Auschwitz Bulletin, 1993, nr. 02 Maart

download Auschwitz Bulletin, 1993, nr. 02 Maart

of 8

  • date post

    28-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    215
  • download

    3

Embed Size (px)

description

Een uitgave van het Nederlands Auschwitz Comité; postbus 74131, 1070 BC Amsterdam Iets collectiefs vervolg op pagina 2 Extra nummer, 37e jaargang, nr. 2, maart 1993. Verschijnt 5x per jaar

Transcript of Auschwitz Bulletin, 1993, nr. 02 Maart

  • Extra nummer, 37e jaargang, nr. 2, maart 1993. Verschijnt 5x per jaar

    Een uitgave van het Nederlands Auschwitz Comit; postbus 74131, 1070 BC Amsterdam

    Auschwitz Bulletin

    Bloemen op de scherven Het is februari. De Auschwitz-herdenking, handen vol werk voor een flinke groep mensen, is voorbij. Zeer geslaagd, bijna duizend mensen in de RAI. En nog meer voordien in het Wertheimpark. Daar wordt het verhuisde en vergrote Auschwitz-monument onthuld door kinderen, de tweelingen Wolkers en twee leerlingen van de Lidwinaschool.

    Het Spiegelmonument van Wolkers ligt in scherven, zo blijkt die zondagochtend. Die rinkelen tot in alle uithoeken van het land en daarbuiten. Jeroen Krabb en Selma Leijdesdorff zijn niet de enigen die de scherven wilden laten liggen. Maar de gemeente, ons comit en ook de firma Tetterode denken er anders over. Diep onder de indruk legden de mensen op de verbrijzelde platen een bloemendek, dat nog eens werd verdubbeld of verdrievoudigd. Een reactie van meeleven, verdriet en verontwaardiging ineen.

    Het gebruikelijke briefje van een neo-nazigroepje bleef niet uit. Maar al gauw meldde zich een freelance medewerker van het glasbedrijf via een Algemeen Dagblad-journalist bij de politie met een onzinnig en deels waar verhaal. Het ging hem om (nog) meer geld van zijn baas voor zijn drugs. Waren de velen die rechtsextreme personen achter de wandaad vermoedden erin gevlogen? Hebben de jonge mensen een dag lang met boeketten op weg naar dat park zich op stang laten jagen? Men zou het niet zeggen als pitbull-bazen hun beesten met Davidsterren het Binnenhof opsturen. Dat is geen normvervaging, dat is normbederf. Terecht is Justitie erin gemoeid.

    Iets collectiefs

    Dagelijks horen we berichten hoe uitheemse mensen niet zo ver hier vandaan net uit een brandend huis ontsnappen - of niet. Vlakbij ons hangen achter de voetbalsterren, die voor tientallen miljoenen van de hand gaan, posters met schendtaal.Racistische pamfletten worden gevonden in Friesland. Onsmakelijke en ook nog antisemitische videospelletjes moeten in beslag genomen worden. Op vele begraafplaatsen, ook hier te lande, zijn weer Joodse graven geschonden. Dubieuze grapjes zijn te horen en te lezen, die tot voor kort zoals dat heet "niet konden". Nu slikt menigeen die als zoete koek. Omgeven door her en der oplaaiende, racistische of op z'n minst discriminerende kreten gingen enige duizenden mensen die laatste januaridag op weg naar de jaarlijkse Auschwitz-herdenking. De honderdduizenden die naar de radio lui-sterden om iets van de onthulling te volgen hoorden ontsteld hoe het kunstwerk dat "Nooit meer Auschwitz" verkondigt zwaar geschonden was. "De tijd dit af te doen als kwajongenswerk is voorbij", zei de heer L. Cohen te Doesburg, waar Jan Wolkers een vredesmonument ontwierp.

    vervolg op pagina 2

  • Extra nummer

    Dit is een speciaal nummer van het Auschwitz Bulletin. Wij vinden het belangrijk op deze wijze onze dank te kunnen betuigen aan allen die op welke wijze dan ook hun solidariteit en medele-ven hebben getoond, na het schokkende bericht dat het verplaatste en vernieuwde Auschwitz Monument van Jan Wolkers kort voor de officile onthulling op sys-tematische wijze was ver* nield. Het was voor ons, en voor allen die geschrokken wa-ren toen ze het monument in gruzelementen zagen, een enorme steun dat zo-velen onmiddellijk met bloe-men en op andere manieren lieten merken dat ze met ons meeleefden en wilden laten horen wat ze van ra-cisme en rechts-extre-misme vonden.

    Gelukkig bleek de vernieling uit heel andere motieven te zijn verricht en was de angst dat het racisme zo dichtbij in het centrum van Amsterdam had toegesla-gen niet gegrond. Jammer genoeg is de situatie in Europa, in Joegoslavi, in Duitsland en in andere lan-den, niet zodanig dat we volkomen gerustgesteld en opgelucht kunnen doen alsof er helemaal niets is gebeurd en iets dergelijks in Nederland onmogelijk zou zijn. Ook hier vindt soms op zijn minst een ver-groving plaats die vaak nauwelijks meer van ra-cisme is te onderscheiden. Het is daarom dat we des te dankbaarder zijn dat zo-velen de schande met bloe-men kwamen bedekken of ons schreven en belden. La-ten we hopen dat onze angsten geen werkelijkheid worden en ons monument spoedig weer in het Wer-theimpark zal staan.

    Redactie Auschwitz

    vervolg van pagina 1 Een onzinactie, een zielige vertoning, te onbekookt, lazen wij over de vergruizeling, maar ook dat hier iets collectiefs werd geschonden. Zo is het. Beweegreden en bedoelingen van de verslaafde dader zullen wel aan de orde komen, bekwaam gehanteerd door de vermaarde mr. Moskowicz.

    Herlevend kwaad

    De eens tot levenslang veroordeelde, gevluchte en door Canada uitgeleverde Luitjens, eens de schrik van Drente, blijft na een gratieverzoek en hoger beroep in zijn cel. Een uitspraak van de huidige rechters van de leeftijd van zijn kinderen en kleinkinderen. Wij ouderen hebben de plicht alsnog of opnieuw recht te doen tegenover de handlangers van de vijand. Voor zover nodig komen wij zelf op de been en sommigen van ons lichten geregeld jongeren voor. Het COWS (Centraal Orgaan Verzets- en Vervolgings Slachtoffers) sprak enige maanden geleden in een telegram naar Bonn over een herlevend kwaad. Ook ander kwaad maakt zich breed. In het Vaticaan bijvoorbeeld, waar men beter kan weten, en toch de pas aanvaarde euthanasiewet schandelijk aanviel. Zodat ook de regering re-ageerde. Glasplaten gingen aan diggelen, geen winkelruiten, maar het Auschwitz-mo-nument. Geen SA-bende was in de weer, maar het Auschwitz-monument ging er aan. Het doet weinig ter zake of een junk, een dronkelap of gewoon een gek het pikhouweel heeft gehanteerd. Evenmin wie dit werktuig heeft betaald. Awraham Soetendorp vond dat de toen nog onbekende dader de tijdgeest goed had aangevoeld. In elk geval komt er in de daad iets van de tijdgeest tot uiting.Dit maal was er geen jodenhaat in het spel, maar wel volstrekte miskenning van de betekenis van juist dit gebarsten glas. Op de bijeenkomst van bovengenoemd 20-jarig COWS schreef oud Kamervoorzitter Dick Dolman het succes van de jodenjagers in ons land toe aan onverschilligheid, veeleer dan aan verraad van niet-joden.

    Wij kennen allen de kleine, maar onvolprezen schare onverzettelijken, die zoveel zij konden deden om de gedoemden te helpen en te redden. Een tentoonstelling in het Amsterdamse Verzetsmuseum ging open, 50 jaar na het verschijnen van het illegale Trouw. "Gezagsgetrouw" is het motto, Trouw aan het eigen geweten en de medestrijders. Nu wij ons bekend kwaad op zoveel plaatsen zien herleven, dient ook onver-schilligheid ertegenover de wacht te worden aangezegd. Gelukkig is dat ook gebeurd. De oproep om het verbrijzelde monument te overdekken met bloeiende takken werd door tallozen gevolgd.

    Devaluatie

    "Het valt niet mee met het oprukkende facisme is Nederland", zo waarschuwde in De Telegraaf Rob Hoogland op de wel wat luidruchtige opluchting van sommige zijde. Dit gaat ons te ver. Maar er bestaat devaluatie van wat we hebben meegemaakt. Dat blijkt als maatregelen tegen gemene honden worden gelijk gesteld met de Sjoa en als een redelijke regeling van een zelfgekozen einde door Rome met volkerenmoord wordt vergeleken. Dan horen wij een waarschuwingsbei rinkelen.

    Maar het steekt een hart onder de riem hoe uit alle rangen en standen van elke leeftijd en uit alle windrichtingen mensen hun struikje of takje kwamen bijdragen. Solidariteit tegenover botte vernietiging, sympathie in plaats van razernij. Bloemen op de scherven.

    Eva Tas

    Penningmeester de heer J. Waterman is verhuisd. Met ingang van heden is zijn nieuwe adres: Wulp 30, 1111 WJ Diemen. Telefoonnummer 020-6996562

  • Toespraak burgemeester Van Thijn Het Auschwitz-monument is dichterbij gekomen " 'De hemel blijft voorgoed geschonden'. Dat brengt Jan Wolkers met dit monument van de gebarsten spiegels tot uitdrukking. Maar als dit vandaag de weerspiegeling is van de hemel van nu, dan staat het er slecht met ons voor. Met ons allemaal. Ik ben diep geschokt, het betreft hier een pure daad van vandalisme. We staan hier dubbel gemotiveerd door de zeggingskracht van dit monument. Een monument met meer zeggingskracht dan welke speech dan ook, die ooit over Auschwitz is gehouden.

    "De hemel blijft voorgoed geschonden. Het is een godsgruwelijke aanslag op alles waar een mens voor staat", aldus Jan Wolkers in Vrij Nederland van 16 januari j l. Het thema blijft ons achtervolgen, ook al is het monument herschapen en verplaatst en zijn wij voor het eerst bijeen in het Wertheimpark. Wat ook de reden van de verplaatsing moge zijn geweest, het monument is in menig opzicht dichterbij gekomen. Dichterbij, omdat het staat pal bij wat eens de Jodenbuurt is geweest. Dichterbij de synagoges, het Waterlooplein, het Joods Historisch Museum . Dichterbij de Dokwerker, de crche, het monument voor het Joods Verzet. Maar ook dichter bij de Hollandsche Schouwburg, dus ook bij Westerbork, bij Auschwitz, Birkenau, Sobibor, Mauthausen, Bergen-Belsen.

    Dichter ook bij deze tijd. "De hemel blijft voorgoed geschonden". Dat thema blijft ons achtervolgen, maar komt ook steeds dichterbij. Al is het 50 jaar geleden, het grijpt ons sterker naar de keel, naarmate het heden gruwelijker wordt. Opkomend fascisme, etnische zuiveringen, concentratiekampen, aanslagen op asielzoekerscentra, explosies van rassenhaat vertroebelen, dag in dag uit, onze televisieschermen. En het komt steeds maar dichterbij. De gruwelen van nu maken dat de herinneringen aan toen, alhoewel de tijd verstrijkt, steeds intenser worden. De gruwelen van nu maken dat wij ons ingeklemd voelen tussen een bekend verleden en een onbekende toekomst. Het is alsof we op een ijsschots staan temidden van een aanzwellende hitte die ons van twee kanten belaagt. Het benauwendste is nog dat de herinneringen aan toen de gruwelen