Auschwitz Bulletin, 1973, nr. 06-08 Juni-Augustus

download Auschwitz Bulletin, 1973, nr. 06-08 Juni-Augustus

of 6

  • date post

    09-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    216
  • download

    3

Embed Size (px)

description

DE ZAAK IS NOG NIET ROND secr.: victorieplein 32', amsterdam-z., postgiro 293087 bankrek.: AMRO, bijk. van baerlestraat, amsterdam-z. gem.giro N 5500 N.A.C. red.: amsteldijk 23, amsterdam-z Nog wordt er beraadslaagd hoe de medische kant precies moet worden beoordeeld. Aan een gelijkvormige / 17de jaargang, nr. 6-7-8 juni-juli-aug.

Transcript of Auschwitz Bulletin, 1973, nr. 06-08 Juni-Augustus

  • /

    nederlands auschwitz c o m i t

    17de jaargang, nr. 6-7-8 juni-juli-aug.

    s e c r . : victorieplein 3 2 ' , amsterdam-z., postgiro 293087 bankrek.: AMRO, bijk. van baerlestraat , amsterdam-z. gem.giro N 5500 N.A.C. red.: amsteldijk 23, amsterdam-z

    Stop de chaos N u de nieuwe wet een klein half j aar functioneert , zijn wij tot de conclu-sie gekomen dat onze krit iek op de hele gang van zaken midden in de roos heeft getroffen. H e t overschake-len van de Rijksgroepsregeling naar uitvoering van de nieuwe wet li jkt wel het werk van amateurs, waarbi j de routiniers in hun vuistje stonden te lachen. H e t val t ons moeili jk te begrijpen waarom de toenmalige mi-nister Engels zich dat liet aanleunen o f had hij ook belang bij al die ondeskundige haast? Wi j zijn geen club van deskundigen, maar iedereen kon op zijn klompen de chaos voelen aankomen. Staats-secretaris Egas wees onder minister Vrol i jk destijds ons verzoek om pen-sionering a f op grond van een wet-teli jke bepaling die herziening van de Buitengewone Pensioenwet belette. D a a r d o o r kunnen wij , vanuit hun visie, achteraf enig begrip opbren-gen. N i e t dat wij het ermee eens w a -ren of zijn, m a a r voor serieuze wet-tenmakers is een wet maken geen eenvoudige zaak . D a t voor de Put -tenaren, Jehova-getuigen en gijze-laars een aanvullende bepaling bij de wet voldoende was, sterkte ons in onze mening dat deze bepaling ook voor de joodse oorlogsslachtoffers (voor de nazi 's immers volksvi jand nr. 1) had kunnen worden doorge-trokken. Veel overbodige arbeid had zo kunnen worden voorkomen. Meer nog, ook veel willekeur was dan voorkomen en voor de schatkist was het voordeliger geweest. Wi j kennen de tegenargumenten tegen een pen-sioen: langere wachtt i jden en uitvoe-riger medische keuringen en zo meer. Wi j zijn benieuwd of de vakmensen ons nu van het gelijk van de tegen-parti j kunnen overtuigen, nu er wel een nieuwe, m a a r geen pensioen-regeling bestaat.

    Men wilde gewoon niet. Pas 23 jaar na de oorlog, nadat grote aantallen mensen gestorven of gemigreerd wa-ren, is in 1968 de eerste Rijksgroeps-regeling gekomen. D a t was niet het werk van buitenstaanders, maar in de allereerste plaats het gevolg van ons act ief optreden, jarenlang. Vier

    j aar later was het verbeteren van de hulp aan de nazis lachtoffers gewor-den tot polit iek stuntwerk. T w e e -maal nam de Tweede K a m e r een mot ie -Voogd aan, tweemaal werd die door de regering niet uitgevoerd, een duidelijw bewijs dat ons lot in de polit ieke maalstroom was geraakt . D e motie-Baruch bracht zg. uitkomst o.a. door het meezuigen van de In-dische slachtoffers om het politiek ef fect maar zo veel mogelijk op te blazen. D e nazi-s lachtoffers was men al haast weer vergeten. Vandaag zitten wij met de brokken, met duizenden onafgewerkte dos-riers en bezwaarschriften en vele ambtenaren van rijk en gemeente, die dik over hun toeren zijn gedraaid. Zi j vechten met de moed der wan-hoop tegen de steeds aanzwellende rune.

    V E R W A R R I N G C O M P L E E T

    E r worden op allerlei manieren uit-wegen gezocht. H e t verstrekken van voorschotten, opzichzelf voor de slachtoffers prettig, verkleint de achterstand niet. H e t verlenen van voorrang aan telefonerende, schrij-vende en bezoekende slachtoffers ver-groot alleen de chaos. Meer en meer gaan de slachtoffers zich direct tot Ri jswijk wenden, omdat de ambte-naren in stad en land hun geen vol -doende alternatief kunnen bieden. Zi j zijn vaak onmachtig om, zoals voorheen, de wachtenden wat rust te schenken. D a t de zwakken, zij die er niet meer tegenop kunnen, de in elkaar getrapten en geklapten hier dubbel het s lachtoffer van worden is wel duidelijk. Zij wachten soms jaren met groeiende wrok. O o k amb-tenaren en sociale werkers zoeken steeds meer persoonlijk contact met Ri jswi jk .

    D E Z A A K I S N O G N I E T R O N D

    N o g wordt er beraadslaagd hoe de medische kant precies moet worden beoordeeld. Aan een geli jkvormige

    sociale begeleiding wordt nog ge-sleuteld. Orders en tegenorders vo l -gen elkaar geregeld op. Alles dreigt in de soep te lopen, omdat pas ach-teraf ever de gang van zaken wordt beslist. D e routiniers bli jven stilletjes lachen. Bi j dit alles een ongekend te-kor t aan ambtenaren in alle instan-ties. D e nieuwe regeerders doen er iets aan, m a a r kunnen dat tekort niet opheffen. Welke rol gaat de Stichting 4 0 - 4 5 hierin spelen? Zi j kri jgt grotendeels de financile afwikkel ing voor haar rekening. D a t schept grote verant-woordeli jkheid, gezien de vaagheid van het hele geval; de nieuwe wet gaat pas in 1974 uitvoering tegemoet.

    O N Z E V O O R L O P I G E C O N C L U S I E

    H o e paradoxaal het ook mag kl in-ken, wij zijn niet ontevreden. E r is bepaald een grote verbetering inge-treden sinds het ontstaan van de Rijksgroepsregeling in 1 9 6 8 . Velen die op de rand van de armoede heb-ben geleefd zijn geholpen voor nu en morgen. D e gedane stappen om ons onder de bijstandswet uit te halen hebben tal van mensen morele steun gegeven. D e nieuwe wet heeft ten doel meer ruimte te scheppen voor hen die niet onder de R . O . I I I kon-den vallen en is daarin wel geslaagd. D e algemene toestand is echter een impasse geworden. N o g minder dan voorheen weet iemand w a t er nu precies gaat gebeuren. E r zijn wi jzi -gingen waar de meesten tot op he-den niet uit wijs kunnen worden. D e maatstaven zijn gewijzigd, zodat vaak gevallen die op e lkaar lijken bij de afwikkel ing ongelijk komen te liggen. V a n d a a r het vele gebel en geschrijf. Heel w a t mensen vragen zich nu af is mijn geval wel goed be-handeld, want die en die kri jgt dit en dat en ik krijg het niet. D a t m a a k t de mensen onzeker. H e t brengt on-rust onder hen die meer dan ooit rust nodig hebben. D e theoretici mogen het op papier dan goed weten, m a a r de werkeli jkheid is vaak heel anders. N a a r onze mening is er veel te veel verantwoordeli jkheid in weinig han-den gelegd. H e t zomaar opdoeken van de Adviescommissie met veel er-(Vervolg op pag. 2)

  • Transportbaas Ganzenmller te ziek Hit iers staatssecretaris van verkeer, dr. Alber t Ganzenml ler zal zeker nog een j aar van zijn h a r t i n f a r c t " in vrijheid genieten. Deze transpor-teur van de d o o d " naast E ichmann verscheen wel op 9 april te Dssel-dorf in een rechtszaal , maar op 3 mei werd het al meermalen gesabo-teerde proces geschorst" na zes zit-tingsdagen. Voortzet t ing zou een ondrageli jke psychische belast ing" voor de nu 68 jar ige bureaumoorde-naar zijn. H i j heeft als hoogste chef van het transport in het naziri jk ook m a a r het vervoer van een mil joen slachtoffers voor de vernietigings-kampen georganiseerd, daarvan ruim 1 0 0 . 0 0 0 Nederlanders . In het dossier liggen door Ganzenmller o n d e m -tekende brieven over de dienstrege-ling van de deportatietreinen aan H i m m l e r en diens bedankje aan de staatssecretaris voor het vlotte tran-sport van joden naar T r e b l i n k a . D e

    man gaat nog altijd prat op zijn vak-werk ; wat er met die mensen gebeur-de wist hij niet, zo vertelde hij de rechter vr zijn hart of de O b e r -medizinalrat hem zo tijdig te hulp k w a m . D o o r bemiddeling van het N . A . C . heeft de advocaat prof . K a u l van vi jf Nederlandse oud-gevangenen, die tezamen een honderdtal famil ie-leden in de kampen hebben verloren, als neven-aanklagers verklaringen overgelegd. H e t Landesgericht te Dsseldorf heeft het bestaan, nadat het proces al verdaagd, d.w.z. van de baan is, om attesten van de dood van deze s lachtoffers te vragen! D a t te-kent het justitiebeleid tegenover de oppernazi 's tedere zorg voor de ge-zondheid van de massamoordenaars aan de telefoon en spotten met de doden en hun nabestaanden.

    N . A . C .

    Jokos-overschot elf miljoen

    Al een aantal jaren is het bekend dat bij de afwikkel ing van J o k o s door het inhouden van vier procent een bedrag van elf mil joen is overgeble-ven. E r bestaat kenneli jk verschil van mening hoe dit bedrag moet worden besteed.

    N a a r onze opvatt ing zou het goed zijn om juist hun die tussen de wal en het schip zijn gevallen in eerste instantie een vergoeding te geven ge-lijk aan het gemiddelde van de J o -kos-uitkering van hen die deze wel hebben ontvangen.

    Daarnaas t vragen wij ons af of ons comit niet in de verdeelsleutel be-hoorde te worden opgenomen. H e t Nederlands Auschwitz Comit heeft wel geen uitgesproken joods k a r a k -ter, m a a r het heeft de belangen van praktisch alle joodse slachtoffers be-handeld en het doet dit nog steeds. Ons negeren, alsof wij niet zouden bestaan, heeft geen zin.

    Bestuur N.A.C.

    V.S.leveren Aufseherin uit N a veertien j aar verbli j f in Amerika als mrs R y a n , de vrouw van een des-tijds in Europa gestationneerde Ame-rikaans mil i tair , is Hermine Braun-stetter eindelijk aan de Bondsrepu-bliek uitgeleverd. D e keurige A m e -rikaanse huisvrouw, die geen vlieg k w a a d kon d o e n " is een nazi-mis-dadigster, die in het vrouwenkamp Ravensbrck en in het dodenkamp Maidanek in Polen heeft gewoed. O o k Polen had verzocht om de uit-levering van deze vrouw, die in 1 9 5 0 te Wenen wel wegens mishandeling en martel ing van gevangenen is ver-oordeeld, m a a r al snel werd vri jge-laten. Zi j beroept zich op het Befehl ist Befehl , o f liever op levensgevaar, als zij niet alleen haar p l i c h t " had gedaan.

    D e vrouw, die door een van haar slachtoffers was herkend, is al enige jaren geleden van h a a r Amerikaans staastburgerschap ontheven wegens het doen van valse verklaringen, toen zij het verkreeg. D e zaak doet al ge-ruimte tijd in de wereldpers de ron-de 2 n er is van vele kanten bij de U.S .A. -autor i te i ten erop aangedron-gen haar niet aan haar gerechte straf te onttrekken. N u heeft een recht-bank in N e w Y o r k in deze zin ge-handeld.

    EENHEID, GEEN

    P E R S R U M O E R

    T