MUZISCH CREATIEF

download MUZISCH CREATIEF

of 56

  • date post

    11-Jan-2017
  • Category

    Documents

  • view

    213
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of MUZISCH CREATIEF

  • MUZISCH CREATIEF

    Creativiteit: de sleutel tot succes!

    Bruggeling Dominique Persoone, meester chocolatier van The Chocolate Line en

    intussen een WBV (Wereldbekende Vlaming), is heel duidelijk: Geef creativiteit

    alle kansen! Het is cruciaal om de uitdagingen van de toekomst tegemoet te

    gaan en te kunnen overleven in een geglobaliseerde wereld. Maar creativiteit kan

    niet gedijen zonder een klimaat van vrijheid, zonder mogelijkheden tot

    experimenteren. En als het even kan ook met een brede kruisbestuiving: over

    het schoolmuurtje heen kijken om innoverend te blijven. Deze

    geloofsbelijdenis, die Persoone intussen optilde tot een van de grootste

    chocolatiers ter wereld, bewijst hoe belangrijk de muzisch-creatieve vakken

    zijn in onderwijsland.

    Dominique Persoone (45 jaar) volgde hotelschool in Ter Groene Poorte in

    Brugge en behoorde er tot een succesgeneratie met o.m. Sergio Herman, Roger

    Vandamme en Wout Bru en trok daarna op stage, o.m. naar Parijs. Hier ontstond

    zijn fascinatie voor chocolade. Terug in Belgi ging hij pralines maken en

    ontstond een onwaarschijnlijk succesverhaal. Eerst hadden we ons bedrijf in

    Zedelgem en daarna kwamen we naar de Vaartstraat. Naast onze vaste

  • verkoopstek op het Brugse Simon Stevinplein openden we naderhand ook een

    winkel op de Antwerpse Meir, in het voormalige paleis van Napoleon. En de

    successtory ging verder. Hij zette een cacaoplantage op in het Mexicaanse

    Yucatan en zorgt m.a.w. voor zijn eigen basisgrondstof. Persoone is ook Njam-

    chef en n van de drie chocolatiers met een Michelinster. In die hoedanigheid is

    hij ook leverancier bij de toprestaurants Hertog Jan, De Karmeliet en Hof van

    Cleve. Intussen doet hij wereldwijd presentaties over pralines, zo recent nog op

    Mistura, het grootste foodfestival ter wereld in het Peruviaanse Lima. Ook de G7

    die begin juni Brussel aandeden, konden kennis maken met de pride of Flanders

    Maar wat is de sleutel tot dit succes?

    Dominique Persoone: Creativiteit! Men kan dit niet genoeg stimuleren in het

    onderwijs! Waarom krijgen de leerlingen geen halve dag om vrij te kiezen en zelf

    experimenterend in te vullen? Het is toch overduidelijk dat jonge mensen veel

    meer gemotiveerd zijn om iets te doen als ze zelf iets mogen kiezen?! In de

    creatieve vakken op school ligt deze keuzemogelijkheid beduidend hoger dan in

    andere vakken. Het is uiteraard niet de bedoeling om hen zomaar te laten

    aanmodderen, er is eerst instructie nodig. Dat is duidelijk. Maar daarna moet de

    vrije loop gegeven worden aan creativiteit: de sleutel tot succes! Ik vrees dat

    ons onderwijs een beetje vastgeroest zit in onwrikbare structuren. Ik zou aan

    elke klas de opdracht geven om in groepjes n thema naar keuze uit te werken.

    Binnen de groepjes moet de werkverdeling gebeuren: wie zal wat doen? En hoe

    gaan we dit alles samen laten sporen? En hoe kunnen we het thema verrijken

    met de inbreng vanuit heel andere kanalen en disciplines? Enige sturing bij de

    aanvang is onontbeerlijk. Maar daarna moeten leerlingen creatief kunnen zijn en

    in groep leren werken. Nog zoiets belangrijk: Synergie: samen leren werken

    en elkaar aanvullen! Ten slotte komt veel inspiratie door eens buiten de eigen

    structuren/school te kijken en andere ervaringen op te doen. Heel leerrijk! Ik

    noem dit kruisbestuiving. Onderwijs zet hier nog te weinig op in: alles zit nog

    te veel in vaste hokjes en structuren. Laat de leerlingen zowel binnen als buiten

    de school creativiteit opsnorren. En geef hen de nodige tijd om wat te

    prutsen of te experimenteren. Zo creer je als school mogelijkheden tot

    creativiteit. En dit versterkt het geloof in jezelf, wat dan weer goed is voor

    verdere creativiteit. En zo gaat de wagen aan het rollen. Ik heb veel

    zelfvertrouwen gekregen door de bemoedigende woorden van Ferran Adria, de

    chef van het Catalaanse toprestaurant El Bulli. Hij moedigde mij aan om de

    Belgische chocoladewereld nieuwe impulsen te geven. Aanvankelijk was het wel

    wat zoeken, maar daarna was de trein vertrokken. Dit is niet enkel zo in de

    wereld van de voeding, maar dit geldt zeker ook voor wie met muziek, met

    beeldende kunst, met plastische opvoeding, met sport en lichamelijke opvoeding

    bezig is. Daarom is het zo jammer dat er niet meer tijd is op school voor

    deze creatieve vakken!

  • En zo gaat het ook in zijn Chocolate Line: We zijn destijds begonnen met twee

    man. Nu telt het bedrijf 39 werknemers. En allemaal moeten ze een uur per

    week huiswerk verrichten, namelijk een nieuwe uitgave proberen te schenken

    aan iets, bv. een nieuwe Marsreep ontwerpen Open mind, experiment en

    zelfvertrouwen staan garant voor passie en motivatie! Is zoiets mogelijk in

    onderwijsland? Ik vrees van niet. De leerplannen zijn vaak te beklemmend. Het

    is hierbij belangrijk om mensen uit heel verschillende sectoren bijeen te brengen.

    Welke inspiratie kun je halen uit zeg maar - Alice in Wonderland, voor een

    nieuwe Foodie? Of hoe inspirerend kan een bezoek aan een museum zijn voor

    experimenten in haartooi?! Ook wereldwijd gaan kijken en geleidelijk weg

    geraken van onder de kerktoren Ik geef nu presentaties zowat overal in de

    wereld. In het Engels. Ik heb dit ook allemaal zelf moeten leren, met vallen en

    opstaan. Maar dit sterkt je en je pikt overal dingen op die dan weer tot nieuwe

    creativiteit leiden. Door de structuren zijn scholen wellicht niet genoeg mee met

    de veranderende tijden. En zo krijgt creativiteit niet altijd de kansen die het

    verdient .

    Verwerking van een interview met Dominique Persoone op 4 juni 2014.

    Patrick Ameye, Els Bilcke, Ann Casier, Pascale Muylaert, Isabelle Tack en Johan

    Vankeersbilck

  • ESTHETICA

    Door de lange inrij-en uitrijperiode rond de verkiezingen van 25 mei 2014 verkeerden/verkeren we in een luwte m.b.t.

    aangekondigde onderwijshervormingen. Dit geldt zeker ook voor de vraag welke plaats kunst en cultuur hierin eerlang

    zullen mogen opnemen. Wij willen onze ambitie ter zake kracht bijzetten en daarom zoomen we hieronder in op enkele

    pijnpunten, vragen, bedenkingen en wensen. Onze visietekst rond Kunst- & Cultuureducatie kan hierin een notoire

    plaats innemen. Hopelijk werkt die inspirerend om een brug te helpen slaan tussen de school en de omgeving, om

    de cultuurvakken muzikale opvoeding, plastische opvoeding en esthetica binnen de school dichter bij elkaar te

    brengen en om een leerlijn kunst- en cultuureducatie uit te werken die het basisonderwijs, het secundair en het

    hoger onderwijs overspant. In de marge hiervan toetsen we een en ander even af in De Bron Tielt om te zien hoe die

    culturele ambitie daar in een school vorm krijgt.

    De Dag van esthetica op dinsdag 9 december 2014 staat in het teken van muziek (voormiddag) en dans (namiddag).

    Een uitgewerkt programma is beschikbaar vanaf september 2014.

    Straks meer cultuur op school?!

    De onverklaarbare en drieste moorden op de Brugse Markt en aan het Joodse Museum in Brussel doen ons land daveren op

    zijn grondvesten Geweld komt steeds meer in de plaats van onderlinge dialoog en heeft een vaste stek gekregen in de

    media en in de ontspanningscultuur. Het is een vorm van overheersingsdenken die weinig ruimte laat voor beschouwing en

    voor receptiviteit stelde Mark Reybrouck (afdeling musicologie KUL) al tien jaar terug (De Standaard van 10 januari 2013).

    En het is er jammer genoeg intussen niet op vooruit gegaan.

    Cultuur levert nochtans het antidotum tegen de kwalen van onze tijd. Cultuur stemt tot nadenken over de samenleving

    en over het mens zijn, zij bevordert het wederzijds begrip, de verstandhouding en de verdraagzaamheid in een

    wereld die daar een enorme nood aan heeft. Er bestaan uiteraard geen eenvoudige oplossingen voor complexe

    problemen, maar cultuur kan wel helpen om te leren nuanceren. Cultuur verlegt de normen en nodigt uit tot het persoonlijk

    innemen van een stelling. In tegenstelling tot totalitaire vormen van denken, die eenduidige antwoorden geven op beperkte

    problemen, cultiveert ze de vragen boven de antwoorden. Het gevoel van onbehagen dat vaak gepaard gaat met

  • hedendaagse vormen van kunst is in dit verband illustratief. Vaak heeft de luisteraar of kijker geen referentiekader om mee

    te kunnen vergelijken. En wat niet in een referentiekader past, wordt maar al te vaak veroordeeld. Een doorgedreven

    esthetische vorming gaat daartegen in doordat ze de leerling systematisch confronteert met onbekende en

    nieuwe referentiekaders, en dit zowel in historische als geografische zin. Het resultaat is een houding van

    openheid en tolerantie waarbij men niet overgaat tot overijlde identificatie, maar waarbij men het

    waardeoordeel uitstelt totdat men kennis van zaken heeft. Hier ligt dan ook een grote opdracht voor het onderwijs.

    De media geven immers wat de mensen vragen. Ze spelen in principe in op de bestaande referentiekaders. Het onderwijs

    daarentegen moet die doorbreken en de leerlingen uitnodigen om met nieuwe referentiekaders om te leren gaan. En precies

    daarom is cultuur belangrijk in het onderwijs, aldus nog Mark Reybrouck (De Standaard van 10 januari 2013).

    Maar er heerst al lang ongenoegen over de stiefmoederlijke behandeling van de culturele vormingscomponent. Tien jaar

    terug werd het aantal lestijden esthetica gehalveerd. Er werd