Suiker Juli Augustus 2012

Click here to load reader

  • date post

    28-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    226
  • download

    4

Embed Size (px)

description

Suiker Cultuurkrant van de Kempen: juli augustus 2012

Transcript of Suiker Juli Augustus 2012

  • DE

    CULT

    UURKRANT

    VAN D

    E KEM

    PEN

    NR. 32JUlI - AUGUSTUS 2012www.SUIkerkrAnT.be

    GRATIS MAANDBLAD

    GeppeTTo & The whAleSheT JAAr vAn de wAlvIS

    KEMPEN zINGT MEE

    BART BULS GRAAIT IN oNS CoLLEC-TIEVE MUzIEKGEhEUGEN

    broerS verbeeck Geven feSTIvAlS een nIeUwe dImenSIe

    JAn frAnSSen

    mAAkT feSTIvAlkUnST per lopende meTer

    mAAk heT mee! mAAk heT mee!belevInGSTheATer vAn enrIqUe vArGAS

    12

    17

    11

    16

    4

  • 2 - JULI - AUGUSTUS 2012

    Ik hou van lekker eten, ik kan met ge-mak van s morgens tot s avonds naar een wielerwedstrijd kijken en ik ben zo blij als een kind in een snoepwinkel als ik goeie muziek hoor, maar mijn grootste hobby is toch het voeren van gesprekken met taxichauffeurs in het buitenland.Taxichauffeurs zijn met grote voor-sprong de interessantste mensen die op onze planeet rondlopen. Ze staan met twee voeten in het leven, ze moeten hard werken voor de kost, ze horen da-gelijks honderd boeiende verhalen en ze worden in poepchique villawijken even hartelijk ontvangen als in de goorste achterbuurten. Ze kennen iedereen en zijn in alle werelden thuis. Hen maak je niks wijs. Ze hebben alles al duizend keer meegemaakt, al is het vaak van horen zeggen, maar dat is niet erg. En wat zo mooi is: ze kunnen het ver-dervertellen, want ze spreken allemaal Engels.Een gouden raad: neem op vakantie nooit een bus maar altijd een taxi. En ga nooit achterin zitten, maar naast de chauffeur. Dat praat een stuk makkelijker. Wanneer een taxichauf-feur je van de luchthaven naar je ho-tel heeft gebracht, ken je het reilen en zeilen van de hele stad. Waar je ook bent. Het is een beproefde methode: je stapt in, je zegt waar je naartoe wil, je laat de chauffeur rustig vertrek-ken en na een minuut vraag je: En? Hoe is het tegenwoordig in Bangkok? Wanneer hij je een halfuur later voor je hotel dropt, weet je meer over Bangkok dan je in tien reisgidsen hebt gelezen.Ik ben fan van taxichauffeurs, vooral op verlof. Niet alleen omdat ze veel weten en hun kennis graag met je delen, maar vooral ook omdat het blijkbaar per defi-nitie vriendelijke mensen zijn. In tegen-stelling tot buschauffeurs, overigens. Cabaretier Hans Dorrestijn omschreef hen ooit als chagrijnen die knorrig je kaartje afstempelen, met weerzin je wisselgeld teruggeven en hard optrek-ken als je naar je zitplaats wankelt. Die omschrijving is zo juist dat ze in elk ver-

    klarend woordenboek zou moeten wor-den opgenomen.Terwijl een doorsneebuschauffeur er al-les aan doet om op n minuut tijd je hele dag te verpesten, zal een taxichauffeur het je juist zoveel mogelijk naar je zin proberen te maken: bagage in de koffer-bak heffen, zetel in de gewenste positie zetten, je wegwijs maken in de stad en als hij het Engels niet voldoende machtig is om een vlot gesprek te kunnen voeren, zal hij je naar je favoriete muziek vragen en een gepast radiostation uitzoeken. Dat is me meer dan eens overkomen.Af en toe gaat het ook wel mis, maar zelfs dan blijft een taxirit nog de moeite waard. Nooit zal ik de taxirit vergeten van de luchthaven van Havana naar mijn hotel. In druk verkeer kon de trip tot twee uur duren, had ik in mijn reis-gids gelezen. Wetende dat ik in volle avondspits arriveerde, keek ik uit naar een lang en onderhoudend gesprek met een taxichauffeur. Tientallen bestuur-ders verdrongen zich rond me om mijn bagage te kunnen overnemen en me te mogen vervoeren. Ik pikte de chauf-feur eruit die het best Engels sprak. Vol verwachting nam ik naast hem plaats. Ik volgde de beproefde strategie. Ik liet hem zijn wagen in het -bijna stilstaan-de- verkeer murwen en vroeg hem hoe het in Havana gesteld was.De chauffeur keek me met lede ogen aan alsof een hogere macht hem spreek-verbod had gegeven, bracht zijn wijs-vinger naar zijn lippen, siste zachtjes sssttt en wees naar de radio. Fidel Castro was net aan een toespraak van vier uur begonnen en hoe graag de chauffeur mij ook wilde inlichten over zijn stad, hij wilde geen woord van El Comandantes speech missen. De rit duurde tweenhalf uur en we hebben niks meer gezegd.Ik sprak geen letter Spaans toen ik in Cuba arriveerde, maar ik kon het toch al redelijk begrijpen toen ik na 150 mi-nuten de taxi uitstapte. Ik ben er nog steeds fier op. Ik kreeg mijn eerste -en enige- les Spaans van Fidel Castro him-self. Hoeveel mensen kunnen dat zeg-gen?

    eerste les Spaans

    roel SelS

    In de Lodewijk De Konincklaan in Hoogstraten, aan de rand van het centrum van Hoogstraten, ligt restau-rant Noordland. Het is liefde op het eerste gezicht als je de ruime parking opdraait. Het statige herenhuis doet je al meteen dromen van de klassieke gerechten die ruim vertegenwoordigd zijn op de kaart, zoals sint-jakobsvruch-ten, carpaccio, gebakken ganzenlever, kalfszwezeriken, lamszadel of gepo-cheerde tongfilets, om er maar enkele te noemen. Vanzelfsprekend wordt de kaart regelmatig aangepast. Restau-rant Noordland houdt rekening met de seizoenen. De keuken is traditioneel Frans georinteerd, maar chef Marc de Ketelaere -bijgestaan door zoon Jim- voegt er een eigen n eigentijds tintje aan toe.Het is zomer. Dat betekent dat je van al dat heerlijks niet alleen in het stemmi-ge restaurant, maar ook op het ruime en schaduwrijke terras kan genieten, aan de achterzijde van het gebouw.

    Suiker houdt van lekker eten en drinken. Dat we, in samenwerking met onze partner Horeca Vlaanderen, elke maand een Kempense horecazaak in de schijnwerpers zetten, zal dus niemand verbazen. Deze maand stellen wij met gepaste trots aan u voor: Restaurant Noordland in Hoogstraten.

    hoRECA TRoEF

    Restaurant NoordlandL. De Konincklaan 2762320 HoogstratenTel. +32 (0)3 314 53 40Fax +32 (0)3 314 83 [email protected]

    OpeningsurenVan 12 tot 15u en van 18 tot 21.30uGesloten op dinsdag en woensdag (be-halve op feestdagen)Vakantie van 28 augustus tot 20 sep-tember

    restaurant noordland

  • Suiker - 3

    Het buitenlandse avontuur lonkt, maar als ik de jongens van Video Volta ont-moet in caf WirWar zitten toch ook nog vooral de blok en de examens in het hoofd. Daar moeten ze zich eerst zien door te worstelen voor hun zomer van start kan gaan en ze met zijn zessen in een minibusje de Engelse muziekscene gaan veroveren. Op 13, 14, 15 en 16 juli ervaren ze het leven van een band op tournee en trekken ze via enkele tussenstopjes van Londen naar Car-diff. Het is een tour die ze volledig aan zichzelf te danken hebben. Alle grote bands waar we naar opkijken, toeren in het buitenland, zegt Jesse Van den Eynden, drummer van Video Volta. We wilden dat ook wel eens proberen en dus heb ik bijna de helft van het mu-ziekcircuit in Engeland gemaild. Van de meer dan honderd mails zijn er tien beantwoord. Daarna zijn we begonnen te puzzelen met de dagen waarop de clubs ons konden programmeren en de afstand die ertussen lag. Zo zijn we dan tot deze tournee van 4 dagen, 4 steden en 4 optredens gekomen.De programmatoren voorzien voor ons een slaapplaats en we krijgen een kleine vergoeding, vult Bram Van Gorp, Video Voltas gitarist en zanger, verder aan. Enkele jaren geleden heeft Gasoline DC, een andere Turnhoutse band, hetzelfde gedaan in Frankrijk. Zij hebben toen op eigen houtje optre-

    dens georganiseerd en zijn blijven sla-pen bij mensen die ze ginder kenden. Ik dacht toen: als hun dat lukt, moet dat ons ook lukken. Ik ben nu superblij dat het bijna zover is. (lacht)

    In wat voor zaaltjes treden jullie op? Het zal niet direct de Royal Al-bert Hall zijn, veronderstel ik?Jesse: De eerste drie optredens zijn in pubs die af en toe optredens organise-ren, maar het laatste optreden is echt in een grote club. Daar hebben we echt wel geluk mee gehad. De organisator had onze nummers op myspace beluis-

    terd en ook die van The Deer Friends. Hij mailde me dat hij ons allebei heel goed vond en ons heel graag wilde boe-ken.

    Wat verwachten jullie ervan?Jesse: Het is niet dat we nu instantbe-kendheid verwachten hoor. (lacht) Het is gewoon een fantastische ervaring en eigenlijk zien we het ook als een vakan-tie with the guys.Bram: Dat we dit samen met The Deer Friends kunnen doen, is geweldig. Dat zijn onze beste vrienden sinds we in het middelbaar zaten. Vroeger gingen we ook wel eens samen op vakantie en nu kunnen we dat combineren met onze favoriete hobby: muziek spelen. Ik zie het helemaal zitten. Geld zullen we er niet mee verdienen. We moeten hier in Turnhout dan ook sponsors zoeken om ons busje, de benzine en de ferry te be-talen.Jesse: We gaan uiteraard wel wat net-werken ginder zodat we misschien wel eens terug kunnen komen.

    Als band moet je vaak zelf hard aan de weg timmeren. Jullie doen dat blijkbaar graag samen met The Deer Friends. Vorig jaar toen jullie elk een ep uitbrachten, hielden jul-lie samen een releaseparty.Bram: We spelen echt wel een verschil-lend genre, maar we denken wel op de-zelfde manier over muziek en luisteren vaak ook naar hetzelfde. Als we samen ergens op een affiche staan, is het gega-randeerd feest. We hebben samen met hen ook heel wat nevenprojectjes zoals Birdbrain en het Jef der Dood Trio. We zien elkaar dus ook nooit als concurren-ten. The Deer Friends hebben dit jaar in de finale van Frappant Pop gestaan. Dan zijn wij ook heel blij voor hen en proberen we er altijd bij te zijn als een soort van vaste fanclub. En dat is ook wederzijds.

    Waarom wilden jullie op tournee in Engeland. In Frankrijk of Spanje is de kans op mooi weer alvast gro-ter?Bram: De Olympische Spelen vinden dit jaar in Engeland plaats h. We had-

    den er zelfs aan gedacht om het BOIC te contacteren om misschien eens voor de Belgische delegatie te spelen, maar toen bedachten we dat de Spelen pas 2 weken na onze tournee beginnen. Dat hadden we wel cool gevonden, maar we zijn te vroeg. Ik ben zelf nog nooit in Londen geweest en ik wilde die stad wel eens ontdekken.Jesse: Engeland is gewoo