Hoogtelijn 1-2014

Click here to load reader

  • date post

    22-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    240
  • download

    11

Embed Size (px)

description

De 56.000 leden van de NKBV delen een passie met elkaar: de liefde voor de bergen, het hele jaar door, een leven lang. Als lid van de NKBV heb je veel voordelen. Zo krijg je korting in meer dan 2.000 hutten in de Alpen, ben je met de voordelige NKBV-bergsportverzekering verzekerd als je wandelt, klimt of skiet en ontvang je 5x per jaar het prachtige magazine Hoogtelijn. daarnaast helpt de NKBV jou om op een goede en veilige manier de bergsport te beoefenen met cursussen en bergsportreizen, maar ook met actueel veiligheids- en materiaaladvies. Passie voor bergsport begint bij de NKBV. Daarom ben je lid!

Transcript of Hoogtelijn 1-2014

  • WWW.NKBV.NL | FEBRUARI 2014 | NR 1

    BE RGSPORTMAGAZINE VAN DE KONINKLIJKE NEDE RL ANDSE KLIM- E N BE RGSPORTVE RE NIGINGBE RGSPORTMAGAZINE VAN DE KONINKLIJKE NEDE RL ANDSE KLIM- E N BE RGSPORTVE RE NIGING

    HOOGTELIJN

    Bergsportdag16 m rt nieuwegein

    N RSE WINTERLanglauftocht op de

    Hardangervidda

    NEPALTRAVERSE2000 kilometer

    over de grens

    PEUTEREYGR TAlpentocht

    met karakter

    01_HL0114_R01_cover.indd 1 1/27/14 9:08 AM

  • 02_03_bever.indd 2 1/23/14 4:49 PM

  • 02_03_bever.indd 3 1/23/14 4:50 PM

  • >>> inhoud >>> hoogtelijn 1 2014 >>> hoogtelijn 1 2014 >>> redactioneel >>>

    Bergsportdag

    HOOGTELIJN 1-2014 | 54 | HOOGTELIJN 1-2014

    Actueel 7 Column Frans Demmers12 Op de Hoogte70 NKBV voor jou80 Gespot in het wild82 Vooruitblik

    Bergsportdag 8 Programma 10 Mijn bergsportcarrire18 Boven op de berg30 Medicort voor sporters32 Trailrunner Wim Derksen38 Berggids Roeland van Oss54 Onderzoek naar hoogteziekte

    Bergwandelen46 Langlaufen Hardangervidda62 Gemarkeerd: Senja

    Alpinisme24 Nepal Traverse64 Peutereygraat Mont Blanc

    Sportklimmen41 NK Lead: Teun Keusters42 Overzicht klimhallen44 Klimkalender 201452 En route: Pen Hir, Bretagne56 Klimmen in Europa: Elbsandstein, Duitsland72 Marokko

    Uitrusting40 Markt & Materiaal77 Beveraanbiedingen voor leden78 Apps in de bergen

    Veiligheid61 Lawinefolder76 Medisch: zwanger en dan?

    Meer informatie? Kijk op:

    www.nkbv.nl

    www.hoogtelijn.nl

    www.twitter.com/nkbv

    Facebook: http://facebook/GG7oEI

    10MIJN BERGSPORTCARIRE

    42-44ALLE KLIMHALLEN EN KLIMKALENDER 2014

    32WIM DERKSENTrailrunner

    72MAROKKORode, ruwe rots

    >>> hoogtelijn 1 2014 hoogtelijn 1 2014 >>> hoogtelijn 1 2014 >>>

    Bergsportdag

    Bergsportdag

    MIJN BERGSPORTCARI

    ALLE KLIMHALLEN EN KLIMKALENDER 2014

    72

    6

    3

    2

    5

    7

    1

    4

    12

    8

    13

    9

    14

    10

    15

    11

    16

    1920

    17

    21

    18

    22

    25

    26

    23

    27

    24 29

    28

    3031

    32

    33

    34

    35

    36

    37

    38

    39

    40

    41 42

    43

    44

    04_HL0114_R02_inhoud.indd 4 1/27/14 9:11 AM

  • WWW.NKBV.NL | FEBRUARI 2014 | NR 1

    BE RGSPORTMAGAZINE VAN DE KONINKLIJKE NEDE RL ANDSE KLIM- E N BE RGSPORTVE RE NIGINGBE RGSPORTMAGAZINE VAN DE KONINKLIJKE NEDE RL ANDSE KLIM- E N BE RGSPORTVE RE NIGING

    HOOGTELIJN

    Bergsportdag16 m rt nieuwegein

    N RSE WINTERLanglauftocht op de

    Hardangervidda

    NEPALTRAVERSE2000 kilometer

    over de grens

    PEUTEREYGR TAlpentocht

    met karakter

    01_HL0114_R01_cover.indd 1 1/23/14 10:47 AM

    >>> inhoud >>> hoogtelijn 1 2014 >>> hoogtelijn 1 2014 >>> redactioneel >>>

    HOOGTELIJN 1-2014 | 54 | HOOGTELIJN 1-2014

    VoorspelbaarLidewij Edelkoort is een van de bekendste ontwikkelingszieners, trendwatchers, van ons land. Zij weet de nieuwe modekleuren, voelt aan wat we mooi, interessant en belangrijk gaan vinden. Edelkoort leest textiel als de krant of de Bijbel, twittert ze naar haar volgers.

    Ook in ons vakantie- en recreatiegedrag zijn we kennelijk voorspelbaar als je Tessa aan de Stegge mag geloven. Zij bestudeert trends in recreatie en toerisme en probeert ze vroegtijdig te duiden. De NKBV blijkt helemaal op de lijn van de ontwikke-lingen te zitten, ook al denken velen dat we juist individueel onze keuzes maken. De toekomst voorspellen kan kennelijk niet zonder Engelse (marketing)termen. Wat wordt/is helemaal hot? We luisteren met zijn allen naar de Call of the Nature, Glamping, ofwel glamo-rous camping is helemaal in. We willen samen op vakantie: dat lijkt heel erg op onze zomerkam-pen..! Rust, geen 24x7 bereikbaarheid, geen telefoon, maar ontsnappen om jezelf te verrijken. En singles zijn gewoon op pad en niet meer per se op datingreis. Anderen maken deel uit van de multigeneratie-familie (jongere bepaalt, oudere betaalt). Met zijn allen erop uit. We willen expert worden in een of andere activiteit, maar moeten daarvoor starten als beginner. En als dat allemaal lukt, leaven we als een man en komen we terug als een hero.

    De Bergsportdag van de NKBV op 16 maart in Nieuwegein (whats in a name?) is een mooie graadmeter voor Tessa om te kijken of het allemaal klopt. Ik denk dat ze gelijk heeft. Wij houden voorspelbaar veel van de bergen en gaan daar ook dit jaar weer naar toe.

    Peter DaalderHoofdredacteur [email protected]

    Jeroen de Winter en Marlies Quack op de Schiefe Zacke Ostwand. Bielatal,

    Elbsandsteingebergte (Duitsland)Foto: Martin Fickweiler

    24DE GREAT HIMALAYA TRAIL

    Grootse tocht op grens Nepal

    46HARDANGERVIDDA

    Witte Noorse woestijn

    54HOOGTEZIEKTE

    Blazen in een neus

    72MAROKKORode, ruwe rots

    Bergsportdag

    Bergsportdag

    04_HL0114_R02_inhoud.indd 5 1/27/14 9:12 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 7

    +++ column NKBV +++ column NKBV +++

    Elk jaar kijk ik uit naar de Bergsportdag. Het is tenslotte een fantastische reclame voor onze vereniging en laat zien waar wij

    met zn allen toe in staat zijn. Ook dit jaar staat er weer een aantal interessante lezingen op het programma.

    Daarnaast zetten vele vrijwilligers en bureaumede-werkers zich in om alle bezoekers te helpen aan informatie en voorlichting over tochten, mate-

    riaal, verenigingsactiviteiten, etc.

    De Bergsportdag was de afgelopen jaren zonder meer een succes. Zo trekken we de laatste jaren steeds weer meer bezoekers dan het jaar daarvoor, zijn we elk jaar in staat om aantrekkelijke sprekers aan te trekken evenals een attractieve verzameling standhouders. Daarmee vormt de Bergsportdag zon beetje de spiegel van de vereniging.

    Het gaat namelijk goed met de NKBV en we zijn volop in beweging. Het aantal leden groeit, afgelopen jaar naar 56.500. Dat is bijna uniek voor een sportorganisatie in Nederland. Zowel op landelijk als regionaal niveau ontstaan er steeds weer nieuwe en andere activiteiten. Een groot evenement als het EK Boulde-ren kunnen wij heel succesvol organiseren. Ook nieuwe sporten dienen zich aan.

    Steeds meer leden gaan niet alleen maar wandelen en klimmen, maar pakken de fi ets (mountainbiken) en/of de loopschoenen (trailrunnen). De NKBV gaat dit ondersteunen met activiteiten en opleidingen. Nu nog niet, maar wellicht tijdens de Bergsportdag van 2015 zijn die sporten ook onderdeel van ons totale programma- en activiteitenaanbod.

    Via het Ledenpanel praten steeds meer leden mee over allerlei onderwerpen die de vereniging aangaan en leden denken graag mee over de toekomst van de vereniging. De tevredenheid onder de leden is ook vorig jaar weer gestegen. Kortom, onze vereniging is gezond en bruist van de ontwikkelingen en dat voel je bij alle evenemen-ten, activiteiten en wedstrijden, groot en klein.

    Dat bruisende zie je terug op het feest dat de Bergsportdag eigenlijk is. Een feest van herkenning en ontmoeting voor iedereen die iets met de klim- en bergsport heeft. Ik hoop heel veel van jullie te mogen ontmoeten op dit bergsportfeest.

    Frans Demmers, voorzitter van de NKBV

    Bergsportdag de spiegel van de vereniging

    D RZ M NKBVDe NKBV streeft naar een duurzame relatie met leden en alle partijen in het veld. Duur-zaamheid is ook een kernwaarde als het gaat om natuur, milieu en sociale waarden. Wij brengen dit zo goed mogelijk tot uitdrukking in een duurzame inkoop en bedrijfsvoering. Hoogtelijn en onze reis- en cursusgidsen drukken wij op FSC-papier: papier uit duurzaam beheerde bossen (een keurmerk met goedkeuring van het Wereldnatuurfonds). Voor onze corresponden tie gebruiken wij 100% recycled papier. De nieuwe ledenpasjes zijn gemaakt van 100% afbreekbaar pvc. Wij schenken duurzame koffi e (van Peeze), hebben een CO2 neutrale postbezorging en -dataopslag en promoten het reizen per openbaar vervoer naar bergbestemmingen.

    Word NKBV-lid!Als NKBV-lid profi teer je van interessante voordelen en kortingen en ontvang je vijf keer per jaar Hoogtelijn. Met je lidmaatschap draag je bij aan onderhoud van hutten en paden in de Alpen en het behoud van klimgebieden. Aanmelden doe je op www.nkbv.nl. Daar zie je welke voordelen het NKBV-lidmaatschap je nog meer biedt.

    OpzeggenHet NKBV-lidmaatschap loopt per kalenderjaar. Wil je je lidmaatschap voor volgend jaar beindigen? Doe dat dan vr 1 november op www.mijnnkbv.nl. Na deze datum wordt je lidmaat-schap automatisch verlengd voor het volgende kalenderjaar. Je ontvangt per e-mail bevestiging van je opzegging.Meer weten over het lidmaat-schap? Kijk op www.nkbv.nl

    BETER DE BERGEN IN MET HET NKBV-LIDM TSCHAP

    Foto: B

    ram Berkien

    Frans Demmers op de Bergsportdag 2013 met hoofdgast sir Chris Bonington (rechts).

    07_HL0114_R04_column frans.indd 7 1/27/14 11:02 AM

  • 08_09_adv_bergsportdag.indd 8 1/28/14 9:24 AM

  • 08_09_adv_bergsportdag.indd 9 1/28/14 9:24 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 1110 | HOOGTELIJN 5-2013

    MIJN BERGSPORTCARRIRE

    Opa en oma hadden een houten wandelstok met ijzeren plaatjes. Het waren de stickers van nu. Laten zien waar je in je vakantie in de bergen was geweest. Prachtige plaatjes van hutten, van dorpen, van bijzondere plekken in de natuur. Als kind vonden we het prachtig een Wandernadel te bemachtigen. Daarvoor moest je stempels verzamelen tijdens wandelingen in de bergen. Het huisje als dank van de VVV voor de 25e doorgebrachte vakantie heeft thuis een ereplaats, het herinnert aan de mooie weken in de Alpen. Het zijn relikwien van een bergsportcarrire. Dat is het thema van de NKBV-Bergsportdag op 16 maart. Nu even terugkijken naar het verleden en meteen plannen maken voor een volgende vakantie. Uiteraard in de bergen!

    Weet je nog?

    MIJN BERGSPORTCARRIRE

    Weet je nog?

    MIJN BERGSPORTCARRIRE

    Opa en oma hadden een houten wandelstok Weet je nog?

    MIJN BERGSPORTCARRIRE

    Weet je nog?

    10_HL0114_R05_tabletop.indd 10 1/27/14 2:30 PM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 1110 | HOOGTELIJN 5-2013

    10_HL0114_R05_tabletop.indd 11 1/27/14 2:34 PM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 13

    +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ op de

    12 | HOOGTELIJN 1-2014 | ONDER REDACTIE VAN ERNST ARBOUW

    ADOPTEER JE FAVORIETE LAWBijna iedereen kent het Pieterpad, de 492 kilometer lange afstandwandelroute (LAW) van Pieterburen in Noord-Groningen naar de Pietersberg in Zuid-Limburg. Een stuk minder mensen weten dat verspreid door Nederland nog ruim 9500 kilometer (!) aan andere LAWs ligt, van de Friese Wouden tot de Brabantse Vennen via het Krijtlandpad terug naar de Zuiderzee. Wandelnet, dat de routes beheert, biedt nu de mogelijkheid om voor een tientje per kilometer een stuk LAW te adopteren. Met het geld wil de organisatie, een samenwerkingsverband van onder meer de Nederlandse Wandelbond, Scouting, de ANWB en de NKBV, zorgen voor bewegwijzering, onderhoud, routecontrole en het opheffen van knelpunten op routes.Wandelaars die meer dan tien kilometer adopteren krijgen een routegids naar keus. Wie meer dan vijftig kilometer adopteert krijgt een zogeheten mijlpaal, een bordje met naamsvermelding langs de route van het geadopteerde pad.Kijk voor meer informatie op wandelnet.nl/mijnwandelpad

    TWEEDE RONDE NEDERLANDSE OPLEIDING MOUNTAIN LEADERS Dit voorjaar gaat voor de tweede keer de Nederlandse opleiding tot International Mountain Leader (IML) van start. Een IML is, net als een berggids, opgeleid om beroepsmatig s zomers en s winters bergwandelaars door de bergen te begeleiden, maar alleen op tochten zonder gepland gebruik van een touw. Een IML verplaatst zich met deelnemers s winters op sneeuwschoenen, niet op skis. De opleiding duurt drie jaar en begint met een driedaagse intake verdeeld over de maanden april en mei. Daarna volgen 43 opleidings-dagen, 20 stagedagen en 12 examendagen. Tussendoor moeten kandidaten minstens zestig dagen zelfstandige ervaring opdoen. De Nederlandse IML opleiding is internatio-naal erkend. Gediplomeerde IMLs kunnen zowel binnen als buiten Europa beroepsmatig aan de slag. Interesse? Kijk voor meer informatie en data op www.nlaiml.org

    KAMMERLANDER VEROORZAAKTDODELIJK AUTO-ONGELUKJustitie in Noord-Itali doet onderzoek naar de betrokkenheid van expeditielegende Hans Kammerlander bij een auto-onge-luk, eind november. Kammerlander botste in de buurt van zijn woonplaats Sand (Zuid-Tirol) op een tegenligger. De 21-jarige bestuurder van de tegenliggende auto kwam bij het ongeluk om het leven; Kammerlander raakte licht gewond. Bij bloed-onderzoek bleek dat hij een alcoholpromillage van 1,48 had. Kammerlander, die dertien van de veertien 8000-ers heeft beklommen, waarvan zeven met Reinhold Messner, heeft inmiddels de schuld voor het dodelijke ongeluk op zich genomen. Als je dronken in de auto stapt, ben je sowieso schuldig. Het was een onvergefelijke fout, verklaarde hij in verschillende kranten.

    +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ op de +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ op de +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ op de +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ op de +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ op deHeb je nieuws voo

    r Op de Hoogte,

    mail het naar [email protected]

    Meer bergnieuws op www.nkbv.nl,

    of volg ons op Facebook en Twitter.

    Nieuwe eindredacteur HoogtelijnFemke Welvaart is met ingang van 1 februari de nieuwe eindredacteur van Hoogtelijn. Welvaart (41) heeft meer dan 15 jaar ervaring als tekstschrijver, eindredacteur en bladenmaker. Voor haar overstap naar de NKBV werkte zij bij Sabel Communicatie in Bilthoven. Daarnaast was ze onder meer eindredacteur van Ski Magazine en Wintersport Magazine.

    Opwarming aarde gaat in Alpen twee keer snellerDe opwarming van de aarde gaat in de Alpen twee keer sneller dan elders en de huidige temperatuursverandering ligt ver buiten de normale natuurlijke variatie. Dat blijkt uit internationaal wetenschappelijk onderzoek dat eind vorig jaar werd gepresenteerd op de jaarlijkse bijeenkomst van de American Geophysical Union in San Fransisco. De onderzoekers, onder leiding van Paolo Gabrielli van de Ohio State University, deden onderzoek aan de hand van ijsboringen op de fl anken van de Ortler in Noord-Itali (foto). IJsboringen kunnen klimaatwetenschappers helpen om temperatuurveranderingen over periodes van honderden of zelfs duizenden jaren te reconstrueren.

    Terugroepactie karabiners en setjes Simond RockyFabrikant Simond roept op om karabiners van het model Rocky te controleren op een mogelijke productiefout. Het gaat hierbij om verschillende soorten karabiners van het type Rocky die zowel als losse karabiner als in setjes verkocht zijn. Er is gebleken dat bij een klein aantal karabiners de snapper niet goed is vastgezet aan de karabiner. Meer informatie over de terugroepactie is te vinden in het NKBV Kenniscentrum, via tinyurl.com/mnp23ho

    12_HL0114_R06_opdehoogte.indd 12 1/27/14 2:35 PM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 13HOOGTELIJN 1-2014 | 13

    3D

    +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ op de +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ op de

    Een potje knokkenDat een bekende Japanse fabrikant van fototoestellen een businessplan van 120 jaar heeft opgesteld, kan natuurlijk niets met het beklimmen van de Mount Everest te maken hebben. Of toch? Collectivistische culturen zoals in Japan, vertonen een ander gedrag naar de eigen groep toe. De dienstbaarheid die dit kenmerkt, maakt dat je over je eigen sterfelijkheid heen kunt kijken, vandaar die 120 jaar. Een korte inspanning met snel resultaat is voor de meeste Oosterlingen gewoonweg niet interessant. Wordt de wereld er beter van als ik die berg beklim? Die vraag stellen Westerlingen zich niet.Een typisch Westers adagium is zonder aanschijns des persoons. Een doordenker. Het wil zeggen: we zijn allemaal gelijk. Groepen zijn minder belang-rijk, het individu staat uiteindelijk voorop. En dat individu, te beginnen met Edmund Hillary in 1953, klimt naar boven. Hij kon niet over zijn eigen ster-felijkheid heen kijken. Bij leven verscheen zijn hoofd al op een Nieuw-Zeelands bankbiljet. En Ten-zing Norgay, die was alleen maar dienstbaar.Er zijn begin vorige eeuw geen Chinese expedities georganiseerd om als eerste de Eiger noordwand te kunnen beklimmen, alleen maar Europese. Dat Zwitser-se berggidsen een goede boterham verdienden aan Aziatische klimmers, is daarom een fabel die ik ter plekke verzin. Vreemd genoeg vinden we dit vanzelf-sprekend, want dat is precies wat het is, vanzelf-sprekend. Er hoorden geen Chinezen op de Eiger, wel Zwitsers op de Everest.Nu, anno 2014, klimmen ze daar waarschijnlijk wel. De wereld is veranderd, verwesterlijking en globali-sering laten zich gelden. Inmiddels beklimmen we allemaal de Everest. Om er een potje te kunnen knok-ken.

    Ivar Schute

    Het stoffelijk overschot van de Engelse klimmer George Mallory is al in 1936 gezien op de fl anken van Mount Everest. Dat schrijft de Britse krant The Guardian op basis van de dagboe-ken van Everestpionier Frank Smythe. Smythe zou het levenloze lichaam van Mallory hebben gezien door zijn telescoop.Mallory en zijn klimpartner Sandy Irvine werden op 8 juni 1924 voor het laatst gezien toen zij onderweg waren naar de top van Everest. Tot de dag van vandaag is niet met zekerheid te zeggen of de twee klimmers destijds de top bereikten. Mallorys stoffelijk overschot werd in 1999 geborgen door de Amerikaan-se klimmer Conrad Anker. Frank Smythe gold in de jaren dertig van de vorige eeuw als een van de belangrijkste klimmers ter wereld. Hij deed onder meer pogingen om Mount Everest en Kangchenjunga te beklimmen en schreef bijna dertig klimboe-ken, hoofdzakelijk over de Himalaya. In een brief aan een collegaklimmer schreef hij destijds dat hij zijn ontdekking stil wilde houden. Its not to be written about, as the press would make an unpleasant sensation.

    De laatste fotos van Mallory en

    Irvine.

    Lichaam Mallory al in 1936 gezien

    Het Belgische klimgebied Hotton wordt deze winter opnieuw behaakt. De haken in het massief, zon dertig kilometer ten zuiden van Luik, waren al langere tijd aan vervanging toe maar door problemen met milieuvergunnin-gen was het tot nu toe niet mogelijk daar iets aan te doen. Een groep klimmers van onder meer het Belgian Rebolting Team gaat de komende maanden in het gebied aan de slag. Het is de bedoeling dat de werkzaamheden in het voorjaar van 2014 zijn afgerond.De NKBV betaalt jaarlijks een bijdrage van enkele tiendui-zenden euros voor onderhoud en pacht van klimgebieden in Belgi. Een deel van dat geld wordt betaald uit de inkomsten van de klimjaarkaart.Een topo van Hotton is voor 9,00 te bestellen in de NKBV-webshop: www.nkbv.nl/webshop

    Nieuwe haken in Hotton

    12_HL0114_R06_opdehoogte.indd 13 1/27/14 9:27 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 1514 | HOOGTELIJN 1-2014

    +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++

    De bouw van een windmolenpark aan de rand van het Cairngorms National Park in de Schotse Hooglanden wordt mogelijk afgeblazen. Het project, dat moet bestaan uit 31 windmolens van 125 meter hoog, is omstreden omdat het op niet meer dan vierhonderd meter van de grens van het nationaal park moet komen. De Schotse minister van Financin, Werkgelegenheid en Duurzaamheid heeft inmiddels aan-gekondigd het plan opnieuw te overwe-gen. De vergunning voor de bouw van de zogeheten Allt Duine Windfarm stamt uit 2003. Het windmolenpark is een initiatief

    van de Duitse energiereus RWE. Tegen-standers van het plan, waaronder de Mountaineering Council of Scotland, de Scottish Environment Protection Agency, de Cairngorms National Park Authority en de Highland Council maken zich vooral zorgen over mogelijke schade aan de kwetsbare natuur en over horizonvervui-ling als gevolg van de windturbines. Ik zie niet wat er duurzaam of hernieuwbaar is aan het neerplempen van 15.500 ton beton aan de rand van een nationaal park, aldus een van de tegenstanders in de krant The Scotsman.

    Toerskirs opgelet: het is nog steeds mogelijk je in te schrijven voor het NK Toerskin 2014 op 22 februari in het Zuid-Duitse Berchtesgaden. Het kampioenschap, dat voor de derde keer wordt gehouden, is dit keer onderdeel van de Jennerstier Race, een legendarische skiwedstrijd met een parcours dat wordt gekenmerkt door fysiek zware en technisch moeilijke passages. Ook legendarisch: bij de fi nish kunnen de deelnemers zich tegoed doen aan het - naar verluidt - beste taartenbuffet ter wereld. Instructies voor inschrijven zijn te vinden op de NKBV-site via bit.ly/1euiQVdMeer informatie over de race staat op www.jennerstier.de

    De Everest Marathon, dat klinkt niet als een doorsnee hardloopwedstrijdEh, nee. Het is een marathon die start vanuit het basiskamp van Mount Everest. Eigenlijk nog iets hoger zelfs. De nacht voor de wedstrijd slaap je in het base camp, de start is in de Khumbu IJsval op 5200 meter. De route gaat over ongebaande wegen: rots, ijs, gletsjers, riviertjes, wandelpad. Het is niet te vergelijken met een gewone marathon op asfalt.

    Hardlopen op 5000 meter, hoe kom je daar bij?Ik heb een passie voor bergsport en er zijn twee bergen waar ik van droom: de Eiger en Mount Everest. Ik droom er van om op Everest te zijn, er rond te lopen, de berg aan te raken, of zelfs naar de top te gaan. Helaas zit een expeditie er niet in, dat is te duur, maar op deze manier kan het wel.Ik heb nog een doel: mensen kunnen me sponsoren en zo wil ik geld bij elkaar brengen voor Stichting KiKa, Kinderen Kankervrij. Er zijn zoveel hardlopers die alleen voor zichzelf lopen. Als je daar toch bent, is het een kleine moeite om even aan je medemens te denken.

    Maar waarom hardlopen? Je had toch ook gewoon een trekking naar het basiskamp kunnen maken?Het punt is dat lopen niet echt mn passie is. Er moet wel iets extreems aan zitten. Voorafgaand aan de wedstrijd maken we trouwens wel degelijk de trek naar het basiskamp. Vijftien dagen om te acclimatiseren.

    Hoe ziet je voorbereiding op de marathon eruit?Eerst heb ik me uitgebreid laten testen, een soort grote sportmedische keuring: spierkracht, verbranding, hartslag, zuurstofopname, verzuring, noem maar op. Ik wilde aan de hand van die cijfers weten of het haalbaar was. Toen ik hoorde dat het ook echt kon, schrok ik wel even. Nu moet ik dus mn droom gaan waarmaken.Op dit moment train ik vijf keer per week. Een keer in de sportschool, twee lange duurlopen en twee intervaltrainingen. Verder lees ik alles wat los en vast zit en praat ik met mensen die de wedstrijd hebben gelopen, zodat ik weet waarop ik me moet voorbereiden.

    Je zei dat Everest je droom was. Dat betekent dat je straks op zoek moet naar een nieuwe droomDie heb ik al: de Eiger. Daar is het kostenplaatje gelukkig wat milder. Ja, de Eiger hoeft niet via de noordwand, maar je snapt wel dat die noordwand nou juist het meest interessant is. Ik ben er ook nog niet echt mee bezig. Eerst maar eens de Everest Marathon.

    Wie Alex van Hedel wil sponsoren, of wie zijn voorbereiding wil volgen, kan terecht op alexvanhedel.wordpress.com

    De Everest Marathon in plaats van expeditieEen marathon lopen op 5000 meter hoogte, met de start in de Khumbu IJsval op Mount Everest? Tuurlijk kan dat. NKBV-lid Alex van Hedel (42) uit Schijndel gaat op Hemelsvaartsdag van start in de Everest Marathon. Bij de start vriest het twintig graden, bij de nish is het juist twintig graden boven nul.

    Vr g & Antw rd

    Windmolenpark Cairngorms mogelijk van de baan Voor de glorie en de taart:

    het NK Toerskin 2014

    12_HL0114_R06_opdehoogte.indd 14 1/27/14 9:25 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 1514 | HOOGTELIJN 1-2014

    +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++

    Nederlanders actief op Ama DablamDrie Nederlanders waren afgelopen najaar met drie verschillende commercile expedities onderweg op de 6856 meter hoge Ama Dablam in Nepal. Bij de beklimming werden de teams, vooral aan het begin van het seizoen, geplaagd door de sneeuwcondities als gevolg van de cycloon Phailin. Daardoor wist Mark van t Hof (Summit Climb) de top niet te bereiken. Winnie de Koning (Jagged Globe) en Hoogtelijnredacteur Sieto van der Heide (met Tim Mosedale) hadden meer geluk. Zij bereikten de top op respectievelijk 20 en 22 november.

    Stephan Wijnkamp eerste Nederlander op Chulu WestDe in Oostenrijk wonende Nederlander Stephan Wijnkamp bereikte op 4 november de top van de 6419 meter hoge Chulu West in Nepal. Wijnkamp beklom de berg met een kleine, zelfgeorganiseerde expeditie die verder bestond uit zijn partner Cornelia Becker, de Franse berggids Michel Bordet en de Nepalees Pemba Nuru Sherpa en vijf dragers.Bij de toppoging had het team volgens Wijnkamp het beste weer van de hele trip. Bij de beklimming hadden ze wel last van slechte sneeuwcon-dities, veroorzaakt door de nasleep van de tropische cycloon Phailin, die eind oktober over Oost-India trok. Het team was de enige expeditie die in het naseizoen van 2013 de top bereikte. Wijnkamp is waarschijnlijk de eerste Nederlander op de top van de Chulu West.

    ExpeditienieuwsEerste Nederlandse beklimming Fitz RoyJefta Smit en Niek de Jonge stonden 19 december als eerste Nederlanders op de top van Fitz Roy (3405 meter) in Patagoni. Het tweetal beklom de berg via de zogeheten Franco Argentina route (75 graden. 6c, 6a/c1 obl., 1000m). Smit en De Jonge konden bij de beklimming profi teren van een korte - en zeldzame - periode met goed weer. Tijdens de aanloop hadden ze nog last van extreem harde wind; de eerste klimdag was windstil en bewolkt, de tweede dag was volgens De Jonge het weer waar we voor gekomen waren, een heerlijk zonnetje en geen zuchtje wind.Kort voor de top werd duidelijk dat het goede weer alweer voorbij was. Al snel waren we aan het abseilen door puur noodweer. Harde rukwin-den zoals ik die in de Alpen nog nooit heb meegemaakt, sneeuw en spindrift en nauwelijks zicht. Rond half elf begon het donker te worden en hebben we besloten in onze bivakzak te kruipen. De hele nacht bezig geweest met sneeuw buiten te houden en de ledematen warm te houden, het was bizar, aldus De Jonge. Lees meer op www.niekdejonge.nl/blog.

    Dennis van Hoek en Marianne van der Steen klimmen als eerste Nederlanders M11Hoe ziet een route met moeilijkheidsgraad M11 er ongeveer uit? Denk: groot, overhangend dak, met hier en daar een forse ijspegel, te beklimmen met ijsbijlen en stijgijzers. Dennis van Hoek en Marianne van der Steen klommen 15 december als eerste Nederlanders een met M11 gewaardeerde route, Pappis Kleine Liebling in het Zuid-Duitse klimgebied Strazlachklamm. Van der Steen fl ashte eerder die maand al de route Arsch Bumpe (M10+), ook in Strazlachklamm. Fedor Broekhoven en Eric Franken-molen klommen in 2006 in het Zwitserse Kandersteg de route Tomahawk, destijds een M10+ maar tegenwoordig gewaardeerd als M11- of M11. Datzelfde jaar klom Wouter Meijs de route Matador (D11), eveneens in Kandersteg. De D waardering staat voor Dry en wordt gebruikt voor drytoolroutes die volledig vrij van ijs zijn. De M waardering staat voor Mixed en wordt gebruikt voor routes die bestaan uit zowel rots als ijspassages. De waardering lopen gelijk, dus een D11 is even zwaar als een M11.

    Puja in het basiskamp van de Ama Dablam.

    Foto Sieto van

    der Heide

    Stephan Wijnkamp, Cornelia Becker en Michel Bordet.

    Fitz Roy.

    12_HL0114_R06_opdehoogte.indd 15 1/27/14 9:25 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 1716 | HOOGTELIJN 1-2014

    +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++

    Nikki van Bergen eindigt wedstrijdseizoen als nummer 10 van de wereldDe laatste wereldbekerwedstrijd van 2013, in het Sloveense Kranj, eindigde voor de Nederlandse deelnemers Elko Schellingerhout en Nikki van Bergen in een teleurstelling. Schellingerhout kwam niet verder dan de 49e plaats, Van Bergen moest genoegen nemen met de 21 plek. Van Bergen schrijft op haar weblog (www.nikkivanbergen.com) dat ze simpelweg niet meer de mentale energie had om de strijd aan te gaan.Ondanks de tegenvallende uitslag, eindigde het klimseizoen voor Van Bergen met een opsteker: dankzij haar resultaten in eerdere wedstrijden bereikte ze de tiende plaats op de wereldranglijst. Winnaars van het wereldbekerseizoen werden Sachi Amma (Japan) bij de heren en Jain Kim (Korea) bij de dames.

    ADVERTENTIE

    Ierse persprijs voor Hoogtelijn-artikel Martin Fickweiler

    Nikki van Bergen in actie tijdens de IFSC World Cup Lead in Puurs (Belgi).

    Rotsklimmer, fotograaf en auteur Martin Fickweiler werd eind november bekroond bij de Ierland Press Awards, een prijs voor journalisten die het afgelopen jaar de meest indrukwekkende reisreportages over Ierland hebben gemaakt. Fickweiler won de award voor zijn fotos bij zijn artikel Eentje uit mn top drie over rotsklimmen bij het Noord-Ierse Fair Head uit Hoogtelijn #2 van 2013. Het is niet de eerste keer dat een artikel uit de Hoogtelijn een persprijs krijgt. In 2012 werd een themanummer over de Ardennen bekroond met een persprijs van Toerisme Belgi.Het bekroonde artikel van Fickweiler is online terug te vinden in de digitale versie van Hoogtelijn via tinyurl.com/my6ya2a

    Foto Tim

    van

    der Linde

    n

    12_HL0114_R06_opdehoogte.indd 16 1/27/14 2:37 PM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 1716 | HOOGTELIJN 1-2014

    +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++ +++ Op de hoogte +++ op de hoogte +++

    sportklimnieuws

    Partners van het Nederlands Team

    Jorg Verhoeven en Nikki van Bergen maakten 9 november hun favorietenrol waar tijden het Lotto NK Lead 2013 in klimcentrum Rock Steady Bussum. Voor Verhoeven is het de zevende(!) keer dat hij de titel pakt bij het NK Lead. De tweede en derde plaats bij de heren gingen naar Teun Keusters en Elko Schellingerhout, bij de dames gingen plaats twee en drie naar Roelien van de Vrie en Tabitha Buma. Een sportklimwedstrijd op het hoogste niveau organiseren is omvangrijk en niet eenvoudig. Rock Steady Bussum slaagde er in om samen met de NKBV een prachtige wedstrijd neer te zetten waarbij de klimmers letterlijk in de spotlights werden gezet. Eigenaar Franck van de Barselaar liet speciaal voor het NK de

    Favorieten winnen Lotto NK Lead in Rock Steady Bussum

    Van Hoek en Prins winnen drytoolwedstrijd CervinoBijna honderd klimmers kwamen eind november naar de Petzl Drytooldag bij klimcentrum Monte Cervino in Bergschenhoek. De overwinning ging bij de heren naar Dennis van Hoek van het Nederlands IJsklimteam. Bij de dames won Corien Prins, die de afgelopen jaren twee keer de ijsklimwedstrijd Knoope Open Ice op haar naam wist te zetten. Voor wie niet wachten kan: de drytoolwed-strijd wordt dit jaar gehouden op 6 december. Schrijf je alvast in via wedstrijden.nkbv.nl.Fotos en een video van de Petzl Drytooldag staan op nkbv.nl.

    Jorg Verhoeven in de fi nale-route van het NK Lead 2013.

    Ontlading bij de leerlingen van De Ontdekking na het winnen van de zinderende fi nale.

    Foto Reind

    ert L

    ense

    link

    Foto Reinier Rijk

    e

    Toolen via houtblokken, autobanden en kettingen.

    Foto Tim

    van

    der Linde

    n

    De Ontdekking uit Almerewint SchoolKlimCompetitieBasisschool De Ontdekking uit Almere is de winnaar van de landelijkeSchoolKlimCompetitie 2013. Leerlingen uit groep 7 en 8 streden tijdens defi nale in Mountain Network Nieuwegein tegen leeftijdgenoten uit Arnhem,Dordrecht, Heerenveen en Nieuwegein op onder meer een bouldertraverse.In totaal deden er afgelopen jaar 3500 kinderen mee aan de competitie. Lees meer over de competitie op www.schoolklimmen.nl.

    klimwand van Rock Steady aanpassen. Hierdoor konden er extra spectaculaire routes gebouwd worden door de Belgische hoofdroutebouwers die ondersteund werden door een aantal Nederlandse bouwers. Heb je de aanpassingen van de klimwand in Bussum nog niet gezien? Ga dan langs bij Rock Steady om dezelfde wand als de Nederlandse kampioenen te beklimmen! Een videoverslag van de wedstrijd is te vinden op het YouTube-kanaal van de NKBV: www.youtube.com/nkbv.Lees een portret van de nummer twee van het NK, Teun Keusters, in het middenkatern van deze Hoogtelijn (pagina 41). In het middenkatern staat ook een overzicht van alle klimhallen en de wedstrijdkalender voor 2014.

    12_HL0114_R06_opdehoogte.indd 17 1/27/14 9:26 AM

  • hoogtelijn 1-2014 | 1918 | hoogtelijn 1-2014 | foto ReuteRs/Novum

    Voor de zesde maal was in september 2013 het internationale Camping Festival op Mount Wugongshan in de Chinese provincie Jiangxi. Het festival trok 15.000 outdoorliefhebbers.

    Mijn bergsportcarrireBergen. De stilte. De mystiek. De natuur. Overweldigend en groots. Liefelijk en nietig. Kou, ijs en sneeuw. Warme rotsen, koeienbellen, blauwe gentianen. De warme kachel in een hut. Stinkende sokken in een benauwde tent. Natte kou in een tochtig bivak. Gerinkel van nuts en friends, krassen van een stijgijzer, een knellende rugzak. Boven op de berg. Herinneringen. Vergezichten. Dromen. Die worden in iedere Hoogtelijn van dit jaar verteld.

    18_HL0114_R30_accent_intro.indd 18 1/27/14 9:30 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 1918 | HOOGTELIJN 1-2014 | FOTO REUTERS/NOVUM

    BergsportdagBOVEN OPDE BERG

    HOOGTELIJN 1-2014 | 19

    t Was boven op de berg dat ik begreepEn besloot het nooit meer te vergeten

    t Was boven op de berg dat ik begreepWat ik al lang had moeten weten

    Diep onder mij het zachte groene dalWit boven mij de wolken in het blauw

    t Was boven op de berg dat ik begreepWat ik nooit meer vergeten wou

    Geen stem, geen vuur vanuit een struikGewoon vage bergen in de mist

    t Was boven op de berg dat ik begreepDat ik dit al langer wist

    AltijdAltijd

    Geen donderslag bij heldere hemelOok niet de bleke sikkel van de maan

    t Was boven op de berg dat ik begreepIk kan ook zonder angst bestaan

    Was het de wind die mij verteldeJe bent nooit alleen op deze aarde

    t Was boven op de berg dat ik begreepWat ik al lang bewaarde

    Was het de warmte van de zonDe geur van steen, door mij herkend

    t Was boven op de berg dat ik begreepJe bent nooit alleen als je samen met jezelf bent

    AltijdAltijd

    Bram Vermeulen (1946-2004)

    18_HL0114_R30_accent_intro.indd 19 1/27/14 9:30 AM

  • TEKST BEREND BERLIJN | HOOGTELIJN 1-2014 | 2120 | HOOGTELIJN 1-2014 | TEKST ERNST ARBOUW

    NKBV-lid sinds: 1959 (eerst NBV, later ook KNAV)Beroep: Gepensioneerd tekenleraarEerste berg: Reiterspitze (2375 m) in 1953Mooiste tocht: Punta Rasica, BergellBergboek: Vooroorlogse schoolatlas met een foto van klimmers op Mont Blanc

    2014

    NKBV-ledenpas

    Naam: Jo BaremanLeeftijd: 84Woonplaats: Zwiep (Lochem)

    Bergsportdag

    ZESTIG JAAR ERVARING

    We gingen met de trein vanuit Zeeland naar Rotterdam en daarvandaan met een bus naar Oostenrijk. Het spoor liep over een dijkje, verder stond alles onder water. Daardoor

    weet ik nog welk jaar het was: 1953.Jo Bareman (84) wandelt en klimt al zestig jaar in de bergen. Eerst met zijn vrouw (Ze ontdekte bij onze eerste tocht dat ze hoogtevrees had), later met zijn vaste klimmaten Jan Pot en Rein de Kraker, net als hij afkom-stig uit Zeeuws-Vlaanderen. We wisten in het begin nergens van. We hadden ook nog nooit van de bergsportvereniging gehoord, vertelt hij. Dat veranderde toen zijn vrouw hem wees op een artikel uit de Libelle over vrouwen die gingen klimmen aan de brandweergarage in Amster-dam. Bareman werd meteen lid van de Sektion Holland, de latere NBV, die de zogeheten Kletterschule Amsterdam beheerde. Hij noem een paar bergnamen: De Badillekante, met mn vriend Jan Kunzel. De Zuckerhu tl, Wilder Freiger en Wilder Pfaff, in n overschrijding. Eigenlijk waren we niet eens zo zeer sportmensen. Eerder natuurliefhebbers.Sinds 2002 maakt Bareman tochten met zn dochter Ebrina. Een paar kleine concessies doet hij wel: hutten worden van tevoren gereserveerd en saaie stukken worden overbrugd met de taxi of een liftje. Mag ik ineens gratis met de lift omdat ik 80-plusser ben, lacht hij.Misschien kan ik wat minder door mn leeftijd, maar ik heb natuurlijk wel zestig jaar ervaring. Dat scheelt. In 2009 waren we samen op de Heilbron-ner Weg bij Oberstdorf, een tocht met staalkabels en ladders waarbij je nog echt moet klauteren. Dan denk ik wel: ouwe gek, dat je dat nou zo leuk vindt. Andere mensen zitten in het bejaardenhuis.

    Jo Bareman op de Grosse Litzner,Silvretta, 1960.

    Met dochter Ebrina op de schouders op Corsica 1965.

    20_HL0114_R30_accent_mijncarierre.indd 20 1/27/14 9:31 AM

  • TEKST BEREND BERLIJN | HOOGTELIJN 1-2014 | 2120 | HOOGTELIJN 1-2014 | TEKST ERNST ARBOUW

    Lukas in Jotunheimen.

    De Allalinhorn vanaf de Alphubel, door Lukas zelf gekiekt.

    NKBV-lid sinds: 2011Beroep: scholier (6 VWO)

    2014

    NKBV-ledenpas

    Naam: Lukas BrinkLeeftijd: 17Woonplaats: Wageningen

    Bergsportdag

    IK WIL IN DE NATUUR ZIJNT

    sch, Zwitserland, 2007. Lukas Brink kijkt met een verrekijker uit het raam van zijn vakantiehuisje, ziet groepjes klimmers de Weisshorn opgaan en dag-

    droomt: dat wil ik ook. Hij is dan elf jaar. Dat gevoel wordt alleen maar sterker in de daaropvolgende jaren, wanneer hij met zijn ouders een paar huttentochten doet, een J1-cursus volgt en door de Noorse wildernis struint. Het - voorlopige - hoogtepunt volgt in 2012: de beklimming van de Alphubel met gids. Lukas weet het nu zeker: Ik wil in de natuur zijn. Het sportklimmen heeft hij ook ontdekt, maar dat weegt niet op tegen het zelfstandig tochten maken in de ruige bergwildernis. Zeker omdat het zo goed te combineren is met zijn andere hobby, fotograferen. Dit jaar wil ik graag voor een J2-cursus gaan. Maar als mijn ouders een verre reis gaan maken - waarover ze aan het dubben zijn - moet ik nog een jaartje wachten. En over 2014 gesproken: ook wat betreft zijn studiekeuze is nog niets zeker bij deze laatstejaars VWOer. Het wordt geneeskunde of natuurkunde. Dat Lukas met die eerstge-noemde studie ooit misschien de stap zou kunnen maken naar de bergreddingsdienst, maakt dat er een lichte voorkeur is. Lachend: En dan iemand van de Weisshorn oppikken, dan is het cirkeltje rond.

    20_HL0114_R30_accent_mijncarierre.indd 21 1/27/14 9:32 AM

  • Foto

    : Ste

    fan

    Sch

    lum

    pfPulSe Barryvox Digitale en analoge lawinepiep met 3 antennes en akoestische gebruikersbegeleiding Realtime 360-kompasweergave voor eenvoudige plaatsbepaling Snelle en exacte aanduiding van het aantal slachtoffers

    Removable Airbag System Een lawineairbag-systeem geschikt voor meerdere rugzakken Bewezen Snowpulse Airbag Technologie Totaalgewicht vanaf 2300 g incl. hoes (afhankelijk van rugzakmodel)

    www.mammut.ch safety

    Loris & NicoLas FaLquet Mammut TeamProfessionele Freerider en Extreme Ski filmmaker Huck en Chuck

    Safety_230x297_NL_Hoogtelijn.indd 1 03.09.12 14:14

  • TEKST BEREND BERLIJN | HOOGTELIJN 1-2014 | 23

    Ruby in sportklimgebied Nsslach in Oostenrijk.

    Bergsportdag

    Beroep: student Culturele AntropologieNKBV-lid sinds: ik mij kan herinneren!

    2014

    NKBV-ledenpas

    Naam: Ruby de WitteLeeftijd: 22Woonplaats: Amsterdam

    Hoe heerlijk is het om student te zijn! Tijd in overvloed. En Rubys bergsportplannen zijn navenant. Een ijsklimcursus in februari, van de zomer wellicht de Mont Blanc, en er wacht

    ook nog een C3-cursus. Het is dat Ruby drie tot vier dagen in de week achter de bar staat, anders zou geld een belemmering worden. Ik leef super zuinig. Alles gaat op aan het klimmen. Het typeert hoe Ruby in het leven staat. Een hobby is een passie geworden. Want naast de alpiene uitspattingen schaaft zij in de klimhal druk aan haar sportklimniveau en is ze op weg om sportklimbegeleider te worden. Het is allemaal de schuld van haar vader die zijn gezin al vroeg naar de bergen meesleepte. We deden een gezinscursus, terwijl ik alleen nog sneeuwpoppen kon boetseren. We hebben ettelijke bergwandelingen gemaakt in Oostenrijk. Ik heb de Alpen met de paplepel binnengekregen, lacht zij.De ambities van Ruby passen bij iemand die gulzig in de klim- en bergsport staat. Ik wilde altijd de Aconcagua in Zuid-Amerika beklimmen. Maar ik zeg nu tegen geen enkele 7000er nee. De Himalaya lijkt me geweldig, ook om gewoon doorheen te trekken. Veel van de wereld zien, schrijfster worden, en dan ook een roman over klimmen schrijven. Als dat me zou lukken, heb ik niks meer te wensen.

    KLIMMER, REIZIGER ENSCHRIJVER

    Ruby (midden) met twee vriendinnen op de top van de Barre des crins, een van de hoogtepunten in haar bergsportcarrire.

    20_HL0114_R30_accent_mijncarierre.indd 23 1/27/14 9:32 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 2524 | HOOGTELIJN 1-2014 | TEKST ERNST ARBOUW | FOTOS KATJA STAARTJES EN HENK WESSELIUS

    over de grens van Nepal

    EINDELOOS STIJGEN ENDALENExpeditieklimmers Katja Staartjes en Henk Wesselius en Chhiree Sherpa liepen dwars door Nepal, van het drielandenpunt met India en Tibet in het westen naar het drielandenpunt met dezelfde landen in het oosten. In vier etappes, verspreid over tweeneenhalf jaar liepen ze ruim tweeduizend kilometer. Onderweg kwamen ze twee keer boven de 6000 meter en passeerden ze twintig bergpassen van meer dan 5000 meter. In totaal overbrugden ze 125.000 hoogtemeters.

    24_HL0114_R31_accent_katja.indd 24 1/27/14 2:41 PM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 2524 | HOOGTELIJN 1-2014 | TEKST ERNST ARBOUW | FOTOS KATJA STAARTJES EN HENK WESSELIUS

    Katja Staartjes is een van de hoofdgasten op de Bergsportdag. Ze geeft twee voordrachten over haar bijzondere Nepal Traverse.

    Katja Staartjes is een van de hoofdgasten op de Bergsportdag. hoofdgasten op de Bergsportdag. Ze geeft twee voordrachten over

    Bergsportdag

    Vlak voor de Yala-pas (5425 m) de grens tussen de gebieden Mugu en Dolpo.

    Katja Staartjes is een van de haar bijzondere Nepal Traverse.

    24_HL0114_R31_accent_katja.indd 25 1/27/14 2:41 PM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 27

    21

    26 | HOOGTELIJN 1-2014

    Het idee ontstond op de Vaalserberg, letterlijk op het drielandenpunt. We waren aan het wandelen en ineens hadden we zoiets van: h, Nepal heeft twee drielan-denpunten met dezelfde landen, India en Tibet. Het hele plan was in vijf minuten rond. Laten we van de een naar de ander lopen. Ik was direct enthousiast.Thuis hebben we de atlas erbij gepakt om te kijken waar de punten precies liggen, want dat wisten we eigenlijk niet. Toen bleek ook dat het allemaal nog niet zo makkelijk is. Als je op Google Earth kijkt zie je dat de landsgrenzen allemaal betwist zijn, vooral in de Far West. Het was ook niet duidelijk of die punten berhaupt bereikbaar waren, en hoe je er dan moest komen. Ik had een paar mailtjes naar Nepal gestuurd, maar ik kreeg steevast hetzelfde antwoord: Het kan niet. Uiteindelijk ben ik naar Kathmandu gegaan om zelf dingen uit te zoeken en te regelen. Boekwinkels, landkaarten zoeken, met mensen praten, noem maar op. Via onze vaste trekkingagent ben ik zelfs bij het Ministerie voor Toerisme terechtgeko-men. Op zon moment denk je: wat heeft dit voor zin, maar achteraf bleek het toch nuttig. Ik hoorde daar voor het eerst van de Great Himalaya Trail van Robin Boustead. Eerst baalde ik natuurlijk fl ink. Het bleek dat Robin een week eerder zelfs een boek over de route had gepubliceerd.Ik belde Henk, die in Nederland was gebleven, en ik zeg: Stik, het idee bestaat al. Maar goed, uiteindelijk heb je toch je eigen doel en dat is belangijker dan de vraag of je toevallig de eerste bent. Het plan met de drielandenpunten was sowieso nog niet eerder gedaan.De Great Himalaya Trail volgt twee verschillende routes dwars door Nepal, er is een culturele variant en een alpiene variant, de Upper Great Himalaya Trail. De eerste paar honderd kilometer in het uiterste westen was totaal onontgonnen, daar hebben we onze eigen weg gezocht. We hebben besloten om daarna de Upper Great Himalaya Trail te volgen.We hebben dus best profi jt gehad van het werk van Robin. Tijdens de voorbereiding heb ik bovendien intensief contact met hem gehad, wat ons ook geholpen heeft.

    We wilden de route in twee etappes lopen. Het westelijke deel in 2010 en dan in 2011 het oostelijke deel. In het najaar van 2010 zijn we gestart. Al vrij snel bleek dat het drielandenpunt onbereikbaar was door de zware moesson. Grote teleurstelling natuurlijk, maar we zeiden tegen elkaar: We komen nog wel eens terug. Als we zestig zijn of zo. We zijn een stuk teruggelopen, en toen gebeurde dus het ongeluk, op de dertiende dag.Het regende al dagen, waardoor de stenen spekglad waren. Henk morrelde tijdens het lopen wat aan zn jas, daarbij lette hij even niet op waardoor hij is uitgegleden. Een paar meter onder het pad lag hij in het struikgewas. Hij voelde direct dat hij zn sleutelbeen had gebro-ken. We moesten met een helikopter gevacueerd worden maar dat had nogal wat voeten in aarde. Eerst kon de heli niet landen en toen hij eenmaal was geland, kon hij niet meer opstijgen, waardoor er een nieuwe helikopter moest komen.Ongelofelijk. We hebben nog nooit een expeditie hoeven afbreken, laat staan dat we ergens gevacueerd moesten worden. We hadden wel direct het gevoel dat we terug zouden gaan om het nog een keer te proberen. Nou ja, ik wel. Henk uiteindelijk ook wel, maar dat duurde misschien net iets langer. Ik dacht ook meteen: h, dan hebben we alsnog de kans om naar het drielandenpunt te gaan.

    De Far West totaal onbekend

    Chhiree schenkt water in de pan voor noedelsoep in een teashop in Muchu, tussen Yari en Yalbang.

    Volop belangstelling van kinderen bij de

    homestay in Kerauja.

    24_HL0114_R31_accent_katja.indd 26 1/27/14 9:44 AM

  • hoogtelijn 1-2014 | 27

    43

    26 | hoogtelijn 1-2014

    Henk is twee keer in het Annapurnagebied geweest, ik was zelf niet westelijker geweest dan Manaslu. Van West-Nepal wisten we eigenlijk niks. Via een Zwitserse expeditie hadden we wel wat informatie gekregen. Daar en daar loopt een weg en het kost twee dagen met een bus of jeep. Kan ook vier dagen zijn, afhankelijk van de moesson. Het uiterste westen is een gebied waar nooit toeristen komen.Je komt door gebieden en over bergpassen waar bijna nooit iemand komt. Dat is een gevoel dat ik bijna niet kan beschrijven. Een beetje alsof je naar het eind van de wereld loopt. Er hangt een soort zuiverheid in de lucht ik kan het niet goed uitleggen. Een soort spiritueel gevoel. Om je heen zie je de meest prachtige, onbekende bergen.Op de weg naar het drielandenpunt kwamen we langs een grenspost. Er was nog niemand omdat het net winter was geweest. Dat was misschien maar goed ook, want anders hadden we moeten uitleggen wat ons plan was: We lopen naar het drielan-denpunt op 5258 meter, dan nemen we een foto en dan komen we weer terug. Waarom dan?Dat vinden we nou eenmaal leuk.Ik denk niet dat ze het geloofd hadden. Waarschijnlijk denken ze op dat moment dat je illegaal Tibet in wilt.De grensregio is arm, maar in verhouding tot gebieden waar we later doorheen zijn gekomen is het er nog relatief welvarend. Het gebied krijgt bijvoorbeeld stroom uit India. Dat betekent dat de elektriciteitsvoorziening beter is dan in Kathmandu. Verder is er wat handel over en weer; mensen gaan de grens over om inkopen te doen.Echte armoede kom je bijvoorbeeld tegen in district Humla, ietsje verder van de grens. Verschrikkelijk om te zien. Dan denk je ook wel: wat doe ik hier. Uiteindelijk ben je toch maar een passant, een voyeur. Wij hebben de tijd en het geld om daar rond te lopen en niets te doen. Noem het hoe je wilt: tot jezelf komen, tot rust komen, vakantie beetje uit de hand gelopen vakantie natuurlijk. Wij leven in onvoorstelbare luxe.

    Er is nog niemand die de Upper Great Himalaya Trail zelfstandig heeft gelopen, zonder Nepalese ondersteuning. In de wildernis van de Far West en het uiterste oosten is dat eigenlijk ook niet te doen. Dat terrein is in niets te vergelijken met de toeristische gebieden in Nepal of de Alpen. Henk en ik wilden de tocht doen in een zo klein mogelijk team en zijn op drie van de vier etappes ondersteund door Chhiree en onderweg af en toe nog door een vierde persoon.Chhiree mailde ons. Het was de bedoeling dat ik tijdens mn voorbereidingsweek in Kathmandu iemand zou zoeken, maar het was nog niet zo makkelijk om een geschikte kandidaat te vinden. Op onze Nepal Traverse verdien je minder dan bij een Everestexpe-ditie, er is geen riante topbonus en je moet ook nog eens dag in dag uit met een zware rugzak slepen. Het leek Chhiree wel een uitdaging. In het dagelijks leven werkt hij als trekkinggids en hij had zoiets van: ik ga altijd al richting Everest of Annapurna of Langtang. Dit is weer eens iets anders.Het klikte vanaf het begin ontzettend goed. Chhiree was ook nog nooit in West-Nepal geweest, maar uiteindelijk gaat het daar niet om. Hij spreekt Nepalees, Hindi, Tibetaans, Engels een hele slimme jongen. Zonder hem hadden we de tocht niet kunnen maken, tenminste niet op deze manier. Bij mensen thuis overnach-ten was bijvoorbeeld een stuk moeilijker geworden, terwijl dat een geweldige manier is om het land en de gastvrijheid te ervaren.Als je de taal niet spreekt duurt het allemaal vijf keer zo lang. Alleen al zoiets simpels als het afspreken van een ontbijttijd. Als je dat niet doet, ga je s ochtends pas om tien uur op pad. Het is ook gewoon doodzonde om het in je eentje te doen, want je mist ontzettend veel van de lokale cultuur tenzij je vloeiend Nepalees spreekt dus.

    Aankomst op noordwestelijk drielandenpunt Tinkar la (5258 m) in Darchula.

    Groepje yarchagumba-zoekers dat weken bivakkeert op 4100 meter in de buurt van de Yala-pas (Mugu-gebied) in de hoop het Himalaya-goud te vinden.

    Afdaling van de gletsjer na de pas Tashi Labtsa in het Everestgebied

    24_HL0114_R31_accent_katja.indd 27 1/27/14 9:44 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 2928 | HOOGTELIJN 1-2014

    56We zijn in de laatste etappe gestrand. Tien kilometer van ons einddoel. Onderweg hadden we al een paar dagen vastgezeten door slecht weer. Het bleef maar regenen en regenen en regenen. Het leek wel of de moesson was begonnen; we snapten er niets van. Op een bepaald moment heb ik onze trekkingagent in Kathmandu gebeld. Hij vertelde

    dat Oost-India was getroffen door de tropische cycloon Phailin, waardoor het weer in de hele regio verstoord was.Toen we verder gingen, moesten we eerst door de jungle. Vreselijk natte bende. Daarna kwamen we over een aantal passen met verse sneeuw. Dat was behoorlijk heftig. Soms bleef je staan, soms zakte je er tot je knien doorheen, soms tot je heupen. Soms zat je ineens met je voet in een beek. We hadden leren schoenen geen plastic expeditie-schoenen. Op een gegeven moment zit de sneeuw en het water overal. En aan het eind van de middag bevriest dat weer.Het is voor het eerst dat ik me afvroeg of we geen bevroren voeten zouden oplopen. Op een bepaald moment moesten we gedwongen kamperen op bijna 4900 meter. We hadden daarvoor 6,5 uur gedaan over een stuk van hooguit twee kilometer. We waren met zn vieren en ik was echt bezorgd dat we niet goed door de nacht zouden komen.Tijdens het laatste stukje gebeurde eigenlijk hetzelfde. We trokken over een gletsjer met gigantische blokken waar de sneeuw tussen was opgewaaid. Op een gegeven moment ging het echt niet meer.Henk en ik hebben altijd op hetzelfde moment het gevoel dat we moeten omdraaien maar dat was nu anders. Chhiree en Henk wilden al eerder terug, of eigenlijk wilden ze niet eens op pad. Ik had het gevoel dat we het op zn minst moesten proberen dus, eh ja, we zaten er wat anders in.Ik heb ze overtuigd, maar op een bepaald moment geloofde ik er zelf ook niet meer in. Bovendien ben je samen op pad en het werkt alleen als het hele team er vertrouwen in heeft. Ik baalde verschrikkelijk. Ver-schrik-ke-lijk. Op zon moment blijf ik ook nog een tijdje doormodderen over de beslissing. Als we nou dit Als we nou dat Henk is positiever. Die zegt gewoon: Joh, we hebben het basiskamp gehaald en daarmee de hele Upper Great Himalaya Trail van 1700 kilometer voltooid. Denk eens aan al die mooie momenten die we onderweg hebben gehad.Het heeft wat tijd gekost, maar inmiddels ben ik ook wel een beetje gewend aan het idee. We gaan ook zeker niet terug om die laatste tien kilometer nog een keer te doen. Daar zijn we allebei heel uitgesproken over. Dit project is afgelopen.

    We hebben onderweg prachtige, onvergetelijke dingen meege-maakt, zowel in de natuur als met de plaatselijke bevolking. Op weg van en naar het westelijke drielandenpunt hebben we twee keer bij dezelfde boerenfamilie geslapen. Zulke ongelofelijke gastvrijheid moet je je voorstellen dat je in Nederland ergens zomaar met zn vieren op de stoep staat met de vraag of je kunt blijven overnachten.Van de boerin kregen we verse karnemelk en boekweitpannen-koeken, gebakken op een kacheltje dat werd gestookt op hout en gedroogde yakmest. s Avonds kregen we ook nog eens aardap-pelcurry, rijst en linzen met daarbij rammenas, rauw gegeten met olie, knofl ook en pepertjes. In de loop van de avond, na een paar glazen chang, werd de boer steeds spraakzamer. Hij vertelde dat dorpen in de grensregio rijst, olie en suiker krijgen van de Chinezen voor nop! Ik vroeg of China zo goodwill van de grensbewoners wil kopen, maar als antwoord kregen we alleen een intrigerende glimlach.In het Annapurnagebied zijn we met zn tween over de Kang La getrokken, een pas van 5322 meter. Dat was tijdens de etappe zonder Chhiree. Alleen al de aanloop dwars door een weids, open berglandschap was fantastisch. Op de gletsjer was het zoeken naar de route, maar eenmaal in de sneeuwhelling naar de pas konden we lekker doorstampen. Hoofd leeg en focus op de Kang La. Het geeft een geweldig gevoel van verbondenheid om dat met zn tween te kunnen doen. Verbondenheid met elkaar, maar ook verbondenheid met je omgeving. Bovenop de pas hadden we als beloning een prachtig uitzicht over het Annapurnamassief. Dat was echt een hoogtepunt.

    Alsof je naar het einde

    van de wereld loopt

    Op circa 4100 meter in het Makalu-gebied.

    Henk op Kang La (5322 m), Annapurna.

    24_HL0114_R31_accent_katja.indd 28 1/27/14 9:45 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 2928 | HOOGTELIJN 1-2014

    Samen met haar man Henk Wesselius liep Katja Staartjes een uitgebreide variant van de Great Himalaya Trail, langs de grens van Nepal, dwars door de Himalaya. Ruim 2000 kilometer avontuur, natuur en cultuur samengevat in een lezenswaardig en inspirerend boek. Als u het boek - luxe gebonden, 468 paginas en vol met fotos - voor 1 maart 2014 bestelt, krijgt u het gratis thuisgestuurd en betaalt u geen 35,95 maar 30,-. Bestellen kan via uitgeverij Lecturis. Profi teer van fl inke korting in de voorverkoop. Ga daarvoor naar lopenoverdegrens.nl

    het boek - luxe gebonden, 468 paginas en vol met fotos - voor 1 maart 2014 bestelt, krijgt u het

    SPECIALEACTIEPRIJSBestel voor 1 maart, krijg het boek GRATIS thuisgestuurd en betaal geen 35,95 maar 30,-

    Lopen over de grens7Ik weet niet of deze tocht me nou echt heeft veranderd. Ik denk het niet. Ik realiseer me wel nog meer hoe ontzettend bevoorrecht we zijn dat we de tijd en de gelegenheid hebben zon traverse als deze te maken. Ik leer steeds beter te kijken naar de positieve dingen. Ik ben toch altijd geneigd te kijken naar wat er niet goed ging. Of naar wat er nog beter kan.Het is misschien wat sterk uitgedrukt om te zeggen dat dit zwaarder was dan onze expedities. Het is anders moeilijk vergelijkbaar. Bij een expeditie op een achtduizender zit je met andere teams op de berg, je hebt vaste touwen en je hebt goede informatie om je voor te bereiden. Je krijgt te maken met kou en extreme hoogte, dat maakt het zwaar, maar je komt altijd weer terug in het basiskamp. Daar heb je een kok en een lekker warme slaapzak en warme boots zodat je even kunt opladen.De uitdaging van deze tocht is de onzekerheid. Je gaat elke dag opnieuw naar een nieuwe onbekende bestemming, je hebt elke dag opnieuw die onzekerheid, je hebt elke dag opnieuw die zware rugzak. Je moet elke dag nadenken over water en eten en de route en je slaapplaats. Maar juist dit is ook wat deze voettocht tot zon avontuur maakt. Je bent alleen bezig zijn met de dag zelf en ondertussen ben je eindeloos aan het stijgen en dalen in die grootse bergen, dat is toch geweldig?Laat ik het zo zeggen: het is minstens net zo zwaar, maar het is zwaar op een andere manier. En ding is wel duidelijk. De Nepal Traverse is de mooiste tocht die ik ooit gemaakt heb.

    Afdalen op de gletsjer na de beruchte pas Amphu Labtsa (5845 m).

    Op Tashi Labtsa (5755 m) op de grens van het Rolwaling en Everest-gebied.

    Bestel het nieuwste boek

    van Katja Staartjes

    24_HL0114_R31_accent_katja.indd 29 1/27/14 10:07 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 3130 | HOOGTELIJN 1-2014 | TEKST BEREND BERLIJN | FOTOS AART MARKIES

    vaste fysio oranje

    TOPSPORTMEDISCHE BEGELEIDING OP MAAT

    Verwacht van Mathieu geen wonderen. Dat zou een verkeer-de voorstelling van zaken zijn. Wie topsport beoefent, zoekt per defi nitie de grens op, en gaat daar soms overheen.

    Blessures zijn een vervelende, maar rele bijkomstigheid, zeker in de klimsport, waar het hele lichaamsgewicht vrijwel permanent hangt aan enkele peesjes, spiertjes en gewrichtjes. Vooral schouder, elleboog, pols en vingers zijn kwetsbaar.Maar je kunt de risicos wel minimaliseren of, als het eenmaal raak is, de schade - lees: de uitval - zo beperkt mogelijk houden. En daar komt Mathieu om de hoek kijken. Hij is ervaringsdeskundige.

    Mathieu ontdekte de klimsport op zn veertiende en bewoog zich snel en soepel door de moeilijkheidsgraden heen. En dus was hij ook aan de beurt. Ik liep in 2010 een hardnekkige irritatie aan een peesschede in de hand op en moest in 2013 geopereerd worden aan mijn pink. Als je dan gaat rondkijken, zie je dat de (para)medische kennis op het gebied van sportklimbles-sures in Nederland beperkt is.

    De essentie van topsportMathieu wist wat hem te doen stond in zijn fysiotherapieoplei-ding. Zijn eindonderzoek wijdde hij aan krachttraining bij jeugdklimmers. Daarna specialiseerde hij zich als handfysiothe-rapeut en hand/pols echografi st. En nu vallen alle puzzelstukjes op hun plaats. Als vaste fysiotherapeut van Oranje vanuit Medicort S&OC mengt hij zijn liefde voor het klimmen met zijn professionele belangstelling.Wouter Jongeneelen: Mathieu is veel meer dan onze fysiothera-peut. Vanwege zijn achtergrond als topklimmer is hij ook mijn sparringpartner. Hij helpt mij bij het samenstellen van de

    Zonder adequate begeleiding geen topsportprestaties. Daarom is Wouter Jongeneelen, bondscoach van het Nederlands Team Sportklimmen (jeugd en senioren, boulder en lead) blij met de sportmedische onder-steuning van Medicort Sports & Orthopedic Care. Groot pluspunt is dat fysiotherapeut Mathieu Ceron zelf sportklimmer is.

    Medicort is op de Bergsportdag aanwezig met een aantal fysiotherapeuten.

    Medicort is op de Bergsportdag aanwezig met

    BergsportdagMedicort is op de een aantal fysiotherapeuten.

    30_HL0114_R32_accent_medicort.indd 30 1/27/14 2:43 PM

  • hoogtelijn 1-2014 | 3130 | hoogtelijn 1-2014 | tekst BEREND BERLIJN | fotos AART MARKIES

    trainingsprogrammas. Begeleiding - welke dan ook - is alleen maar zinvol, als je elkaar door en door kent en constant kennis en ervaringen uitwisselt, totdat per sporter een maatwerkaanpak ontstaat. Dat is de essentie van topsport. Mathieu en ik denken daar precies hetzelfde over.

    Intensievere samenwerkingJe kunt ook bijna niet meer zonder zon innige professionele relatie, als je met meer mensen harder wilt trainen om zo als klimnatie een hoger prestatiepeil te bereiken. Want dat is het streven. Mathieu is present bij de centrale trainingen van Oranje - twee keer in de maand - in Eindhoven. Daarnaast zoekt hij de klimmers vaak op in hun thuishallen.Dit jaar wordt de samenwerking nog verder gentensiveerd. We willen alle trainers van Nederland gaan bijscholen, inclusief die van de RTCs (Regionale Talenten Centra, red.), aldus Mathieu. De afgelopen jaren is het niveau in het veld gezakt of onze aanpak is relatief beter geworden. In ieder geval is het gat gegroeid. Dat is een slechte zaak, vervolgt Wouter.

    Ergens stokt hetMathieu en Wouter maken zich vooral zorgen over de leeftijdsca-tegorie 10-15 jaar. Want hoe kan het zijn dat een elfjarige het plastic uit de muur klimt, maar dat dit op zestienjarige leeftijd niet meer terug te zien is in een mooie stijgende lijn. Ergens stokt het, meent Mathieu. We willen de talenten eruit pikken en die doorontwikkeling beter begeleiden, zodat ze goed voorbereid voor de deur van Jong Oranje worden afgezet en op een hoger startniveau kunnen beginnen.Wouter: Jeugd in deze leeftijd is volop in de groei. Dat maakt het lichaam extra kwetsbaar en vereist zorgvuldige keuzes. Hoe

    belastbaar is iemand? Waar zit hij of zij in zijn groeicurve? Dat moet je haarscherp in de gaten houden. Mathieu heeft juist op dit gebied veel knowhow opgebouwd.

    Nog meer begeleidingKortom, met de sportmedische zorg zit het wel goed. Maar bij het bedrijven van topsport komt meer kijken. Als leden van het Nederlands team een ditiste of sportpsycholoog willen raadple-gen, dan moet dat nu op basis van de eigen verzekering. Idealiter wil je een teamditist of -psycholoog tot je beschikking hebben, waarmee je een band opbouwt en snel mee kunt schakelen. Net als bij Mathieu, besluit Wouter.

    Mathieu Ceron traint met leden van het Nederlands

    Team in de boulderhal van Monk in Eindhoven. Rechts Lisa Sanders, links Teun Keusters.

    Tips van de fysiotherapeutWel of geen warming-up voordat je gaat klimmen? Een interview met een fysiotherapeut lijkt bij uitstek de gelegenheid om wat hardnekkige vragen over blessurepreventie beantwoord te krijgen. Maar Mathieu waakt voor algemene wijsheden. Het zou niet passen bij iemand die maatwerk propageert. Ook op dit punt zegt hij onom-wonden: Het is ontzettend persoonlijk. Sommige mensen gedijen erbij, anderen niet. Wel is het raadzaam om op te bouwen in een goede intensiteit en niet meteen aan je limiet te gaan klimmen.

    Goed bewegingspatroonVariren in routes of grepen zorgt ook voor een gelijkmatigere belasting. Mathieu: Daarom is buiten klimmen vaak minder blessuregevoelig. De rijkdom van de natuur zorgt al voor die afwisseling. Maar het allerbelangrijkste is om een bewegingspa-troon te hebben dat het lichaam niet onnodig onder druk zet. Dat je bijvoorbeeld teveel in je gewrichten hangt. Vooral in de groei is dat funest. Actief klimmen waarbij je zoveel mogelijk spieren mobiliseert, zodat de spanning breed wordt opgevangen; dan ben je zuinig op lijf en leden.

    Absolute rustEn als je dan onverhoopt toch geblesseerd raakt, dan is absolute rust volgens Mathieu niet altijd het beste advies. Afhankelijk van het ongemak, kun je beter blijven trainen, ook al moet je sommige inspanningen laten. Dat stimuleert de doorbloeding, en dus het herstel. Maar ook nu wil ik niet te generalistisch klinken. Laat je goed voorlichten, het liefst door iemand met verstand van zaken.

    Wat is Medicort S&OC?Medicort Sports & Orthopedic Care is een centrum voor sportmedische zorg en orthopedische revalidatie met meerdere vestigingen. Het streven naar de hoogste kwaliteitsstandaard heeft erin geresulteerd dat het ook sportbonden tot haar klantenkring mag rekenen. Naast de NKBV maken ook de KNLTB (tennis) en KNBSB (honk- en softbal) gebruik van de diensten van Medicort. Sinds 2011 is Medicort S&OC gecertificeerd als Topsport Medisch Samenwerkingsverband (TMS) en mag het Olympische sporters bijstaan. Wij hebben binnen de klim- en bergsport ook een samenwerkingsverband met Mountain Network en Monk, vertelt Business Development Manager Cees van Rootselaar. Op verschillende van hun locaties hebben we een sportmedische praktijk geopend waar iedereen zich kan laten behandelen. Daarnaast hebben we inloopspreekuren bij boulderhallen Delfts Bleau en Sterk. Ook in de relatie met de NKBV zit nog rek volgens Van Rootselaar. We kunnen sportmedische keuringen uitvoeren om een beeld te krijgen van iemands fysieke conditie. Of eventuele medische problemen opsporen en advies geven hoe hiermee om te gaan in de bergen.

    Bergsportdag

    30_HL0114_R32_accent_medicort.indd 31 1/27/14 2:43 PM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 3332 | HOOGTELIJN 1-2014 | TEKST ERNST ARBOUW | FOTOS LAURENS AAIJ

    NIET VERLANGEN NAAR DE FINISH

    Is het nou leuk om boven op zon berg te staan kotsen? Ja dat is hartstikke leuk. Ultraloper Wim Derksen (1952) wil maar even zeggen: de ontberingen van een bergmarathon

    worden meer dan goed gemaakt door de runners high, het euforische gevoel na de fi nish.Derksen, in het dagelijks leven hoogleraar bestuurskunde in Rotterdam, liep afgelopen zomer zijn tweede Swissalpine K78, een hardloopwedstrijd van 78 kilometer over de bergen rond Davos, ruim 2600 meter omhoog, 2600 meter omlaag. Een uitput-tingsslag. En klein voorbeeld: om berhaupt de fi nish te kunnen halen, moet je onderweg voldoende blijven eten en drinken. Minstens een liter vocht per uur, plus in de loop van de dag een bonte verzameling gelletjes, energy blocks, rozijnen en ander spul. Het probleem is dat het lichaam zich op een bepaald moment gaat verzetten tegen ng meer water en ng meer zoete

    Hoogleraar en hardloper Wim Derksen houdt van zware, lange wedstrijden het liefst bergop. Het begon een paar jaar geleden met de Jungfrau Marathon. Na de fi nish lag hij meer dan een uur op een brancard en wist hij dat hij zijn nieuwe roeping gevonden had. Afgelopen zomer voltooide hij voor de tweede keer de Swissalpine K78.

    HELEM L GESL PT EN TOT L EUFORISCH

    Wim Derksen vertelt op de

    Bergsportdag over zijn loop-

    activiteiten en zijn belevingen

    als trailrunner in de Alpen.

    Wim Derksen vertelt op de

    Bergsportdag over zijn loop-

    Bergsportdag

    sportdrank. Het gevolg: overgeven of diarree. En daarna moet je weer verder, urenlang tussen sneeuwvelden, springen van steen naar steen. Terwijl om je heen andere lopers in cellofaan liggen te wachten op de helikopter.

    In 2005 liep Derksen zijn eerste bergwed-strijd, de relatief bekende Jungfrau Marathon, van het centrum van Interlaken via Wengen omhoog naar Kleine Schei-degg, over een hoogteverschil van ruim 1500 meter. In een bergmarathon krijg je vleugels. Je zweeft van steen naar steen; je krijgt werkelijk het gevoel dat je opstijgt. Dat gevoel, hij noemt het zelf de lichtheid

    van het lopen, lijkt moeilijk te verenigen met de beschrijving van de wedstrijd in zijn boek Loopgek, een anekdotisch verslag van de voorbereiding op zn eerste Swissalpine.Ik zak na de fi nish door mn benen. Het hek dat ik vastklem, kan me niet houden. Sterke mannen snellen toe en voeren me af op een brancard. [] Acht bekers en vijf kwartier verder gaat het weer. Terwijl mijn buurman angstig vraagt of hij doodgaat, en de man van de EHBO meldt dat hier nog nooit iemand gestorben ist, stap ik op.Een vraag over het citaat wuift hij lachend weg: Ja ja, wat zijn dat nou voor somber-mansverhalen? Ok, ik heb ruim een uur

    Wim Derksen vertelt op de

    als trailrunner in de Alpen.

    32_HL0114_R40_interview derksen.indd 32 1/27/14 9:51 AM

  • hoogtelijn 1-2014 | 3332 | hoogtelijn 1-2014 | tekst ERNST ARBOUW | fotos LAURENS AAIJ

    Vlakke marathonNaast bergwedstrijden loopt Derksen met enige regelmaat een reguliere marathon. Hij verschuift iets op zijn stoel en zegt dan, zachter dan normaal: Je mag het eigenlijk niet zeggen, maar op een bepaald moment wordt een vlakke marathon eigenlijk een trainingsrondje.In 2011 heb ik vijf marathons gelopen in een half jaar tijd. Iedere keer dacht ik na afloop: ach Hij haalt zijn schouders op. Voor mij is de echte uitdaging verder en zwaarder. Het gevoel dat je krijgt als dat lukt dan ligt de wereld aan je voeten.In gewone, vlakke marathons ga je Hij slaat met zn handen op zn bovenbenen

    om het geluid van voetstappen na te doen: stap, stap, stap, stap. Volledig monotoon, bijna hypnotisch. Je komt in een soort flow. Een bergmarathon is anders; je bent zo ontzettend geconcen-treerd. Ik kan me letterlijk iedere steen in de Swissalpine voor de geest halen. Deze zomer zag ik de steen liggen waarover ik drie jaar geleden gestruikeld ben. Ik herkende hem meteen. Bizar. Je onthoudt alles.

    De behoefte om langere en zwaardere wedstrijden te lopen brengt Derksen in een vicieuze cirkel. Het is een raar soort spiraal. Ik kan alleen maar zo hard trainen als ik een mooie uitdaging heb, maar die uitdaging moet elke keer groter zijn, waardoor je nog harder moet trainen... Zoiets als, laat ik zeggen, de marathon van Leiden, biedt mij geen uitdaging meer om zo hard te trainen. Zon marathon wordt dan een onderdeel van je training. Ik moet een Swissalpine lopen om mezelf gemotiveerd te houden.

    op een brancard gelegen. Dat komt omdat ik te weinig had gedronken en dt komt omdat je de laatste zeven kilometer langs de rand van de gletsjer loopt. Daar zijn geen verzorgingsposten meer.Daarna ben ik gaan douchen. Er is een gemproviseerde douche in een soort halfopen tent. Je kijkt zo de Eiger Noordwand in. Naaaahh! Dan ben je toch vergeten dat je net nog op een brancard lag? Ik ben daarna nog vaak in Kleine Scheidegg geweest, maar dat gevoel krijg je niet meer terug. Het gevoel dat je helemaal tevreden en euforisch bent. Die totale uitputting die erbij hoort ja, die neem ik voor lief.

    Op een bepaald moment wordt een marathon een trainingsrondje

    32_HL0114_R40_interview derksen.indd 33 1/27/14 9:52 AM

  • hoogtelijn 1-2014 | 3534 | hoogtelijn 1-2014

    Ik kan me letterlijk iedere stee

    n

    in de Swissalpine voor de geest h

    alen.

    Drie jaar geleden, na de eerste Swissal-pine, was dat ook echt een probleem: waarheen nu? Ik wist het echt even niet meer. Tot mn vrouw anderhalf jaar geleden zei dat ik hem maar weer moest gaan lopen. Zij zag wel dat ik moeite had mezelf gemotiveerd te houden.Derksen vertelt dat hij zich op dit moment voorbereidt op de RUN in het Oost-Gro-ningse Winschoten, een ultramarathon over honderd kilometer. En dan, alsof het eigenlijk nog geheim is: Ik denk dat ik het jaar daarna opnieuw de K78 ga doen.

    AdrenalineDe laatste twee nachten voor de wedstrijd slaap ik niet. Ik ben helemaal opgeladen, mn hart klopt 48 uur keihard in mn keel, vertelt Derksen. Je zou ons s ochtends vroeg moeten zien, vlak voor

    Davos. Af en toe roept iemand iets uit het publiek, verder hoor je alleen het geluid van voetstappen. Hij slaat opnieuw met zijn handen op zn bovenbenen: stap, stap, stap, stap.Niet echt een gezelligheidsclub, maar het is wel een hechte gemeenschap. Iedereen let onderweg goed op elkaar. Weet je wat het is als je onderweg mensen in aluminium reddingsdekens ziet liggen, dan praat je niet zoveel meer.

    Sinds de zomermaanden worstelt Derksen met opeenvolgende dips. Trainingsmoe, blessureleed, er zijn allerhande oorzaken aan te wijzen. Mentale dips goh, ik heb vandaag geen zin om te trainen, zegt hij. Das wel bijzonder, dat overkomt me anders nooit. Ik ben vanaf januari 2013 wel erg diep gegaan. In januari, april en mei

    de start. Dan staan we daar met zn allen in het startvak, helemaal opgeladen. En brok concentratie. Dat is het mooie van zon K78. Er loopt niemand mee die denkt: gut, laat ik het eens proberen. Er loopt niemand die het doet voor een weddenschap met zn vrienden in de kroeg.Wie lopen er dan wel? Derksen weet het eigenlijk niet. Geen idee, want je praat dus niet met elkaar. Iedereen is alleen maar heel geconcentreerd met zichzelf bezig, met zn gelletjes en zn ditjes en zn datjes. Helemaal gefocust.Onderweg praten de ultralopers ook niet met elkaar. Heel anders dan bij marathons, want daar wordt heel wat afgekletst. Heel raar, maar ook wel weer heel mooi. s Ochtends loop je met elkaar in doodse stilte door de straten van

    32_HL0114_R40_interview derksen.indd 34 1/27/14 9:52 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 3534 | HOOGTELIJN 1-2014

    heb ik marathons gelopen, plus in de zomer de K78.Derksen legt uit dat hij vijf keer per week traint, vier keer lopen, n keer naar de sportschool om te spinnen. Iedere week, weer of geen weer. Ik ben niet iemand die zomaar een dag overslaat. Als er een training op het programma staat, dan wordt er getraind. Hij moet en hij zal. Maar als je tien uur per week traint, dan staat je hele leven eigenlijk permanent onder hoogspanning. Je moet je uren er iedere keer toch maar weer tussen zien te frommelen. Er is geen moment dat je zomaar even op je kont gaat zitten en niets doet nou kan ik dat berhaupt niet. Daar komt nog bij dat ik het hele jaar gebles-seerd ben geweest, wat ik eigenlijk niet wist. Of nou ja, misschien wist ik het wel. Het deed pijn, maar ja

    Ik loop wat scheef en daardoor heb ik een blessure aan mijn teen opgelopen. Na een uur lopen komt de pijn en als je dan nog twee uur moet Niet bij nadenken. Maar je voelt hem wel. De lol was er wel een beetje af. Het holt je uit.In juli, tweenhalve week voor hij naar Zwitserland vertrok, kreeg hij een zweepslag in zn kuit. Ik liep op de band, bij de sportschool en ineens: pang! De volgende dag ben ik twee uur gaan crosstrainen, de dag daarna twee uur spinnen, toen had ik een rustdag en vervolgens wou ik op zondag vier uur gaan lopen. Na tien minuten ging het niet meer. Toen ben ik naar huis gestrompeld, dertien dagen voor de Swissalpine.Het vreemde is: ik heb geen moment gedacht dat ik het niet zou halen. Ik dacht alleen maar: dit kan niet waar zijn. Dit...

    Wie is Wim DerksenProfessor Wim Derksen (Meppel, 1952) begon in 1999 met hardlopen, naar eigen zeggen omdat de Elfstedentocht maar niet kwam. Een vriend van me zei: Ga hardlopen. Hardloopwedstrijden gaan altijd door.In 2000 liep hij in Rotterdam zijn eerste marathon. Daarna volgden wedstrijden in onder meer Leiden, Berlijn, Apeldoorn, Spijkenisse en New York. In 2005 liep hij zijn eerste bergmarathon, de Jungfrau Marathon vanuit Interlaken naar Kleine Scheidegg. In 2010 en 2013 liep hij de Swissalpine K78, een ultraloop van 78 kilometer rond Davos waarbij de lopers onderweg 2660 hoogtemeters overbruggen.Derksen is hoogleraar bestuurskunde en heeft een adviespraktijk op het gebied van overheid en onderwijs.

    1986 Elfstedentocht1989 Hoogleraar bestuurskunde, Leiden1993 Lid Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (tot 2000)1994 Hoogleraar Lokaal bestuur, Leiden1997 Elfstedentocht1999 Begint met hardlopen2000 Marathon van Rotterdam (3:49:17)2000 Hoogleraar Bestuurskunde, Rotterdam 2005 Jungfrau Marathon (5:00:48)2002 Directeur Ruimtelijk Planbureau, Den Haag (tot 2008)2009 Marathon Berlijn, PR (3:13:56)2010 Swissalpine K78 (10:20:44)2011 Marathon La Roche-en-Ardenne 2011 Swissalpine C42 (4:01:43)2013 Swissalpine K78, nieuwe zwaardere route (12:45:41)

    Derksen schreef over zijn voorbereiding op de Swissalpine van 2010 het boek Loopgek, verschenen bij uitgeverij Prometheus. Meer over zijn hardloopcarrire en zijn professionele loopbaan is te vinden op www.wimderksen.com.

    32_HL0114_R40_interview derksen.indd 35 1/27/14 9:52 AM

  • [email protected] | www.hanwag.nl

    HANWAG BUNION MODELLENIn 2013 introduceerde Hanwag als eerste een wandelschoen voor mensen die last hebben van een Hallux Valgus, oftewel een scheefstand van de grote teen ten gevolge van een vergroeiing in het teengewricht. HANWAG ontwikkelde hiervoor een speciale trekkingleest die precies op de plaats waar de bobbel zit meer ruimte biedt. Dit model de Alta Bunion werd hiervoor genomineerd en won gelijk de Outdoor Award 2013. Op basis van deze nieuwe trekkingleest komt Hanwag voor dit jaar met twee nieuwe modellen de Tatra Bunion en de Valungo Bunion. Alle drie de modellen hebben een chroomvrije leren binnenvoering, dus vrij van allergenen; een weldaad voor mensen met een gevoelige huid en diabetici. De genoemde modellen zijn verkrijgbaar in een specifieke dames- en herenleest en zijn bovendien verzoolbaar.

    ALTA BUNION

    VALUNGO BUNION

    TATRA BUNION

    SKIMOUNTAINEERSWE ARE SKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSWE ARE WE ARE WE ARE WE ARE WE ARE WE ARE WE ARE GROW, CHALLENGE, EVOLVE: THIS IS WHAT SKIMOUNTAINEERING IS ALL ABOUT. THESE ARE THE CORE VALUES OF LA SPORTIVA.AND THIS IS THE LA SPORTIVA SKIMOUNTAINEERING APPAREL COLLECTION.

    Phot

    o

    La

    Spor

    tiva

    LA S

    POR

    TIVA

    is

    a t

    rade

    mar

    k of

    the

    sho

    e m

    anuf

    actu

    ring

    com

    pany

    La

    Spo

    rtiv

    a S.

    p.A

    loca

    ted

    in I

    taly

    (TN

    )

    SKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERSSKIMOUNTAINEERS LA SPORTIVA SKIMOUNTAINEERING APPAREL COLLECTION. LA SPORTIVA SKIMOUNTAINEERING APPAREL COLLECTION.

    36_samenstel.indd 36 1/23/14 4:45 PM

  • hoogtelijn 1-2014 | 37

    kan... niet... waar... zijn. In de laatste week, in Zwitserland, ben ik nog vier keer bij de fysiotherapeut geweest. Toen ben ik alsnog gestart.Hij is even stil. Ik heb een keer eerder een zweepslag gehad, anderhalve week voor de marathon van Berlijn. Tijdens het lopen voelde ik he-le-maal niks. Je kunt je kennelijk zo oppompen op adrenaline en endorfine dat je een marathon uitloopt. Twee dagen later lag ik te krimpen van de pijn.De gedachte: nu gaat het mis, komt niet bij me op. Hoepel op. Als je dat denkt, dan gaat het ook mis. Misschien komt het bij andere mensen wel op, maar met dat soort getut haal je die K78 niet.

    GentianenDe vraag is natuurlijk of hardlopen in de bergen ook echt iets toevoegt. Gaat het Derksen om het landschap en de bergom-geving of gaat het puur om de strijd met de hoogtemeters? Of, anders gezegd: heeft hij onderweg nog tijd om van de bergen te genieten? Je ziet alles, je neemt alles als een film in je op. Bij de Kesch-

    htte staan velden vol gentianen. Ongelofelijk. Kennelijk staan ze net in die tijd van het jaar in bloei. Je weet niet wat je ziet. Fascinerend! Velden vol! En dan lachend: Ik heb er verdomd lang over gedaan daarboven, dus ik had echt wel even tijd om te genieten.De snelheid maakt zon tocht ook bijzonder. Als je hardloopt verandert het landschap sneller. Hij trekt een verrukte blik en maakt een armgebaar: Ahhh! Ohhh! Het gaat veel sneller.Ik strijd ook niet tegen de berg. Ik strijd tegen mezelf. Als je bij de Keschhtte loopt, op 2700 meter, en je lijf, je benen, alles doet pijn, dan verlang je naar Hij corrigeert zichzelf: Nee wacht. Je moet als hardloper niet naar iets anders verlangen. Je moet ook niet verlangen naar de finish, want dan word je gek. Ik loop altijd vijf kilometer. Iedere vijf kilometer kijk ik hoe mn tijd is en dan ga ik door naar de volgende vijf kilometer. Verder kijk ik niet.Je moet heel erg in het hier en nu zijn, ook al is het hier en nu niet echt aange-naam. Nou ja, ik weet dus niet of ik het echt onaangenaam vind. Je bent helemaal

    Ik strijd niet tegen de berg. Ik strijd

    tegen mezelf.

    De Swissalpine K78 en andere bergmarathonsIeder jaar in juli wordt rond het Zwitserse Davos de Swissalpine gehouden, een hardloopwedstrijd met afstanden varirend van 10 tot 78 kilometer. Het koningsnummer, de zogeheten K78 voert van Davos (1538 m) naar Fillisur (991 m) en klimt vervolgens langs Bergn en Chants naar de Keschhtte (2632 m) en de Sertigpass (2732 m) om vervolgens weer af te dalen richting het atletiekstadion van Davos. Ruim een kwart van de route voert door hoogalpien terrein waar de atleten te maken krijgen met moeilijk begaanbare paden, blokken en sneeuw.Andere bekende bergmarathons worden onder meer gehouden op de Brocken (hoogteverschil: 1000 meter, rond de Mont Blanc (2511 meter stijgen, 1490 meter dalen), bij de Jungfrau (1829 meter stijgen, 305 meter dalen) en door het Mattertal, van St. Niklaus via Zermatt naar de Grnergraat (1944 meter stijgen, 444 meter dalen).Lopers met (nog) meer ambitie kunnen zich ook inschrijven voor de ultraloop rond Traunsee in Oostenrijk, over 70 km en 4500 hoogtemeters, of de 80 kilometer rond de Mont Blanc, met een stijging van 6000 meter.

    kapot, maar het is wel heel fijn. Ken je het gebied van de K78? Die prachtige beschilderde Engadiner huizen? Je loopt van Bergn door een raar, saai dalletje omhoog naar Chants, en dan opeens, een kilometer voor Chants, gaat het landschap open. Elke meter wordt het mooier.Opnieuw is het even stil. Zwitserland is het mooist als je hardloopt.

    32_HL0114_R40_interview derksen.indd 37 1/27/14 9:53 AM

  • hoogtelijn 1-2014 | 3938 | hoogtelijn 1-2014 | tekst BRAM MUNNICHS | fotos ROELAND VAN OSS

    eerste nederlanders

    MoonfloWeR in een WeB VAn sneeUW

    Roeland van oss (35) Deedin2008meealsjongehondaandeK2-expeditieBeklomin2011deEigernoordwandSinds2012de7eNederlandseski-enberggidsBeklomin2013deMoonflowerButtressopMountHunterinAlaskaWoontsamenmetzijnvriendininChamonixwww.intothealps.com

    ZoalsvelenwerdookRoelandalopjongeleeftijddoorzijnoudersmeedebergeningenomen.Waarhetgezinvoordegletsjerrechtsomkeermaakte,wildeRoelandjuistverder.Op

    16-jarigeleeftijd,tijdenseenJ1-cursus(destijdsnogeenC1-cursusvoor15-tot18-jarigen)endetweeaansluitendezomerstijdenstweemaaleenJ2-cursuszettehijzijneerstestappenopheteeuwigeijs.Ofhijtoenaldroomdevaneenbestaanalsberggids?Nee,zekerniet;welleerdehijeenklimmaatkennenwaarmeehijdezomerdaaropzijneerstegrotetochtindeAlpenmaakte:debeklimmingvandeLenzspitze-noordwandinWallis.Zewarenveeltetraagenmoestennoodgedwongenbovenopdegraatbivakkeren.Deangstdiezesnachtservoerentijdenshethelseonweer,deversesneeuwendezoemendepikkelswaszointensdathetbijnaheteindevanhunbergsportcarrirebetekende.

    SkilesRoelanddoorliepdeALO(AcademievoorLichamelijkeOpvoe-ding),werdlidvandeTilSAC(TilburgseStudentenAlpenClub)enslaagdevoorhetexamenvankliminstructeur.Zijnaanmelding

    iemand die de Mont Blanc een mooie berg noemt, is f een absolute beginner in de bergsport, f - zoals in dit geval - een ingewijde enthousiasteling waar de liefde voor de bergen vanaf spat. ski- en berggids Roeland van oss (35) woont in Chamonix waar hij samen met zijn Britse vriendin, tania noakes ook berggids het gidsenbureau into the Alps runt.

    voordeopleidingtotAlpienInstructeurbijdeNKBVresulteerdeonverwachtineennegatiefadvies.21jaaroudenklaarmetzijnstudiehadhijgeenzinomopeenmiddelbareschoolpolitieagentjetegaanspelentijdensdelessenlichamelijkeopvoeding.OpzijnbijbaantjeineenbuitensportbedrijfkreeghijdetipomeenpaarmaandennaarOostenrijktegaanomskilestegeven.Maarismijnskiniveaudaarwelhooggenoegvoor?Nazijnderdeseizoenalsskileraar,deedhijdiezomermeeaanAlpien+waarhijveeltoekomstigeklimpartnersontmoette,onderwieWilliamvanMeegdenburg.En,netzobepalend,hijvatteervoorheteerstserieushetideeopomberggidsteworden.Overdeperiodedievolgdezegthijdathetnietextreemmoeilijkwasomgidsteworden.Hetkostteechterwelveeltijdenvooralopoffering;bijnazevenjaarlangdeedhijnaasthetwerkalsskileraarveeluitzendwerkomeenbeetjegeldenvooralveeltijdtehebbenvoorhetklimmen.

    Serieus klimmenTijdensnvanzijntochtenwashijinChamonixwaardeomstandighedenperfectwarenvoorhetbeklimmenvaneengedroomdeklassieker:denoordwandvanLesDroites.Zijnklimmaatwerdechterziekmaareenkennissteldevoordathijdierouteookkonklimmenmetiemandanders,eendame.Hoeenseven,wasRoelandsreactie,ikwildiewandwelserieusbeklimmen.

    38_HL0114_R33_accent_roeland.indd 38 1/27/14 9:54 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 3938 | HOOGTELIJN 1-2014 | TEKST BRAM MUNNICHS | FOTOS ROELAND VAN OSS

    Zeven jaar opoffering om berggids te worden

    Op de top van Les Droites was hij echter meer dan overtuigd van haar klimkwaliteiten; inmiddels woont hij samen met haar en is Tania Noakes sinds afgelopen zomer de zevende Britse dame die slaagde voor het examen van berggids.In Chamonix is het contact met de Chamoniards beperkt. Andere Nederlandse berggidsen spreekt hij wel, maar ze lopen niet de deur bij elkaar plat. Hij heeft er voornamelijk contacten in de internationale klimmersscne.

    Eerste NederlandersToen hij in Chamonix door een boek over klimmen in Alaska bladerde, viel zijn oog op de Moonfl ower Buttress op Mount Hunter. De foto, die deed het hem. Een immens, woest rotsbas-tion, gevangen in een web van sneeuw. Pas als je lang tuurt, kun je een ranke ijslijn ontdekken. In Chamonix heb je ook routes met dergelijke steile ijslengtes, maar lang niet zoveel achter elkaar. Twee Engelse klimmaten hadden de route geklommen en zeiden dat hij het ook kon. Vervolgens zette hij samen met William van Meegdenburg een expeditie op naar Alaska.Tijdens zijn presentatie over de beklimming van de Moonfl ower Buttress opent hij met een uitspraak over deze route van de

    auteur van de topo voor Alaska: For even the worlds best climbers, an ascent of this route is a career defi ning achievement.En was het dat? 30 touwlengtes ijsklimmen tot zelfs overhangend watervalijs, 76 uur onderweg en 2 bivaks op vlakke ijsvelden van 55 graden steil ijs. Ze zijn de eerste Nederlanders die deze route klommen. Gezien de moeilijkheidswaardering, - een volle mond met Alaska VI, 5.8, A2, M5, AI6 - zijn er niet zoveel landgenoten die deze route kunnen herhalen.Enige smetje op hun prestatie is de omkeer aan het eind van de route. Ze wilden graag door naar de top van Mount Hunter maar, zoals de meeste touwgroepen voor hen, besloten ze na de moeilijkste lengtes vanwege het weer om te draaien en de topgraat te laten voor, nou ja, een volgende keer?Kenmerkend voor de sympathieke Roeland is zijn bezoek na deze expeditie aan de vriendin van Gerard McDonnell, een Ierse klimmaat die in 2008 tijdens de K2-expeditie van Wilco van Rooijen het leven liet.

    Roeland van Oss verzorgt een van de voordrachten tijdens de Bergsportdag op 16 maart over zijn beklimming van de Moon ower Buttress op Mount Hunter.

    Roeland van Oss verzorgt een van Roeland van Oss verzorgt een van de voordrachten tijdens de Bergsportdag

    Bergsportdag

    38_HL0114_R33_accent_roeland.indd 39 1/27/14 9:54 AM

  • HOOGTELIJN 1-2014 | 4540 | HOOGTELIJN 1-2014 | ONDER REDACTIE VAN SIETO VAN DER HEIDE

    Hybrid is hotDe Nano Puff Hybrid Jacket van Patagonia is gemaakt van onderdelen van andere jassen, namelijk de normale Nano Puff die is gemaakt van synthetisch isolatie materiaal en van de R2 fl eece jas. Hierdoor heeft de jas de voordelen van beide: het is warm-met-weinig-gewicht door het Nano Puff materiaal en ademt het goed door het gebruik van het stretchy R2 fl eece. Het is niet de warmste jas van Patagonia, daardoor ideaal voor het tussenseizoen.Gewicht: 343 gram - Prijs: 200Meer informatie: www.patagonia.com

    Droge voetenAlpinisten zullen de Endurance Gaiters gamachen van Outdoor Research waarderen: ze zijn ontworpen voor bergsporters die snel bewegen in de bergen. Ze zijn namelijk niet zwaar en het softshell materiaal heeft lekker veel stretch en beperkt de beweging daarom niet. En omdat de stijgijzerbeschermers niet ontbreken worden de schoenen beschermd tegen de onvermijdelijke prikken van je stijgijzers. De Endurance Gaiters zijn niet alleen geschikt voor alpinisten maar ook voor trailrunners die wat stevigere gamachen zoeken.Gewicht: 146 gram - Prijs: 55Meer informatie: www.outdoorresearch.com

    Tweeten op de topMet de Etip Glove van The North Face kun je altijd je smartphone of iPod bedienen, zonder koude handen te krijgen. Door de vingertopjes op de Etip te voorzien van een speciaal geleidend materiaal kan elk t