leesfragment De rivier - Michael Neale

Click here to load reader

  • date post

    07-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    217
  • download

    2

Embed Size (px)

description

leesfragment De rivier - Michael Neale

Transcript of leesfragment De rivier - Michael Neale

  • De Rivier vertelt het verhaal van Gabriel Clarke, een stille en in-troverte jongeman. Hij wordt op een mysterieuze manier aange-trokken door de Rivier, een wild bruisende stroom van water die zijn weg baant door de Rocky Mountains. Maar de herinnering aan zijn vader die hier verdronken is, houdt hem tegen. Angst en spijt wisselen elkaar af en Gabriel durft de confrontatie met de Rivier niet aan te gaan. Als hij op een dag toch terugkeert naar de Rivier, voelt dat voor hem als thuiskomen. Bijna overmoedig gaat hij zelfs lesgeven in rafting, een wilde watersport. Maar dan hoort hij iets wat de gebeurtenissen in zijn leven in een ander licht zet en slaat zijn angst om in woede.

    De Rivier is een confronterende roman die je aan het denken zet over je eigen angsten en herinneringen, maar het is ook een inspirerend boek dat je zelfbeeld en je kijk op de wereld zal veranderen.

    G a b r i e l ov e r w i n t z i jn a ng s t e n k omt i n he t r e i n e m e t d e d o o d v a n z i jn v a d e r

    Michael Neale De rivier

    ISBN 9789043521123 16,95

    Verschijnt juni 2013

    D E R I V I E RVa na f jun i 2013 in de boek ha ndel

    Een roman die je kijk op jezelf en de wereld verandert

    ROM A N

    V O O R P U B L I C A T I Erivier VOORP.indd 1 11-04-2013 10:44:17

  • M i c h a e l N e a l e

    D E R I V I E ROorspronkelijke titel The River

    Vertaald door Jetty Huisman

    Voorpublicatie

    Juni 2013 | 16,95 | 240 paginas

    Voorpublicatie De Rivier nw.indd 1 18-04-13 09:10

  • Uitgeverij Kok Utrecht, 2013www.kok.nl

    Oorspronkelijk verschenen onder de titel The River bij Thomas Nelson Publishers

    Vertaling Jetty HuismanOmslagontwerp Mark HesselingOpmaak binnenwerk Stampwerk

    ISBN 978 90 435 2112 3 ISBN e-book 978 90 435 2113 0 ( 9,99)NUR 302

    Alle rechten voorbehouden.

    Voorpublicatie De Rivier nw.indd 2 18-04-13 09:10

  • 3Hoofdstuk 1: De trektocht1956

    Op een frisse morgen in september werd John Clarke vroeg wak-ker. Hij had zin om de dag buiten door te brengen. En omdat hij een alleenstaande vader was en geen oppas had, nam hij zijn zoontje Gabriel mee op zijn tocht langs de Rivier, naar de Firewaterkloof. Papa, niet zo snel! schreeuwde de jongen van vijf met zijn schorre, hoge stem. Nog een klein stukje, jochie, en dan rusten we even uit, ant-woordde zijn vader. We gaan ergens naartoe waar het uitzicht fantastisch is. Toen ik zo oud was als jij ben ik er eens met je opa geweest, dat vergeet ik nooit meer. John raakte buiten adem toen ze een vlak stuk op de route bereikten, maar hij ploeterde door. Zijn rugzak met sportmix, zelfgedroogde worst, een waterfles, ehbo-doos en regenjassen, woog bijna tien kilo. Ze waren op weg naar een plek die niet veel mensen bereikten, hoog boven de rivier de Whitefire, vanwaar je een schitterend uitzicht had op Splash Canyon. Pap, mag ik op je rug? John wachtte tot Gabriel hem had in-gehaald en hees hem toen met een zwaai op zijn schouders. De rest van de weg naar de top droeg hij zijn zoon; samen genoten ze met volle teugen van het ongetemde buitenleven. Buiten, daar voelde hij zich thuis. John kende de natuur be-ter dan zijn eigen huis. Ik zou het liefst altijd buiten leven, ver-zuchtte hij soms tegen zijn vrienden. John was tweendertig jaar, n meter achtenzeventig lang, woog zesentachtig kilo en was gespierd en stevig gebouwd. Hij deed al jaren aan bergbeklimmen en wildwatervaren en was zo sterk als een beer. Rond zijn blauw-grijze ogen vormden zich al kraaienpootjes. Hij had een warrige bos donkerblond haar en een stoer loopje, maar sprak weinig en had een wijze blik in zijn ogen.

    Voorpublicatie De Rivier nw.indd 3 18-04-13 09:10

  • 4 De familie Clarke was de hoeksteen van Corley Falls in Co-lorado. Johns vader en grootvader hadden het dorp zo ongeveer uit de grond gestampt toen ze er met hun pension en wildwater-kamp waren begonnen. John was in hun voetsporen getreden. Hij had de dagelijkse leiding en trainde de wildwatergidsen. Big Wa-ter Adventure Camp verzorgde al zesendertig jaar lang voorjaars- en zomervakanties met wildwaterraften en trektochten langs de rivier de Whitefire. John Clarke haalde vaak zijn vader aan: De Clarkes zijn gemaakt voor de Rivier. Nu liep het zomerseizoen op zn eind. In deze periode waag-den alleen ervaren sporters zich in een kajak op de Rivier. Dat betekende een paar vrije dagen voor John, nu zijn werk als wan-delgids erop zat en de lessen aan de Whitewater Guide School die zijn vader had opgericht nog niet begonnen waren. Het had die week flink geregend voor de tijd van het jaar, het water stond heel hoog. De kloof en het omringende bos waren schitterend, vooral smorgens vroeg. Als de nevel langzaam optrok had je het gevoel door de wolken te lopen. Vogels floten hun harmonieuze symfo-nien en de naaldbomen gaven een kruidige geur af. Eekhoorn-tjes zochten de bodem af om de laatste noten te verzamelen voor hun wintervoorraad, ze scharrelden rond alsof ze verstoppertje speelden. Je kon ook zomaar wilde dieren zien, zoals beren, wol-ven en herten. De natuur hier was ongerept en sprookjesachtig. Hoe ver is het nog, papa? Zo lang als een paar sportvelden, zei zijn vader, die probeerde alles zo uit te leggen dat zijn zoon het kon begrijpen. Gabriel was een miniversie van zijn vader, net zo stevig ge-bouwd en met een rond gezicht. Zijn steile blonde haar danste als hij liep, maar meestal rende hij liever. Met zijn lange wimpers en helderblauwe ogen trok hij de aandacht van vrouwen als hij met zijn vader op stap was, waar de laatstgenoemde geen bezwaar tegen had. Gabriel was slim, vroeg altijd honderduit en was re-

    Voorpublicatie De Rivier nw.indd 4 18-04-13 09:10

  • 5gelmatig ondeugend. Zijn vragen leken vaak uit de lucht te vallen, waardoor zijn vader f hard in de lach schoot f zich verbaasd achter de oren krabde. Maar tijdens deze wandeling stelde Gabriel vooral schrijnen-de vragen. Wanneer zie ik mama weer? Sammy Overton zei dat ze vast gek is. En volgens Jackson Wilbur zijn mamas heel belangrijk omdat je anders niet geboren wordt. Gaan we vandaag naar mama? Johns hart brak toen hij al die vragen op zich afgevuurd kreeg. Hij wist even niet wat hij moest zeggen. Het zou nog zeker twee maanden duren voordat Gabriel naar zijn moeder mocht, met Thanksgiving pas. Zonder vaart te minderen klom John verder op het rotspad. Het duurt niet lang voor je je moeder weer ziet, jochie. En ze is niet boos op jou, Gabe. Dat moet je nooit denken. Het is alleen zo dat ze ver weg woont, daarom kan ze niet vaak hiernaartoe. H, kijk eens, eekhoorntjes! Het was een afleidingsmanoeuvre, dat wist John ook wel. Af en toe werd hij overspoeld door verdriet en somberheid. Hij mis-te haar zo. Het radeloze gevoel werd hem dan bijna te veel. Hard werken, dat hielp meestal wel. John tilde Gabriel voorzichtig van zijn schouders. Sst, anders jaag je ze weg. Voordat John de rugzak goed en wel had afgedaan, rommelde de jongen er al in, op zoek naar pindas. Hij vond een zakje, nam er een paar pindas uit en liep er langzaam mee naar de eekhoorns. Gabriel pelde een paar pindas en stak zijn hand uit, helemaal niet bang. De eekhoorntjes kwa-men er voorzichtig op af, schichtig om zich heen kijkend, alsof ze kattenkwaad uithaalden en niet betrapt wilden worden. Houd je hand zo stil mogelijk, ried John hem aan. De twee eekhoorns gristen allebei een paar nootjes uit Ga-briels hand en scharrelden terug naar hun boom.

    Voorpublicatie De Rivier nw.indd 5 18-04-13 09:10

  • 6 Zag je dat, pap? Zeker. Je hebt er een paar vriendjes bij. Je zou ze namen kun-nen geven. John ritste zijn rugzak dicht en hees hem weer op zijn schouders. Ga je mee, helemaal naar boven? Gabriel pakte een dikke tak die bijna te zwaar voor hem was en zwaaide ermee alsof het een zwaard was. Aanvallen, riep hij enthousiast. John tilde hem weer op zijn schouders en hervatte de klim-tocht naar het uitkijkpunt. Een tijdlang hoorden ze geen ander geluid dan Johns laarzen op het pad. De mist begon langzaam op te trekken. Gabriel ging voor zijn vaders gezicht hangen. Pin en Eik. H? vroeg John verbaasd. Zo noem ik ze. Pin en Eik. Omdat ze pindas en eikels lekker vinden, snap je? John schoot in de lach. Die schrijven we in het boek, zei hij. John hield een dagboek bij waarin hij opschreef wat hij op zijn tochten met Gabriel meemaakte: mijlpalen, grappige uitspraken, belevenissen. De jongen legde zijn handen om zijn vaders hoofd en zo liepen ze tevreden verder. Inmiddels konden ze de Rivier horen bulderen. Het klonk alsof het er onafgebroken stormde; enerverend, angstaanjagend en kalmerend tegelijk. John koos een ruig pad dat naar een dicht bos slingerde, bij de Rivier vandaan. De Rivier is die kant op, pap, zei Gabriel en hij wees naar links, in de richting waar ze vandaan kwamen. Waarom gaan we niet naar de Rivier? Niet achterover leunen, dan wordt het heel zwaar voor me, antwoordde zijn vader. Wacht maar af, jochie, nog een paar mi-nuutjes en je begrijpt waarom. De Rivier boog scherp naar rechts. De uitstekende rotsen voorbij de bocht vormden een waterval in de Firewaterkloof, de spectaculairste in de wijde omtrek. Je kon de grond onder je voe-

    Voorpublicatie De Rivier nw.indd 6 18-04-13 09:10

  • 7ten voelen trillen door de kracht van de Rivier en door het opstui-vende water hing er voortdurend mist in de lucht. Ze lieten de laatste bomen achter zich. Toen het pad naar links afboog, leek het alsof er een gordijn werd opengetrokken en ze het toneel voor het eerst zagen. Wow, super! Kijk eens, pap! Ja, geweldig, h? Hij tilde Gabriel van zijn schouders en liep naar een boom toe. Een meter of drie voorbij die boom liep het schuin af naar de Rivier. Zie je deze boom, jochie? zei John met zijn hand op de bast. Je mag niet verder dan tot hier. Het is hier gevaarlijk. Papa wil niet dat je in het water