Auschwitz Bulletin, 1999, nr. 02 April

download Auschwitz Bulletin, 1999, nr. 02 April

of 20

  • date post

    17-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    224
  • download

    3

Embed Size (px)

description

'Het was niet de bedoeling van het nationaal-socialistische systeem dat er overlevenden zouden zijn. Levende ooggetuigen van de gruwelen van de over heel Europa verspreide concentratiekampen. Getuigen van Auschwitz, de gedachten daaraan was de nazi's een gruwel. Een uitgave van het Nederlands Auschwitz Comité; postbus 74131,1070 BC Amsterdam 43ste jaargang, nr. 2, aprill 999. Verschijnt 5 x per jaar

Transcript of Auschwitz Bulletin, 1999, nr. 02 April

  • 43ste jaargang, nr. 2, aprill 999. Verschijnt 5 x per jaar

    Een uitgave van het Nederlands Auschwitz Comit; postbus 74131,1070 BC Amsterdam

    A u s c h w i t z B u l l e t i n Getuigen van Auschwitz Op zondag 31 januari 1999 hield burge-meester Schelto Patijn ter gelegenheid van de jaarlijkse Auschwitz herdenking in het Wertheimpark te Amsterdam deze toespraak:

    'Het was niet de bedoeling van het nationaal-socialistische systeem dat er overlevenden zouden zijn. Levende ooggetuigen van de gruwelen van de over heel Europa verspreide concentratiekampen. Getuigen van Auschwitz, de gedachten daaraan was de nazi's een gruwel.

    Er waren in Auschwitz verschillende groepen gevangenen: politieke gevan-genen, communisten, Jehova-getui-gen, homosexuelen en zigeuners. Maar vooral joden, heel veel joden uit alle landen van Europa. Ze wer-den door de Duitse bezetter vervolgd en vernederd, van huis en haard ver-dreven, van familie en dierbaren ge-scheiden, in getto's en concentratie-kampen opgesloten en uiteindelijk in veewagons naar een vernietigings-oord, naar Auschwitz gedeporteerd. Vervolging en vernietiging waren voor joden daar onlosmakelijk met elkaar verbonden. De definitieve op-lossing van, wat zo stuitend werd ge-noemd, het 'jodenvraagstuk'. Nee, het was helemaal niet de bedoeling

    dat er overlevenden zouden zijn. Ge-tuigen van Auschwitz. Getuigen van wat een onschuldig mens door ande-ren in opperste boosheid kan worden aangedaan. Toch staan ze hier, getuigen, bijna 54 jaar na het einde van de Tweede We-reldoorlog, bij het Auschwitz-monu-ment in het Wertheimpark in Amster-dam, en wij met hen. Zij staan hier met hun herinneringen aan Auschwitz, aan hoe het werkelijk was. Prof. S. Dresden zegt hierover: "het zijn geen herinneringen die men kan oproepen en dan weer laten voor wat ze zijn, of die zich min of meer nauw-keurig lokaliseren in een bekende tijdsorde, of die los van de persoon een eigen bestaan leiden, maar bele-venissen die vroeger n nu in alle heftigheid worden doorstaan. Van tijdsverloop is geen sprake, dus even-min van enig onderscheid tussen ver-leden en heden." Dat is een ervaring die velen hier in

    verband met de Tweede Wereldoor-log kennen: er is nooit sprake van een voltooid verleden tijd. Iedere dag is het verleden aanwezig. En als her om Auschwitz gaat, is dat vetleden iets wat, met Dresdens woorden, in alle heftigheid wordt doorstaan door hen die Auschwitz hebben overleefd, maar ook door hun kinderen en kleinkin-deren: het zwarte gat 1940-1945. Wij staan hier om te getuigen van onze solidariteit met hen die moeten leven met Auschwitz. Wij staan hief om de gestorvenen van Auschwitz te herdenken en voor hun nagedachte-nis kaddisj te. zeggen. Wij, deelnemers vrienden en bekenden. Wij, die Auschwitz niet hebben meegemaakt, omdat wij niet joods waren of om-dat wij te jong zijn. Wij, die namens onze regeringen van onze betrokken-heid getuigen, de vertegenwoordigers van Isral, Duitsland en Polen. Wij die samen met de overlevenden zeg-gen: Wij kunnen en zullen Auschwitz nooit vetgeten'

  • Nederlands Auschwitz Comit

    Ere-voorzitter:

    Annetje Fels-Kupferschmidt

    Ere-lid: drs. Eva Tas

    Voorzitter: Jacques Grishaver Secretariaat: Herbert Sarfatij Postbus 74131 1070 BC Amsterdam tel/fax 020-67 233 88

    Penn ingm e ester: Joop Waterman Wulp 30, 1111 WJ Diemen tel, 020-4166810 fax 020-4166812 E-mail; swatje@xs4all.nl

    Bankrekening: ABN/AMRO: 400.175.088 Postbank: 29.30.87 en 48.755.00

    Het doel van de Stichting Nederlands Auschwitz Comit is: * het realiseren van de zinspreuk

    "Nooit meer Auschwitz"; * het ageren tegen alle vormen van

    fascisme, racisme en anti-semitisme;

    * het bevorderen van het welzijn van de in de tweede wereldoorlog ver-volgden en hun nabestaanden;

    * het verrichten van alles wat met het voorgaande verband houdt, alles in de ruimste zin

    AUSCHWITZ BULLETIN:

    Eindredactie: Clairy Polak Redactie: Max Arian

    Theo Gerritse Theo van Praag Teresien da Silva

    Red. secretaris: Sandra Waterman E-mail: ahawah@hotmail.com

    Redactieadres: Marketenster 25 1188 DC Amstelveen

    Voor de inhoud van de artikelen die ondertekend zijn is alleen de auteur verantwoordelijk.

    Abonnementenadministratie: Knoopkruid 54 1112 PV Diemen tel: 020-699 06 58 fax: 020-600 34 55

    Druk: Drukkerij Petets Amsterdam bv

    Leren en herdenken Hieronder volgt de speech die Jacques Grishaver, de voorzitter van het Nederlands Auschwitz Comit, hield tijdens de renie in de Rai na de herdenking op 31 maart 1999

    Dames en heten, vrienden en vrien-dinnen van het Nedetlands Auschwitz Comit,

    Namens het Comit heet ik tt allen hartelijk welkom, in het bijzonder burgemeestet Patijn, die wij graag be-danken voor zijn toespraak tijdens de hetdenking vanmotgen bij ons mo-nument in het Wertheimpark, profes-sor Lipschits, die hier straks zal spre-ken en onze v r i e n d e n van de Auschwitz Stichting in Belgi. Er is helaas een grote afwezige. Annetje Fels, onze erevoorzitstet en de drijvende kracht achter ons Comit, is voor her eerst in 44 jaar wegens ziekte niet bij ons. Wij missen haat vandaag en ho-pen dat ze w e e t snel in ons midden is.

    Nog elf maanden en we stappen een nieuw millennium binnen. We ver-laten de 20e eeuw. E t is misschien geen eeuw geweest met zulk geweld, met zulke misdaden tegen de mense-lijkheid. En elke keer klinken weer de vragen: 'Hoe kon zoiets gebeuten, hoe kan zoiets nog steeds gebeuten, en hoe kunnen mensen andete mensen zo-veel leed aandoen.' Dan volgt au tomat isch de vraag: 'Hebben wij wat geleerd?' Ja en nee is het antwoord.

    Nee. We moeten constateten dat ve-len niets hebben geleerd of niets heb-ben willen leren. Mensenrechten worden in grote de-len van de wereld nog steeds met voe-ten getreden. 'Hebben wij er wat van geleerd?' Nee. Religieus, ideologisch en natio-nalistisch fanatisme. Racisme, anti-semitisme, vreemdelingenhaat en in-toleranrie. Ze deugen niet, maar zijn

    overal aanwezig. 'Hebben wij er wat van geleerd?' Nee . C o n c e n t t a t i e k a m p e n , vluchtelingenkampen, internerings-kampen en opvangkampen. Ze deu-gen niet, maat zijn overal aanwezig.

    Er gaat geen dag voorbij of men wordt in de media geconfronteerd met de problemen over vluchtelin-gen en asielzoekets. Het gaat over il-legalen, over verblijfsvergunningen, over ruimte, maat ook altijd ovet geld. We moeten oppassen dat die zoge-naamde problemen niet onze objec-tiviteit gaan aantasten en doen ver-geten hoe n en ander tot stand is gekomen. De misstanden die in vele landen heetsen doen velen besluiten hun land te ontvluchten en alles ach-tet te laten. Dit is altijd al zo geweest. De mens gaat op reis om een plek te zoeken waar men veilig is en waar men een redelijk bestaan kan heb-ben.

    Bemoedigend 'Hebben wij er wat van geleerd?' Ja. Er zijn ontwikkelingen die be-moedigend zijn. Internationaal gaat men steeds verder met de wil diege-nen die aan het hoofd staan van re-geringen of systemen die de mensen-rechten op alle manieren overtreden, op te sporen, op te pakken en te be-rechten. Overtreders moeten weten dat er voor hen geen veilige plek meer op deze aarde te vinden is. Maar he-laas zijn er nog altijd mazen m de wet die maken dat zij hun veroorde-ling ontgaan. Politieke en economi-sche redenen staan vaak nog in de weg om die verfoeide systemen aan te pakken. Gewin krijgt dan voor-rang boven principes. Veel landen geven de voorkeur aan materile be-langen boven een actief mensen rechtenbeleid. 'Hebben wij er wat van geleerd?' Ja. Fa zijn velen, onder wie gelukkig

  • veel jongeren, die in woord en daad strijden voor een wereld waar mis-standen niet meer geaccepteerd wor-den. Maar met techt kan je de vraag stellen of er wel genoeg wordt geleerd.

    Hoe is het gesteld in Nederland? Nederland is een multiculturele sa-menleving, met natuurlijk de voor-delen die dat met zich brengt, maar ook problemen en zorgen, denk aan huisvesting, onderwijs en werk. Maar we zijn een volk met een behoorlijke tolerantie en met bij velen de wil, om ieder in zijn waatde te laten. We moeten ons echter blijven realiseren dat die tolerantie voortdutend onder druk staat.

    Er is politieke moed v o o t nodig om de tolerantie van de mukiculrurele samenleving te waarborgen. Dus niet, wat we helaas te vaak zien, dat poli-tieke partijen over elkaar heen rollen met allerlei oplossingen en uitspra-ken die eigenlijk geen oplossing aan-dragen en daarbij gemakkelijk inspe-len op verkeerde sentimenten.

    Blijvend herinneren

    Regelmatig klinkt de vraag: 'moeten we de gebeurtenissen van de Tweede Weteldoorlog in Europa en Azi nog herdenken'. Er worden allerlei argu-menten aangedragen waarom het niet meer zou moeten Ik heb daarop maar een antwoord, 'Quatsch'. Het zijn re-denaties die nergens op slaan, er wordt daarbij geen rekening gehou-den met de realiteit. Vele honderd-duizenden leven dag in dag uit met de herinneringen uit die tijd. Zij hechten een diepe waarde aan het ge-voel om in vrijheid te leven en om zich te blijven herinneren wat onvrijheid betekent. In Nederland, maar ook daarbuiten, ontstaan steeds meet nieuwe gedenk-tekens en de herdenkingen worden druk bezocht. Ook plekken die di-rect verband houden met de oorlogs-jaren staan in de belangstelling. U heeft het pas kunnen lezen, het be-zoek aan het Anne Frankhuis is enorm gestegen. Hetzelfde geldt voor het Herinneringscentrum Kamp Westerbork, het NationaalMonument

    Kamp Vught, de verzetsmusea en de verschillende oorlogsbegraafplaatsen. Het Herinneringscentrum Kamp Westerbork is de afgelopen periode flink uitgebreid en opnieuw inge-richt. Op vtijdag 9 april a.s. wordt er een open dag gehouden, waarbij u allen van harte welkom bent.

    Het hetdenken en het bezoeken van deze plaatsen gebeurt niet alleen door mensen die zelf de oorlog hebben meegemaakt, maar ook