Hollands Welvaren oktober 2004

download Hollands Welvaren oktober 2004

of 34

  • date post

    24-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    218
  • download

    1

Embed Size (px)

description

Hollands Welvaren oktober 2004

Transcript of Hollands Welvaren oktober 2004

  • Hollands Welvaren oktober 2004 pagina 1

    Van de redactie Ik heb de vorige keer niets teveel gezegd. Ik had jullie namelijk beloofd dat na een rustige zomer een stormachtige herfst op komst zou zijn. Jullie kunnen het al voelen aan de dikte, een hoop nieuws. Ik hou bij

    deze dus verder mijn mond, ga er maar eens lekker voor zitten! Namens de redactie, Carian van der Sman

    Van de Voorzitter Het zit niet mee met de atletiekbaan. Met een schrijven van 5 oktober 2004 heeft de gemeente dat aan ons laten weten. Het begint wel al op een atletiekbaan te lijken en inmiddels is op 11 oktober aangegeven dat de baan vanaf 12 oktober gebruikt mag gaan worden. Een ieder bedankt voor het geduld dat jullie hebben opgebracht. Terwijl we geen eigen baan tot onze beschikking hebben gehad vanaf 29-06 zijn er toch in dit seizoen geweldige prestaties neergezet door de atleten en trainers in alle categorin en door het kader die voor een geweldige afsluiting heeft zorg gedragen op zaterdag j.l. Was u niet op de BBQ dan heeft u wat gemist. Bij een rondje langs de velden op zondag heeft Suomi een heel positief geluid laten horen. Ik wil Suomi langs deze weg nogmaals heel hartelijk danken voor de

    gastvrijheid. Daarna bij de tennisvereniging langs geweest en ook de uitbater van de kantine was zeer content. Eens te meer kom je op dit soort avonden tot de conclusie dat wij een dergelijke kantine missen. De gemeente heeft nog wel plannen voor de ombouw van de atletiekbaan, inclusief nieuwe kantine maar dat is voor later zorg. De renovatie heeft lang geduurd en ook extra geld gekost, dus eerst maar weer eens op de baan zelf lopen. Op 25 november hebben we de algemene ledenvergadering en dan kunnen we misschien wat meer vertellen over ontwikkelingen met de baan en de samenwerking met Haarlem. Zie een ieder daar. Wim Roosen

    Opzeggen lidmaatschap Het zomerseizoen zit er weer op en de meeste leden maken zich weer op om aan de wintertraining en indoorwedstrijden te gaan deelnemen. Maar aan het eind van het seizoen zijn er ook altijd enige leden die het lidmaatschap van K.A.V. HOLLAND willen beindigen. Daarvoor gelden de volgende regels: Opzeggen dient uitsluitend schriftelijk te geschieden tot uiterlijk 15 november a.s. Dit moet per post of per E-mail bij de ledenadministratie, dus niet via de trainer. HET ADRES IS : corhagen@hetnet.nl of Ledenadministratie K.A.V. HOLLAND van Moerkerkenstraat 14 hs 2025 MT Haarlem Indien het lidmaatschap na 15 november bij ons binnen is berekent de K.N.A.U. ons de bondscontributie en licentiekosten. Die moeten wij dan weer aan u doorberekenen. Dus als u uw lidmaatschap wilt opzeggen, doe het voor 15 november

  • Hollands Welvaren oktober 2004 pagina 2

    Hoe was dat nou eigenlijk, meedoen aan de Spelen? Door: Annemarie Kramer Geen idee, dat moet je maar aan Joan vragen! Ik heb zo ondertussen alle grappen over onze race wel gehoord, ik deel prijzen uit aan mensen die met iets nieuws komen. Maar goed, genoeg daarover. Terwijl de Spelen in Athene van start gingen, zaten wij in Itali naar de tv te kijken en te wachten op de intocht van de Nederlandse ploeg. Dat duurde nog best lang! Het was heel raar om de opening te moeten missen. Het was zo te zien een gekkenhuis in het stadion en dan ook nog dj Tiesto die draait, ik heb echt wel ff lopen balen. Maar we waren natuurlijk niet voor niets in Grosseto. We konden er trainen zonder in de weg gelopen te worden door andere atleten en ook vast wennen aan de warmte. Grote tegenslag was natuurlijk de blessure van Joan, onze snelste vrouw. Ze was continue aan het sjouwen met haar koelbox. Terwijl Joan aan de gewichten hing (of met haar voet in een ijsbad) werkten wij onze wisseltrainingen af. We zijn tien dagen in Grosseto geweest en dat vond ik zelf iets te lang. Ik wilde naar Athene!! Het was lastig alles te volgen op Italiaanse tv. Zie je Pieter van den Hoogenband goud winnen, zenden ze de ceremonie niet uit. Tinus valt van haar fiets, totaal gemist. Gelukkig werden we wel op de hoogte gehouden door het thuisfront. Arno stuurde de hele tijd sms-jes naar Wigert zodat we de belangrijkste dingen toch wel snel wisten. Eenmaal aangekomen in Athene was het even wennen. Bij aankomst in het Olympisch dorp was dat totaal verlaten. Ik had een enorme drukte en levendigheid verwacht, maar iedereen zat binnen. De appartementen waren prima, Jacqueline en ik proberen onze kamer altijd een beetje gezellig te maken door dingen aan de muur

    te hangen. We hadden van Judith Vis posters van Chris Zeegers gekregen, dus dat zat wel goed ;-) Het eten in Itali was niet echt top (zeg maar slecht) dus we waren vrij snel in de eetzaal te vinden. Dat was een verademing! En teveel om op te noemen. Aan elk dieet was gedacht en er was volop vers fruit elke dag. In de eetzaal bevond zich ook een heuse Mc Donalds, waar het naarmate het toernooi vorderde steeds drukker werd. In de dagen voor de race zit je eigenlijk in een soort tunnel. Je slaapt, eet en traint. De dingen om me heen ontgingen me. Ik was alleen maar bezig met de race. We zijn 1 avond naar het stadion gegaan om het warming-up terrein uit te proberen en te kijken waar de callroom was. Het stadion zag er echt super uit. De dag dat wij er waren werd de 100m mannen gelopen en het stadion zat bomvol. Wat een sfeer, echt te gek. En toen, na heel lang wachten, waren we eindelijk aan de beurt. De laatste training had ons veel vertrouwen gegeven. Joan kon weer voluit lopen en de wissels waren scherp. Natuurlijk was ik heel zenuwachtig, vooral in de tweede callroom, maar ik voelde me tegelijkertijd ook super lekker en zeker van mijn zaak. Toen ik de baan opstapte heb ik uitgebreid om me heen gekeken en genoten van alle mensen in het stadion. Er waren veel Nederlanders die me aanmoedigden en ik hoorde Joost en Martin ergens vanuit de hoogt roepen. Kicken!!! Na het startschot volgde ik Joan richting Jackie en zag dat het een slechte wissel ging worden. Klote, maar dan maar harder lopen dacht ik nog. Het werd helemaal niet lopen. Ja, wandelen, naar Pascal, die me vol ongeloof aankeek en het ook niet kon begrijpen. En toen kwamen de tranen. En het beruchte k*t interview (ik heb t

  • Hollands Welvaren oktober 2004 pagina 3

    digitaal voor de liefhebbers). Natuurlijk ook boosheid en teleurstelling. Ik was nog aan het bedenken dat het mis was gegaan en we dus nog een keer moesten lopen, het duurde een tijdje voor het allemaal doordrong. Toen ik Wigert zag trok ik t helemaal niet meer en begon ik keihard te janken. Dat zette zich voort weer terug op het warming-up terrein waar iedereen naar ons toekwam en niet wist wat te zeggen. Dat was ook niet nodig, een knuffel was genoeg. Ik heb mijn ouders gebeld en Andra, kreeg heel veel sms-jes met tips als en nu vreselijk zuipen en roken of gewoon hele lieve. We zijn nog wat gaan eten in het dorp, maar ik kreeg niks door mijn keel, niemand zei iets. In het appartement hebben we tot drie uur s nachts met zn vieren bij elkaar gezeten. Nog meer gehuild, gepraat en heel af en toe gelachen.

    De volgende ochtend had ik t nog steeds zwaar. Ik ging naar het internet caf om mijn mail te checken en de kranten te lezen. Zag ik die foto van Pascal en mij, weer janken. Die avond zijn we vanuit het stadion (waar we ook niet echt vrolijker werden) voor het eerst naar het Heineken house gegaan. Er waren maar n glas ros en twee broodjes kroket voor nodig om me de hele avond uit mijn dak te laten gaan. De laatste dagen gingen heel snel, voor ik het wist zat ik in het vliegtuig naar huis. Thuis moest ik het hele verhaal natuurlijk nog een keer of honderd vertellen, maar dat was niet erg. Ik heb het namelijk ook heel erg leuk gehad in Athene. En dat het niet zo is gegaan als ik had verwacht is heel erg zuur, maar heeft me wel enorm gemotiveerd om er weer keihard tegenaan te gaan. Na een welverdiende vakantie, dat wel!

    Oranje boven.... 35! schrijft geschiedenis Door: Peter Derk Wekx Op een zonnige zondagmiddag werd in Amstelveen door 4 KAV Holland dames geschiedenis geschreven. De NK estafette loopt al op zijn einde en KAV Holland heeft bij de jeugd al vele successen geboekt, als het tijd is voor de 4 x 800 meter dames senioren en veteranen. Nu heb je veteranen en je hebt masters. De naam geeft het verschil eigenlijk al aan. Zoals je joggers hebt en hardlopers. Sinds zondagmiddag 19 september heeft KAV Holland er weer een paar masters bij. 4 x 800 meter en de dames doen mee voor de prijzen in de klasse V35. Niet alleen staat er een gouden plak op het spel, er zal ook een aanval gedaan worden op het Nederlands record voor clubteams V35. Ineke (39) is de startloopster en hoewel gestart in de buitenste baan schuift zij na het uitkomen van de eerste bocht brutaal in het midden van het veld. Ze loopt haar

    rondes vol overtuiging en zet er in de laatste 200m een versnelling in die er voor zorgt dat KAV als 2e V35 ploeg na 2.40.5 wisselt, vlak achter de eerste loopster van De Spartaan uit Lisse. Martine (49) neemt het stokje over en gaat voor haar 2 rondes. En Martine blijkt een vrouw van haar woord. Ze gaat weg op 3 minuten en levert steady going na 2.58.5 het stokje in bij Anja. Het gat met De Spartaan, die begonnen zijn met hun 2 snelste loopsters, is inmiddels wel opgelopen tot zon 100m. Beide ploegen lopen nog onder het Nederlands recordtempo. KAV lijkt eervol tweede te gaan worden. Anja (45) gaat hard weg, maakt snel 20 meter goed, maar echt veel dichter bij komt ze daarna niet meer. Toch zit zij met 2.42.1 ook keurig op recordtempo, en dat

  • Hollands Welvaren oktober 2004 pagina 4

    met een wat al te gespannen achillespees... Er om spannen gaat het nu sowieso. Het Nederlands record gaat er zeker aan, maar welke club gaat het pakken? Mascha (36) is slotloopster en moet nog zon 80 meter goed maken. Echter, adel verplicht, de indoor kampioene op de 800m is de snelst