje. Dat is wat mensen aanspreekt, denk ik: de men