Ruurd lost het op - Nico Scheepmaker

download Ruurd lost het op - Nico Scheepmaker

of 7

  • date post

    12-Feb-2016
  • Category

    Documents

  • view

    212
  • download

    0

Embed Size (px)

description

Uitgave vanwege de 10e editie van de Nico Scheepmaker Beker. Mogelijk gemaakt door Sportgeschiedenis.nl en het Olympisch Stadion

Transcript of Ruurd lost het op - Nico Scheepmaker

  • 10e EDITIE

  • Colofon 2014 Nico Scheepmaker BekerDit boekje is mede mogelijk gemaakt door Sportgeschiedenis.nl

    Tekst: Jurryt van de Vooren, Arthur van den Boogaard, Ruurd EdensProductie: Nienke ErkelensVormgeving: Marjolein Ruiter Grafisch Ontwerp & MediaCoverfoto: Hans Peters / Anefo

    VOORWOORD

    De Nico Scheepmaker Beker voor het beste sportboek

    van het jaar wordt voor de tiende keer uitgereikt.

    Om dit gepast te vieren, krijgen alle bezoekers van

    deze jubileumeditie een onbekend werk van

    Nico Scheepmaker: Ruurd knapt het op.

    Het initiatief voor deze productie komt van

    Arthur van den Boogaard en Ruurd Edens.

    De uitgave wordt mogelijk gemaakt door

    Sportgeschiedenis.nl, die sinds het begin

    betrokken is bij deze sportboekenprijs.

    De andere initiatiefnemers in 2005 waren Mark Grijsbach

    van Sportboek.nl, Carla de Groot en Hans Lubberding van

    het Olympisch Stadion en Jan-Pieter Ellerbroek.

    Jurryt van de VoorenJuni 2014

  • DOOR ARTHUR VAN DEN BOOGAARDFOTO: BERT VERHOEFF/ ANEFO

    Als GPD-columnist bezocht hij alle wedstrijden van het Nederlands elftal. Maar hij was er ook als liefhebber van het voetbalspel. Daags na de verloren finale tegen West-Duitsland in het Olympiastadion Mnchen schreef hij: ...Zo goed als ik niet graag het binnentrekken van de Canadezen had gemist in 1945, zo goed had ik ook niet graag het binnen-trekken van de Duitsers in 1940 willen missen. Als ze niet gekomen waren was het me wel zo lief geweest, daar niet van, maar nu ze toch kwamen wilde ik het zien ook. Zo was het ook gisteren in Mnchen. Je moet er zelf bij geweest zijn om er over te kunnen meehuilen...

    De zomer van 74

    In de zomer van 1974 werd in West-Duitsland het wereldkampioenschap voetbal gehouden. Te midden van de Nederlandse journalisten bevond zich de 43-jarige dichter, journalist en naamgever van de vandaag uit te reiken beker voor het beste Nederlandse sportboek: Nico Scheepmaker.

    Scheepmaker was erbij geweest, net zoals hij twee jaar

    later ook aanwezig was bij de wel zeer spectaculaire

    verlopen Europacup-finale tussen FC Spaarndam en

    Spatbord Kiev, waarover hij een waarheidsgetrouw verslag schreef.

  • Ruurd knapt het op

    DOOR NICO SCHEEPMAKER MET EEN INLEIDING VAN RUURD EDENSFOTO: HANS VAN DIJK / ANEFO

    INLEIDING

    Mijn ouders waren bevriend met Nico Scheepmaker en zijn vrouw Anne. Voor het maandblad Avenue maakte Nico begin jaren zeventig een serie portretten van Nederlandse kunstenaarsen hij interviewde ook mijn moeder. Uit dat contact was een hechte band tussen de families Scheepmaker en Edens ontstaan.

    Ik zat op de lagere school en hield veel van sport, vooral van voetbal en wielrennen. Ik verzamelde plaatjes en hield fanatiek plakboeken bij. Nico nam vaak iets speciaals mee voor mijn collectie: de handtekeningen van Johan Cruijff en Joop Zoetemelk, een unieke tekening van Dik Bruynesteyn, Nicos perskaart van het WK 74 toen hij uit West-Duitsland terugkwam.

    Voor mijn twaalfde verjaardag kreeg ik van mijn ouders mijn eerste sportfiets: een oranje Peugeot. Ik wilde later wielrenner worden en mijn eerste rit was een race tegen twee buurjongens: Dwars Door Spaarndam, het dorp waar we woonden. Onze kopgroep van drie reed een keiharde finale, en ja hoor: in de Kerklaan vloog ik uit de bocht, knalde met mijn voorwiel tegen de stoeprand en viel tegen een hek. Fiets kapot, vader boos, ik ontroostbaar.

    Nico hoorde geschrokken van het drama. Kort daarna kreeg ikvan hem een piepklein boekje van 3,5 bij 4,5 centimeter. Een speciaal voor mij geschreven sportverhaaltje.

    Ruurd Edens (NOS Radio - Met Het Oog Op Morgen)

  • RUURDJE, RUURDJE !

    scandeerden de

    65.000 toeschouwers

    op de tribunes.

    Dit is het

    moment waarop zij

    gewacht hebben.

    Ruurdje Edens heeft van

    trainer Joop Brand, de

    man

    die FC Spaarndam in

    zes jaar tijd

    vanuit de amateurs linea

    recta

    wist op te stoten

    naar de Europacup-finale,

    het sein gekregen

    om zich warm te lopen.

    Het werd tijd!

    Er zijn nog maar

    zeven minuten

    te spelen en FC Spaarndam

    staat nog steeds

    met 1-0 achter

    tegen Spatbord Kiev.

    Het is nu

    doodstil in het

    stadion, terwijl

    Ruurd Edens

    zijn eerste

    sprintje trekt,

    met zijn trainingspak

    nog aan.

    Niemand heeft meer

    belangstelling

    voor het spel

    dat ondertussen doorgaat,

    idereen wil alleen maar

    weten of Ruurdjes knie

    het zal houden.

    Ach, die flapdrol

    van een burgemeester

    van Spaarndam had hem

    beter niet, namens

    de burgerij, die

    racefiets

    ten geschenke kunnen

    geven, als beloning voor

    zijn vijf schitterende

    doelpunten tegen

    Club Ophaalbrug

    in de halve finale.

    Want toen hij,

    warm toegejuicht,

    zijn ererondje fietste,

    vloog hij prompt

    uit de bocht

    tegen de stoeprand

    en kwetste zijn

    knie!

    De natie was op slag

    in rouw gedompeld,

    want FC Spaarndam

    zonder Ruurd Edens

    is als een hoekschop

    zonder hoek.

    Medische analyse leerde,

    dat hij hooguit

    7 minuten

    zou kunnen spelen.

    Zou het lukken?

    Op n been

    kun je niet lopen,

    had de legendarische

    Salo Muller

    altijd gezegd!

    Daar trekt Ruurd

    zijn trainingspak

    al uit,

    good old

    Jan Peters gaat

    naar de kant,

    de eerste bal

    komt in Ruurds

    bezit, hij wipt hem over

    Dostojevski heen, glipt

    als een slangenmens

    langs Chroejstjowski,

    wipt het leder behendig

    tegen de heup van

    Theekopski

    alsof het een

    stoeprand is en

    krijgt de bal weer

    teruggekaatst,

    waarna hij

    het plastic met een

    getrokken bovenwaartse

    kantelende

    lob over de

    vergeefs graaiende

    doelman van Spatbord

    Kiev in het vijandelijke

    doel plaatst:

    2-1 voor FC Spaarndam

    (want een doelpunt van

    Basketbal-Ruurdje telt

    dubbel, dat is algemeen

    bekend).

    Zwaar hinkend verlaat

    Ruurd Edens het veld.

    De medische staf had

    zich vergist, hij kon

    maar 7 sekonden spelen,

    maar dat was net genoeg.

    Terug in Spaarndam

    wordt hij opnieuw

    door burgemeester en

    wethouders gehuldigd,

    en krijgt hij

    namens de burgerij

    een invaliden-

    snorwagentje aangeboden!

    (1976,

    Broek In Waterland)

  • 2004 Auke Kok 1974. Wij waren de besten

    2005 Joop Holthausen Het geheim van Raleigh. De biografie van een bijzondere wielerploeg

    2006 Marcel van Roosmalen Hard Gras 48: Je hebt het niet van mij. Een tragi-komisch verslag van een jaar Vitesse

    2007 Hugo Borst, Johan Derksen, Leo Driessen, Hans van Echtelt, Wilfried de Jong, Bert Nederlof, Chris van Nijnatten, Matty Verkamman en Jaap Visser Willem van Hanegem

    2008 Iwan van Duren en Marcel Rzer Voetbal in een vuile oorlog. WK Argentini 1978

    2009 Erik Brouwer Spartacus. De familiegeschiedenis van twee joodse olympirs

    2010 Edwin Schoon De macht van de bal

    2011 Carel van Hees Eversteijn

    2012 Wilfried de Jong Kop in de wind

    De winnaars

  • Winnaar 2012 Wilfried de Jong en Publieksprijswinnaar Sjoerd Mossou. FOTO: BASTIAAN HEUS