Auschwitz Bulletin, 1962, nr. 04 April

download Auschwitz Bulletin, 1962, nr. 04 April

of 8

  • date post

    20-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    213
  • download

    0

Embed Size (px)

description

april 1962 Het Nederlands Auschwitz Comité legt bloemen bij het Nationaal Monument Verzamelen 18.15 uur Marnixstraat, hoek Bosboom Toussaintstraat opstand in Warschau's ghetto vervolg op pag. 5 Men zou dit met veel welwillendheid een late afwikkeling van de nasleep van de oorlog kunnen noemen, een ver- traagde uitvoering van wat op zichzelf, — te lang al — nodig is. secr. e. neter, waterlooplein 48. amsterdam-c, postgiro 293087 ! o m e e n

Transcript of Auschwitz Bulletin, 1962, nr. 04 April

  • neder lands a u s c h w i t z c o m i t

    5 mei 1945: bevrijding !

    opstand in Warschau's ghetto

    a p r i l 1 9 6 2

    secr. e. neter, waterlooplein 4 8 .

    amsterdam-c, postgiro 2 9 3 0 8 7

    H E R D E N K T e n w e e s t w a a k z a a m

    J^evrijding! Voor wie kamp en gevangenschap o v e i l e e f d e n , betekende dat in de eerste plaats: het verdwijnen van de S .S . , voor de mensen hier wilde

    het zeggen: soldaten, die met hun handen omhoog langstrokken of achter hek-ken verdwenen. Weg, in oostelijke richting. E n zo zal de bevrijding ons voor de geest blijven staan. Jaarli jks herdenken wij onze doden, de miljoenen, die vielen in Auschwitz en andere kampen, de gesneuvelde militairen, de oorlogsslachtoffers, de verzets-strijders, de gedeporteerde helpers van onderduikers, allen, die de bevrijding niet meer beleefden en^die Nederland niet meer zonder veldgrijs geblaf hebben teruggezien. Voor de zeventiende maal herdenken wij de vierde mei in een stille stoet; maar

    ^TT TT f T\ V IV TT "E1 IV de stilte om deze indrukwekkende, eenvoudige manifestatie klinkt als een kreet i j VJ M~i o m e e n yygj-gjj v a n v r e d e , een zwijgende veroordeling van oorlogsgeweld.

    f^it jaar komen nog andere gedachten bij ons op, als wij de straten en singels van de steden volgen om bloe-

    men te leggen bij de gedenkplaatsen, als wij de Amster-damse grachtengordel snijden, op weg naar het nationale monument. Al eerder hebben zich verontrustende zaken voorgedaan: vrijlating van oorlogsmisdadigers, kampbeulen en admi-nistrateurs" , die nooit enig berouw toonden, die vrijuit gingen of onder het welwillend oog van nieuwe bewind-hebbers ongemoeid voortleefden . . . W i j wisten dat een Mengele nog altijd onvindbaar" is. E n we hadden al ge-hoord, dat Mulka, de rechterhand van Hoess, de man, die het transport van gifgas naar Birkenau organiseerde al eens was gepakt en losgelaten, omdat hij volgens zijn Frankforter rechter onder innerlijke dwang" zou hebben gehandeld! (Hi j is intussen ten tweede male gearresteerd en vrijgelaten, ditmaal omdat hij het in zijn ziel niet met zijn misdaden eens zou zijn geweest"! Het is waar, hij moest een borgstelling van 5 0 . 0 0 0 D M voor zijn zielsbe-zwaren storten.)

    Verleden jaar stonden we in mei aan het begin van het proces tegen Eichmann, de boekhouder des doods, de pre-cieze leverancier van de continu-slachtingen van Ausch-witz en nevenkampen. Nu nog lopen er volgens officile verklaringen ongeveer duizend oorlogsmisdadigers, meest kampbeulen, vrij rond en van 8 0 0 hunner is de verblijf-plaats te Bonn bekend.

    Men zou dit met veel welwillendheid een late afwikkeling van de nasleep van de oorlog kunnen noemen, een ver-traagde uitvoering van wat op zichzelf, te lang al nodig is.

    Het staat als wij bij ons eigen land blijven al anders met de vrijgelaten SD-handlangers Poos en Slagter. W a a r -om moesten deze gerenommearde mensenjagers worden vrijgelaten? Meent rrifen hiermee hun slachtoffers te eren, die wij allen op 4 mi gedenken? Dat men wel voelde, dat hier iets niet klopt, blijkt hieruit, dat de op jaren gestelden niet mogen komen in de plaats, waar zij hun misdaden bedreven.

    vervolg op pag. 5

    4 mei stille tocht naar

    de Dam Het Nederlands Auschwitz

    Comit legt bloemen bij het Nationaal Monument

    Verzamelen 18.15 uur Marnixstraat, hoek Bosboom Toussaintstraat

  • kanttekening bij de 19e verjaardag van de opstand van het ghetto van warschau

    h o e

    m o e t e n wij g e d e n k e n ?

    JT^ e Tora schrijft ons verscheidene malen voor, iets te gedenken". E n nu is het interessant te zien, dat dit

    gedenken" steeds verbonden is met een daad. Gedenk de Sabbatdag, door deze te heil igen". Gedenk, wat Amalek u aandeed, toen ge uit Egypte trok. W a n n e e r God u rust verschaft van de u omringende vijanden, moet ge het we-zen van Amalek uitroeien". W e kunnen niet tevreden zijn en mogen niet volstaan met een eenvoudige herdenking met onze gedachten, neen, er wordt van ons verlangd, dat we iets doen, om te tonen, dat onze gedachten zijn bij

    * hetgeen er moet worden herdacht. W a n n e e r we nu willen herdenken, wat er in Warschau indertijd is gebeurd, moet ook dit ons tot daden leiden. W i j moeten proberen, iets te begrijpen van de daar getoonde heldenmoed, we moeten nagaan, wat de kracht was, waardoor men werd geleid en waardoor men de wereld een voorbeeld kon geven van een heldhaftigheid, die niet was verwacht. En dan kunnen we vaststellen, dat er een wil leefde bij hen, die nu wor-den herdacht, die hen in staat stelde, datgene te presteren, waarvan de geschiedenis za^bli jven getuigen. E n wat zegt dit ons? Dat er krachten in ons leven, dat we veel meer kunnen, dan anderen en wij zelf beseffen. W e hebben de mogelijkheid in ons, de wereld vol verbazing en bewon-dering naar ons te laten opzien. En daarin ligt de aan-wijzing voor de weg, die wij moeten gaan: Ons met geheel ons kunnen en met meer dan dit, in dienst stellen van ons Volk, onze Joodse ziel ter beschikking te stellen van ons heiligste bezit. Wanneer wij zo gedenken, heeft een her-denking zin en betekenis; dan wordt onze herdenking er een van werkelijk eerbiedig herdenken en dan dragen wij het onze ertoe bij , dat ons Volk een toekomst tegemoet gaat, die een ongestoorde rust verzekert. De Jood her-denkt dus door zijn positief-gerichte Joodse inhoud te to-nen voor zijn Volk, zijn onvervreemdbare schatten en be-zittingen, zijn land en zijn toekomst.

    L. V O R S T Opperrabbijn te Rotterdam

    ^^erhaaldelijk moet erop gewezen worden, dat het niet voldoende

    is, bij een herdenking van de ghetto-opstand in Warschau, het onnoeme-lijke leed uit het verleden te memore-ren. Even belangrijk is het tegelijker-tijd op de gevaren, die ons nog steeds van de kant der nazi-moardenaars be-dreigen, te wijzen. Laat ons ter illustratie slechts n voorbeeld noemen: Het geval Heusin-ger. Zoals bekend, is de Duitse luitenant-generaal Erich Heusinger, die stafchef geweest is van de Duitse krijgsopera-ties in Oost-Europa, nu chef van de NATO-staf, gezeteld in Washington. Over dit heerschap konden wij nog kortgeleden veel fraais in verschillen-de periodieken lezen. Zo schrijft o.a. het Hebreeuws-Zionis-tische weekblad Ha-Doar van 26 ja-nuari 1962, dat in de Verenigde Sta-ten verschijnt, dat het overbodig is om in politieke discussies over Heusinger te treden en het voldoende is, de woor-den t herhalen, die de heer generaal tijdens het Neurenberger proces ge-zegd heeft:

    Mijn persoonlijke mening was altijd, dat ons gedrag tegenover de burgerij aan het Russische front en het bestrij-dingssysteem van de partisanen, de militaire en politieke leiding gelegen-heid gaven om hun doel te bereiken, nl. de volledige uitroeiing van de Sla-ven en de Joden".

    Een dagorder van Heusinger voor het Duitse leger in het Oosten in 1942 luidt als volgt (nog steeds volgens Ha-Doar):

    Het aanpakken van bandieten (partisanen) en hun helpers ver-eist een bijzondere hardheid; blij-ken van sentimentaliteit in dit cen-trale probleem zouden getuigen van gebrek aan verantwoordelijkheids-gevoel. Gevangengenomen bandie-ten moeten door de strop of de ko-gel gestraft worden, wanneer zij niet in de strijd tegen de partisa-nen zelf gebruikt kunnen worden. In het algemeen moeten gevange-nen na een kort verhoor ter plaatse doodgeschoten worden. Iedere com-mandant is verantwoordelijk, dat een gevangen genomen bandiet wordt doodgeschoten of beter opge-

    hangen, vrouwen inbegrepen . . ." etc. etc.

    Was ook Heusinger slechts een klein schroefje in het raderwerk van Nazi-Duitsland? Heeft hij, net als zijn col-lega Eichmann, die wat meer pech had, ook alleen de bevelen van boven-af blindelings opgevolgd? Terecht vraagt Ha-Doar af. Hoe ooit de NATO haar idealen, opgetekend in haar handvest, nl. de strijd voor recht, rechtvaardigheid, democratie en tegen de dictatuur, met een Heusinger aan het hoofd zal kunnen verwezenlijken.

    L. F U K S

    UW BIJDRAGE 1962 H o e w e l wij zeer tevreden zijn over de spon-tane wijze w a a r o p vele v a n onze vrienden a a n h u n vrijwillige bijdrage-plicht hebben v o l d a a n , moet het ons toch v a n het har t dat er k velen zijn die het E C H T V E R G E T E N H E B B E N . M o g e n wij u er a a n h e r i n n e r e n dat wij zonder u w financile hulp niets k u n -nen ui t r ichten. D a a r o m een kleine opwek-king, doe v a n d a a g nog wat u gisteren ver -geten hebt en doe het goed. O n s giro-n u m m e r is 2 9 . 3 0 . 8 7 , t .n .v . het N e d . A u s c h -witz C o m i t . W i j reken op u ! U bespaar t ons moeite en onkosten.

    I. Stibbe ( p e n n i n g m e e s t e r ) W a a l s t r a a t 8 A m s t e r d a m ( z )

    B u i t e n l a n d s e ve lenden . W a t voor de vrienden in N e d e r l a n d geldt, geldt ook voor u die in het bui tenland woont of verblijft . E e n giro-overdracht of cheque op n a a m v a n ons comit komt beslist terecht . R e e d s vele m a l e n mochten wij Dol lars , P o n -den en F r a n k e n o n t v a n g e n . M o g e n wij ook op u r e k e n e n ?

  • de strijd der helden van warschau

    is nog niet ten einde

    J^e betekenis van de historie is voor een belangrijk gedeelte hierin

    gelegen, dat men moet weten wat gis-teren gebeurd is, teneinde het heden te kunnen beoordelen en een stand-punt te bepalen voor morgen. Het is daarom ook ten aanzien van de Jood-se geschiedenis nuttig en nodig zich rekenschap te geven van de gebeur-tenissen in het verleden, de feitelijke situatie in de tegenwoordige tijd te onderkennen en de blik gericht te hou-den op de toekomst. Een mijlpaal in de Joodse geschiede-nis is de opstand in het ghetto van Warschau in het voorjaar van 1943 , die wij telken jare met eerbied en gepaste trots herdenken. Deze hero-ieke gebeurtenis vond plaats in een tijd toen strome