Ampersand maart 2012

of 18 /18
www.cdenv.be ampersand iedereen inbegrepen LEDENBLAD VAN CD&V - JAARGANG 12 - MAART 2012 AFGIFTEKANTOOR LUIK X

Embed Size (px)

description

Ampersand maart 2012

Transcript of Ampersand maart 2012

  • www.cdenv.be

    ampersand

    iedereeninbegrepen

    LEDENBLAD VAN CD&V - JAARGANG 12 - MAART 2012 AFGIFTEKANTOOR LUIK X

  • 2iedereen sport

    Loop met Kris Peeters en Hilde Crevits de Antwerpse 10 MilesCD&V neemt opnieuw deel aan de 10 Miles in Antwerpen op 22 april 2012. Minister-President Kris Peeters loopt de 10 Miles en minister Hilde Crevits loopt de Ladies Run.

    Dit evenement groeide de laatste jaren uit tot het grootste Vlaamse loopevenement. De doortocht door de Kennedytunnel is uniek.

    Ons programma is uitgebreid t.o.v. vorig jaar : 13u00 start Chiquita Kids Run13u30 start Short Run 5 km14u30 start Ladies Run 5 km15u30 start 10 Miles

    Als loper krijgt u naast een exclusief loopshirt ook een warm onthaal op een toplocatie in Antwer-

    pen. Met parkeergelegenheid en een drankje achteraf. De deelname prijs is 15 euro voor de volledige 10 Miles en 8 euro voor de

    Ladies Run 5 km en Short Run 5 km. Niet-leden betalen 18 en 10 euro.

    Wenst u deze sportieve uitdaging aan te gaan? Schrijf u voor 4 april in via www.cdenv.be/run. Met vragen kan u terecht bij [email protected] of 02 238 38 43.

    Sporten in uw gemeente of stad

    Loopt uw afdeling ook mee bij een lo-kale loopwedstrijd? Het kan een mooie manier van campagnevoeren

    zijn.

    Bestel binnenkort uw loop-tenue op onze webwinkel www.cdenv.be/webwinkel en steun zo het goede doel. Bij elke aankoop op de webwinkel stort CD&V 2 euro integraal voor het goede doel.

    Samen is super. Samen lopen zeker!

    VoLg Mij *

    * als je kan

    kinderen inbegrepen

    familiedagOostende- Petrus & Paulusplein

    zondag 13 mei 2012 10u - 17u

    inschrijven via www.c

    denv.be/familiedag

  • familiedagCoLofon

    fo

    to: L

    eo

    de

    bo

    ck

    3

    Toen we in januari beslisten een themanummer onderwijs te maken, kon niemand van ons vermoeden dat de school als leefgemeenschap zo uitdrukkelijk in de actualiteit zou staan. Zoals u leven wij mee met alle getroffen families en schoolgemeenschappen.

    eens te meer wordt aangetoond, dat scholen geen eilanden zijn. Scholen staan midden de mensen en zijn de plaats waar jonge mensen opgroeien en de toekomst voorbereiden. Voor ons moet elk kind er alle kansen krijgen om zich te ontplooiien en zichzelf te zijn.

    Leerkrachten, directies en ouders willen allemaal het beste voor een kind of opgroeiende tiener. de verwachtingen zijn niet minder hoog gespannen. Wie de schoolbanken inruilt voor de werkvloer moet nog te vaak een grote sprong maken. Wie over creatieve vaardigheden beschikt, leeft die nu vaak uit in een hobby. Maar ze slagen er te weinig in deze om te zetten tot innovatieve oplossingen, die daarna leiden tot vernieuwende ondernemingen. Verder zien jonge mensen met beperkingen of minder mogelijkheden te snel kansen verdampen.

    en naast deze vaardigheden en kennis, moeten jonge mensen nog volwassen worden. Voor ons verdienen alle leerlingen die noodzakelijke ondersteuning opdat zij kunnen opgroeien tot volwassenen die hun rechten kennen en hun plichten niet uit de weg gaan.

    daarom gaan we over tot actie, omdat ideen moeten opgezet worden in daden.

    dit jaar, 2012, is het 20 jaar geleden dat danil coens stierf. Hij durfde hervormen. coens heeft het onderwijssysteem gemaakt tot wat het vandaag is. Maar met een christendemocratische visie op hervormingen.

    Maar het onderwijslandschap staat niet stil. cd&V zet zich daarom dagelijks in voor een degelijk onderwijs, aangepast aan de noden van vandaag. kathleen Helsen geeft u onze hedendaagse christendemocratische visie op het onderwijs van vandaag en morgen.

    {Iedereen inbegrepen}, ook in het onderwijs. {Iedereen inbegrepen} in alle studierichtingen. {Iedereen inbegrepen} voor alle leerlingen.

    daarom kaarten wij ook het probleem van de technische & wetenschappelijke richtingen aan. Minder en minder jongeren, & dan vooral meisjes, kiezen voor technische of wetenschappelijke richtingen. dit kan beter. Sabine Poleyn en koen Van den Heuvel hebben een actieplan uitgewerkt. Zij lichten dit met alle plezier toe in deze Ampersand die u een overzicht geeft van onze kijk op het onderwijs van vandaag.

    onderwijs? {iedereen inbegrepen}

    Wouter BekeAlgemeen Voorzitter

    iedereen inbegrepen

  • CD&V gaat in de maanden mei en juni in dialoog met de allochtone gemeenschappen. Over themas die hen interesseren. Bij hen in de buurt. In Gent, Genk, Antwerpen, Mechelen en Brussel willen we samen met onze boegbeelden luisteren naar waar deze gemeenschappen van wakker liggen.

    De organisatie van deze dialoogavonden gaat uit van een netwerk van allochtonen binnen CD&V. Een werkgroep die over de culturen heen de handen in elkaar slaat om initiatieven te nemen naar deze gemeenschappen.

    Wil u hier ook aan deelnemen en verder met ons in dialoog gaan? Noteer alvast onderstaande data in uw agenda:

    30 april 2012 Mechelen11 mei 2012 Genk29 mei 2012 Brussel8 juni 2012 - Gent

    Voor meer info, contacteer ons via [email protected]

    Vlaamse en federale beleidsmakers staan voor de immense opdracht om onze energiebevoorrading veilig te stellen en onze leefomgeving te vrijwaren van schadelijke invloeden ten gevolge van energiewinning. Ze moeten er ook absoluut voor zorgen dat diezelfde energie voor de gezinnen en bedrijven betaalbaar blijft.

    In een speciale editie van ampersand staan we stil bij de sociale en ecologische openbare dienstverplich-tingen, het potentieel van hernieuwbare energie, de

    certifi catensubsidiring, de vrije-markt-werking en het woonbe-leid. Ook het CD&V-standpunt ten aanzien van kernenergie wordt belicht.

    Wilt u deze ampersand ont-vangen? Stuur dan een mailtje naar [email protected] of telefo-neer naar 02/238 38 32.

    De federale regering heeft maatregelen genomen om mensen aan te moedigen later met pensioen te gaan. De leeftijd waarop men vervroegd met pensioen kan gaan, verhoogt evenals het aantal dienstjaren dat vereist is om van een volwaardig pensioen te kunnen genieten.

    De Vlaamse Regering past in het kader hiervan de regelgeving voor het Vlaams onderwijzend personeel aan inzake de terbeschikkingstelling voorafgaand aan het ouderdomspensioen (TBS).

    Jos De Meyer drong aan op duidelijke beslissingen, die gekaderd worden in het ruimere onderwijsloopbaandebat. Via sociaal overleg moet nu rust worden gebracht in het onderwijsveld door de nodige overgangs- en begelei-dingsmaatregelen vorm te geven.

    Als christendemocraten onderscheiden we ons van anderen als doeners. Niet langs de zijlijn bij de pakken neerzitten, maar de rele problemen benoemen en oplossen. Zeker over themas als de multiculturele samenleving. Zij die over dit dossier het hardst roepen zijn ook diegene die het minst een oplossing willen.

    CD&Vers doen. Met een netwerk allochtonen wil CD&V steeds een multiculturele spiegel krijgen over de eigen stand-punten. Geen spiegel die enkel in de Wetstraat wordt voorge-houden. Maar waarbij we samen met u in de Dorpsstraat de vinger aan de pols willen houden. Voelen wat er leeft. Weten wat u denkt.

    De komende maanden willen we onze visie met u bespreken. In dialoog met elkaar. Als voorbode op deze dialoogavonden, lanceren we een speciale editie van Ampersand. Met ons verhaal naar de allochtone gemeenschappen.

    Wilt u deze ampersand ontvangen? Stuur dan een mail-tje naar [email protected] of telefoneer naar 02/ 238 38 32.

    in dialoog met de allochtone gemeenschappen

    overgangsmaatregelen voor langer werken leerkrachten

    Vlaanderen, een thuis voor iedereen

    een energiezekere toekomst

    4

    CD&V gaat in de maanden mei en juni in dialoog met

    Als christendemocraten onderscheiden we ons van anderen als doeners. Niet langs de zijlijn bij de pakken neerzitten, maar de rele problemen benoemen en oplossen. Zeker over themas als de multiculturele samenleving. Zij die over dit dossier het hardst roepen zijn ook diegene die het minst een oplossing willen.

    tingen, het potentieel van hernieuwbare energie, de certifi catensubsidiring, de vrije-markt-werking en het woonbe-leid. Ook het CD&V-standpunt ten aanzien van kernenergie wordt belicht.

    Wilt u deze ampersand ont-vangen? Stuur dan een mailtje naar [email protected] of telefo-neer naar 02/238 38 32.

  • 55

    Ik had het voorrecht om deze belangrijke transitieperiode voor het Vlaamse onderwijs van nabij te mogen meemaken. Ik blik hier dan ook graag terug op een aantal verwezenlijkingen van Danil Coens, waarvan we nu 20 jaar later terecht kunnen stellen dat het mijlpalen waren.

    Bij zijn aantreden erfde Danil Coens een onderwijsdepartement dat jarenlang was geleid door socialistische en liberale man-datarissen. Zijn komst betekende een trendbreuk, vooral wat betreft de financiering van de verschillende netten. De lat gelijk leggen was zijn drijfveer: hij wilde niet alleen de verschillen weg-werken tussen het vrije, gesubsidieerde onderwijs en het toen-malige rijksonderwijs maar ook tussen het Nederlandstalige en het Franstalige onderwijs. Nieuw was dat hij per studierichting voor elke leerling een gelijk bedrag aan subsidiring bepaalde.

    De rode draad doorheen zijn onderwijsbeleid zijn ongetwij-feld de drie Bs: Basisonderwijs, Buitengewoon onderwijs en Beroepsonderwijs. Het bleven zijn hele carrire lang zijn stok-paardjes. Onder meer in 1983 beleefden we een memorabel moment met de goedkeuring van de wet op de leerplicht. Van Europese lantaarndrager evolueerde Belgi naar koploper, met een origineel concept van deeltijds leren en deeltijds werken tussen 16 en 18 jaar. Die leerplichtverlenging ging gepaard met een vernieuwing van het beroepsonderwijs. Tegelijk moest er bespaard worden in het secundair onderwijs. De transitie van het traditioneel onderwijs naar het vernieuwd secundair onder-wijs viel hierdoor stil; velen herinneren zich wellicht nog de ty-penstrijd in het katholiek onderwijs die hierop volgde.

    Een historisch momentum was ongetwijfeld de volledige over-dracht van de onderwijsbevoegdheden naar de Gemeenschap-pen in 1988. In de grondwet werd het gelijkheidsbeginsel van leerlingen, ouders, leerkrachten en inrichtende machten inge-schreven, rekening houdend met objectieve verschillen. Op 1

    januari 1989 staken we de Rubicon over, en was het Vlaams onderwijs een feit. Er ging een overdracht mee gepaard van 193 miljard BF en 124.565 leerkrachten. Ook de typenstrijd werd uiteindelijk beslecht: met de invoering van de eenheidsstruc-tuur kwam het langverwachte compromis uit de bus. In juni 1991 was het decreet op de Vlaamse Universiteiten klaar, een baanbrekend stuk eigen Vlaamse regelgeving. In 1991 volgde de uitvaardiging van de statuten van het personeel, evenals het decreet inspectie en begeleiding. Het was een heel intense peri-ode, van hard werken en vele realisaties. Daar kwam abrupt een einde aan: de laatste regering Geens eindigde in januari 1992; Danil Coens werd eind 1991 getroffen door kanker, en bezweek op 15 februari 1992 aan zijn ziekte. Hij was toen 53 jaar oud en liet een weduwe en drie kinderen na.

    Vandaag staat het Vlaams onderwijs internationaal goed aan-geschreven. Dit is de grote verdienste van de leerkrachten en schoolbesturen. Maar Danil Coens en zijn medestanders heb-ben in de jaren 80 hiervoor de basis gelegd. Het mag eens gezegd en herinnerd worden.

    Danil Coens was authentiek en menselijk, en had een enorme zin voor verantwoordelijkheid. Als socioloog geloofde hij in de maakbaarheid van de samenleving. Koppige en gedreven West-Vlaming was hij ook, kenmerken die goed van pas kwamen in de politiek. Danil was een echte christendemocraat. De lat gelijk tussen netten en gemeenschappen, voorrang voor de zwakkeren, vrijheid en verantwoordelijkheid zijn beleid was waarden-gedreven. Precies daarom is hij tot op vandaag nog steeds een voorbeeld voor velen, ook voor mezelf.

    Peter Degadt,gedelegeerd bestuurder Zorgnet Vlaanderen.Voormalig kabinaetchef Danil Coens

    op 15 februari was het 20 jaar geleden dat Danil Coens overleed. Hij was meer dan twee decennia CD&V-volksvertegenwoordiger, burgemeester van Damme en minister van ontwikkelingssamenwerking (1980-1981). Maar de naam Danil Coens is in ieders herinnering vooral verbonden met onderwijs. Vanaf 1981 tot 1988 was hij minister van nationale opvoeding op federaal niveau; daarna, tot aan zijn overlijden, was hij de allereerste Vlaamse minister van onderwijs.

    Danil Coens

  • Voor een nieuWStArtSCHot

    SeCunDAir onDerWijS

    CD&V is vragende partij om ons secundair onderwijs beter aansluiting te laten vinden bij nieuwe inzichten en de veranderende maatschappelijke context. Maar CD&V duldt geen vrijblijvende denkoefening en stelt dui-delijke eisen. onderwijsspecialiste Kathleen Helsen licht n en ander toe.

    ons onderwijs scoort internationaal goed. Waarom dan hervormen?

    Kathleen: We mogen terecht fier zijn op ons onderwijs. Een degelijke en evenwichtige vorming, veel aandacht voor kennisverwerving, een zeer breed onderwijsaanbod, kwaliteitsbewuste scholen die open staan voor vernieu-wing, gedreven leerkrachtenteams,

    Maar

    Er zijn wel degelijk hardnekkige knelpunten. De toene-mende verscheidenheid bij leerlingen op sociaal, econo-misch en cultureel vlak bijvoorbeeld. Ook de verschillen in verworven competenties, abstractievermogen en de beheersing van de Nederlandse taal zijn uitdagingen. Hoe we omgaan met deze diversiteit zal bepalen of alle leerlingen het onderwijs op termijn met een kwalifica-tie zullen verlaten. Nu heeft 20% van de leerlingen een achterstand bij aanvang van het secundair onderwijs. In de loop van het secundair onderwijs wordt dit nog ver-sterkt.

    Er is ook een mismatch tussen de verschillende onder-wijsniveaus en tussen onderwijs en de arbeidsmarkt. De schoolloopbaanbegeleiding moet beter. Ook de opdeling in vakken, de vakoverschrijdende eindtermen, de vakin-houden vragen een verbeteroefening.

    Volstaat het dan niet om gewoon de studierichtingen aan te passen?

    Kathleen: Dat alleen zal onvoldoende zijn. Het secundair onderwijs moet jongeren voorbereiden op het hoger on-derwijs of de arbeidsmarkt, n moet hen begeleiden in de evenwichtige ontwikkeling van hun persoonlijkheid. Dat betekent dat we onderwijs nodig hebben dat naast kennis, ook vaardigheden en attitudes bijbrengt. Om zelfstandig te kunnen functioneren is een brede vorming nodig. Die wordt voor de ene best op een praktische manier aangeboden, voor de andere mag het dan weer abstracter. De eigenheid van elke leerling is cruciaal. Eerder dan de beperkingen van een leerling, wordt dif-ferentiatie de norm.

    Wij stellen voor om leerlingen op een andere manier te vormen dat vraagt ook andere leerkrachten?

    Kathleen: Sterke vakkennis alleen volstaat niet. Onze leerkrachten moeten ook verschillende didactische en pedagogische methoden onder de knie hebben. Zij moeten voldoende voorwaarden creren om te leren en ontwikkelen, zodat leerlingen betrokken zijn bij de les. Breed kijken naar jongeren, hen breed evalueren en des-

    6

  • 7kundig differentiren, worden de grootste uitdagingen voor leerkrachten in het onderwijs van de toekomst.

    Gemotiveerde leraren vormen is echter n ding, ze hou-den een ander. Onze loopbaanbegeleiding moet aanslui-ten bij hun expertise, creativiteit en passie. Vlaanderen scoort zeer laag inzake professionalisering binnen onder-wijs. Hier ligt dus een bijzondere opdracht!

    Situeren de knelpunten zich uitsluitend binnen het secundair onderwijs?

    Kathleen: In geen geval. Kinderen ontwikkelen zich vanaf hun geboorte en het leren op school vangt aan in het basisonderwijs. Problemen in het leerproces beginnen meestal ook daar. Een goede schoolloopbaanbegelei-ding begint dus in de kleuterschool. Differentiatie moet dan reeds een gepast antwoord bieden op de noden van kinderen. De derde graad van het basisonderwijs bereidt trouwens te sterk voor op het algemeen vormend on-derwijs. Niet iedereen past daarin. Daarom is een meer gedifferentieerd onderwijsaanbod nodig. De sterken moeten meer uitgedaagd worden en de zwakkeren meer ondersteund in het verwerven van een stevige basis.

    Welk soort hervorming kan voor CD&V absoluut niet?

    Kathleen: Wij willen niet hervormen om te hervormen. Een vernieuwing moet een antwoord bieden op de knel-punten en de sterke punten van ons onderwijs behou-den. Daarom moeten we te werk gaan in nauw overleg met het onderwijsveld. De hervorming mag zich niet be-perken tot het sleutelen aan structuren op het niveau van het secundair onderwijs. Wij moeten voluit kiezen voor een integrale benadering van het leerproces van het basisonderwijs tot het hoger onderwijs. De professi-onalisering en de onderwijsorganisatie moeten mee deel uitmaken van het dossier.

    realiseren wij deze legislatuur nog een hervorming?

    Kathleen: De timing is ondergeschikt aan de inhoud en het draagvlak. We moeten een hervorming realiseren waarin de leerkrachten geloven. Anders zal het niet luk-ken. Wij hebben een grondige voorbereiding achter de rug en zijn klaar om het debat aan te gaan.

    Alle lidstaten van de Europese Unie werken samen om de kwaliteit van hun onderwijs op topniveau te houden. Als een van de doeltreffendste maatregelen om kinderen een goede uitgangspositie te bieden voor het volgen van onderwijs en om veerkracht aan te kweken wordt het belang benadrukt van een grotere deelname aan voor- en vroegschoolse educatie en opvang van goede kwaliteit. Andere maatregelen spe-len in op kwesties zoals een systematische taalondersteuning voor kinderen met een migrantenachtergrond en een actief beleid dat de sociale, etnische en culturele mix op scholen verbetert. Alle lidstaten leren uit elkaars ervaringen en streven gezamenlijke doelstellingen na.

    Stefaan De CorteSenior Research Officer, Centre for Europe-an Studies, Studiedienst van de Europese Volkspartij (EVP)

    7

    erasmus-project bevordert samenwerking tussen de lidstaten van de eu

  • Sinds het historisch dieptepunt van 2002 toen we gezakt wa-ren tot 7.601 internen is de internenpopulatie in Vlaanderen met goed 830 internen gestegen tot 8.449 in 2011.

    Partners in opvoeding

    Nadenkend over de groeiende belangstelling voor internaten beseften we gaandeweg dat internaten partners in opvoe-ding zijn voor de ouders en de scholen. Wij situeren ons in de hoek van de opvoedingsondersteuning, een zeer actueel begrip. In de samenleving en in sommige gezinnen is er een duidelijk gebrek aan structuur en warmte. Dat wij warme dui-delijkheid aanbieden in onze internaten is de eerste van onze vijf troeven. De overige troeven zijn: studiebegeleiding en de tijd die er op internaat is voor de begeleiding van kinderen en jongeren, het ontwikkelen van zelfstandigheid en verantwoor-delijkheid, het internaat als oefenplaats voor sociale vaardig-heden.

    Het verhaal van middelen en infrastructuur: gelijke behandeling

    Het heeft tot 1991 geduurd eer de vrije internaten een inter-naatsbeheerder betaald kregen van de overheid en het heeft toen nog 17 jaar geduurd, tot in 2008, eer onze internaten 2 of 2,5 gesubsidieerde opvoeders kregen van de overheid. Een internaat van het GO! (gemeenschapsonderwijs) krijgt ter vergelijking een volledige financiering: de gebouwen en de wedden van alle opvoeders worden betaald. Een internaat van het GO! krijgt per internaat forfaitair een beheerder en n opvoeder en daar bovenop per schijf van 21 internen nog eens een gesubsidieerde opvoeder. De gelijke behandeling van de

    katholieke internaten en de internaten van het GO! blijft onze eerste eis aan de overheid.

    Het gemiddelde internaatsgebouw in Vlaanderen was volgens de vijfjaarlijkse inspectieronde van 2010 zestig jaar oud. De onderwijsinspectie zelf verklaarde dat er dringend investerin-gen nodig waren in de internaten om de gebouwen bij de tijd te brengen: grotere kamers, internetvoorzieningen en mo-derne infrastructuur. Maar dat geld om te investeren is er niet, tenzij het internaat kan mee profiteren van een grote pot van een school of een scholengemeenschap. Vandaag merken we dat er bij besturen en inrichtende machten opnieuw belang-stelling bestaat voor internaten vanuit de overtuiging dat een internaat een meerwaarde kan bieden in het onderwijsaanbod voor een bepaalde regio.

    Deontologische code voor opvoeders

    Het katholieke net telt momenteel 96 volwaardige internaten en zal op 1 september 10 vestigingsplaatsen tellen. Wij willen meer dan ooit ons motto waarmaken Vrije internaten, part-ners in opvoeding en opvoedingsondersteuning bieden voor ouders door met een waardevol pedagogisch project naar bui-ten te treden. Daarin past de deontologische code.

    Mieke Van Hecke vroeg in het najaar van 2010 aan de Dienst Internaten van het VSKO of zij werk konden maken van een deontologische code voor internaatsopvoeders. De context van haar vraag was uiteraard de opschudding die de pedo-filieschandalen in de Kerk en meer bepaald in het onderwijs en in internaten veroorzaakt hadden rond Pasen 2010. Dat

    Vrije internAten, PArtnerS in oPVoeDing

    8

    Het gaat goed met de (vrije) internaten in Vlaanderen is een boodschap die je de jongste jaren bij herhaling kon lezen of horen in de pers. Het heeft nochtans niet veel gescheeld of de internaten waren dood en begraven. rond de millenniumwissel was de overtuiging gegroeid dat internaten geen toekomst meer hadden, in het verlengde van jaren 80 en 90 van vorige eeuw toen gemiddeld vijf katholieke interna-ten per jaar hun deuren sloten en de boeken dichtdeden. Maar ze hebben tijdens het voor-bije decennium een revival gekend.

  • 9Mieke Van Hecke die vraag aan de wereld van de internaten stelde, was geen toeval. Een internaat biedt immers door de aard van haar werking en activiteiten risicos op grensoverschrijdend (seksueel) gedrag door de gezamenlijke aanwezigheid van opvoe-ders en internen in slaapkamers en zalen, douches, de EHBO-kamer e.d. Een deontolo-gische code voor de betrokkenen is dus ze-ker op zijn plaats op een internaat. Is er nog plaats voor een gezonde en normale licha-melijkheid, waarbij de opvoeder de kinderen (en jongeren) die hem toevertrouwd zijn nog een knuffel, een schouderklopje en een troos-tende arm kan bieden en zonder problemen gaat zwemmen met de kinderen? Dit willen we immers vrijwaren.

    De visietekst maakt het mogelijk om de perso-neelsleden te wijzen op hun verantwoordelijk-heid. De tekst kan het team een taal geven om van gedachten te wisselen over concrete situaties en casussen die gaan over de relatie opvoeder-intern. Het gezonde evenwicht in af-stand en nabijheid tussen opvoeder en intern is een van de centrale gedachten in deze visietekst.

    Wij hopen dat de tekst die we als internaten ont-wikkelden een bron van inspiratie mag zijn voor de collegas van andere verbonden. Elk van die werelden zal ongetwijfeld zijn eigen accenten leg-gen. Moge het een betekenisvolle stap zijn: dat het katholiek onderwijs een duidelijke deontologie ontwikkelt voor al zijn medewerkers opdat de kin-deren en jongeren die ons toevertrouwd worden zich integer en volwaardig kunnen ontplooien. Een nultolerantie voor grensoverschrijdend seksueel ge-drag in onze scholen en internaten is daarin een belangrijk signaal.

    Meer informatie: Dienst Internaten VSKO, Guimardstraat 1, 1040 Brussel tel. 02/507 07 78 [email protected] - website: www.internaat.be

    nooD AAn SCHooLgeBouWen

    groter DAn ooit

    WachtlijstenHet schoolgebouwenpark i

    n Vlaanderen is sterk verouderd. 29% ervan

    dateert van voor 1950; slechts 15% is na 1990 gebouw

    d.

    De vrije scholen die vandaag voor goedkeuring van

    hun bouwdossier

    in aanmerking komen, staan al minstens tien jaar

    op de wachtlijst.

    Diegenen die zich nu inschrijven, moeten op een veelv

    oud van wachttijd

    rekenen. We kennen momenteel de grootste achterst

    and ooit.

    Prijsstijgingen maakten bouwen op tien jaar tijd ook

    50% duurder. De

    omvang van de wachtlijst voor het vrije net bedraagt

    intussen ruim 2,5

    miljard euro, voor alle netten samen meer dan 3 milja

    rd.

    Jos De Meyer: Ondanks de fi nancile situatie, zijn extr

    a middelen nodig.

    Die komen bovendien ook de bouwsector ten goede.

    Design, build, nance and maintain

    De DBFM-operatie moet het grootste scholenbouwpro

    ject ooit worden.

    Samen met de privsector worden in n klap een 2

    00-tal scholen ge-

    bouwd. Eindelijk staat deze inhaaloperatie in de startb

    lokken.

    Tot daar het goede nieuws. De contractuele voorw

    aarden, baren me

    zorgen. Vele schoolbesturen vragen zich af of ze alle

    verplichtingen wel

    kunnen nakomen, aldus Jos De Meyer.

    erfenis Er lopen momenteel ook n

    og ongeveer duizend leningen voor scholen-

    bouw met waarborg van het Nationaal Waarborgfond

    s. Ruim een kwart

    van de betrokken scholen heeft voor de afbetaling d

    aarvan meer dan

    30% van hun werkingsmiddelen nodig. Een herschikk

    ing van de afbeta-

    lingstermijnen is echt noodzakelijk.

    Er is absoluut meer nodig om onze kinderen een w

    arme, eigentijdse

    school te kunnen garanderen, besluit Jos De Meyer, m

    aar Stenen heb-

    ben geen vakbond, zei een voormalig minister ooit.

    nieuWe oMKADering BASiSonDerWijS

    BeSCHerMt PLAtteLAnDSCHoLen

    Op 1 september 2012 gaat het nieuwe decreet voor om

    kadering van het

    basisonderwijs van kracht. Er komen maar liefst 1.300

    VTE leerkrachten

    bij.

    Doordat alle extra middelen in n grote pot worden g

    ebracht, vreesden

    de kleine plattelandschooltjes de dupe te worden. Ma

    ar CD&V liet voor

    hen een afstandsregel invoeren: als er binnen een

    straal van 1,5 km

    geen school van hetzelfde net te vinden is, worden ze

    apart geteld, wat

    hen voordeliger uitkomt.

    Jos De Meyer: De kleine plattelandsscholen zijn te be

    langrijk voor het

    sociale weefsel in onze dorpen om hen in de kou te la

    ten.

  • 10

    Paul Delva: Mijnheer Brans, het Koninklijk Instituut Woluwe is een begrip in Brussel. Uw school biedt buiten-gewoon onderwijs aan. Wat is het verschil tussen gewoon en buitengewoon onderwijs?

    Marc Brans: Het onderscheid ligt in het uitgangspunt van het pedagogisch handelen: in het buitengewoon onder-wijs is de leerkracht onderwijsverstrekker en begeleider in de zorg. De zorgvraag van de leerling bepaalt mee de aanpak. De klassengroepen zijn ook doorgaans kleiner en de pedagogische omkadering ruimer dan in het gewoon onderwijs. Zo kunnen we leerlingen individueel benaderen en intensiever begeleiden.

    Paul Delva: Hoe gaat uw team om met deze bijzondere zorgvraag? Bij sommige leerlingen gaat het wellicht ook om meervoudige problematieken?

    Marc Brans: Inderdaad. Gelukkig staan we niet alleen. Een multidisciplinair team van leerkrachten, opvoeders, kinesitherapeuten, ergotherapeuten, orthopedagogen, maatschappelijk werkers, psychologen en verpleegkundi-gen, werkt samen om de leerlingen zo zorgvuldig mogelijk te omkaderen.

    Paul Delva: Welke zorgnoden vertonen de leerlingen in uw school?

    Marc Brans: Onze vestiging telt zon 115 leerlingen in het secundair onderwijs. Ze heeft een unieke ervaring met onderwijs aan blinde en slechtziende jongeren. Sinds 2001 werken we ook met normaalbegaafde jongeren met een autismespectrumstoornis. De opleidingen Kantoor, Handel-Talen en Informaticabeheer, en Economie spelen in op hun specifieke interesses en onderwijsbehoeften.

    Paul Delva: Scholen in Brussel tellen heel wat anderstali-gen. Is dit in het Koninklijk Instituut ook het geval?

    Marc Brans: Neen, onze school telt vrijwel geen andersta-lige leerlingen. Ook allochtone leerlingen zijn er bijna niet. Daarentegen verwelkomen we leerlingen uit gans Vlaande-ren; scholen als de onze zijn zeldzaam. Voor de leerlingen die van ver komen, is er een internaat aan de school verbonden. Ongeveer twee derden van onze leerlingen verblijven daar tijdens de week.

    Paul Delva: Wat is precies het onderscheid tussen GON-leerlingen en leerlingen die les volgen in het buitenge-woon onderwijs?

    Marc Brans: GON staat voor gentegreerd onderwijs. Kinderen met een beperking die les volgen in het gewoon onderwijs. KI Woluwe ondersteunt ongeveer 400 derge-lijke leerlingen en leerkrachtenteams met 70 enthousiaste begeleiders. Wat ik wil aankaarten is het feit dat we voor onze eigen leerlingen met visuele beperking geen middelen krijgen voor omzettingen van cursussen naar grootdruk en braille. Dit is nochtans een basisrecht ! GON-leerlingen krijgen deze aangepaste leermiddelen zonder problemen. Onze leerkrachten moeten nu cursussen zelf omzetten in grootdruk of braille. Een enorm tijdrovende klus Ik hoop politici ervan te overtuigen hier spoedig verandering in te brengen.

    Paul Delva: Hoe zou u de werking van jullie school in enkele woorden samenvatten?

    Marc Brans: Zorg op maat van de leerling. Dat is de kern van ons verhaal

    Paul Delva: Van harte dank voor dit fijne gesprek, en alle succes gewenst met uw hartverwarmend schoolproject!

    VAn LeerStoornISSen nAAr zorg oP MAAtVlaams Parlementslid en Brusselaar Paul Delva trok naar het Koninklijk instituut in Woluwe. Hij had er een boeiend gesprek met schooldi-recteur Marc Brans, die met passie en engage-ment over zijn school spreekt

  • 11

    VAn LeerStoornISSen nAAr zorg oP MAAt

    Dat spreekt hart en verstand aan en is zo breed als onze samenleving aan schoonheid kan bieden. Het is het funda-ment van alle opvoeding en onderwijs, de basis van bescha-ving. Daarom roept de titel van de conceptnota onderwijs hoge verwachtingen op. Twee ministers en beleidssectoren bevoegd voor cultuur, jeugd en onderwijs gaan samenwerken. Visie, missie, strategische doelstellingen en actieplannen zul-len op elkaar afgestemd worden. Dat juichen we toe. Maar iedereen weet hoe moeilijk samenwerken in onze samenleving van specialisten is. Jaren werden oplossingen voor problemen vertaald in verdere arbeidsverdeling, bevoegdheidstoewijzin-gen, beleidsverdeling en als we dan constateren dat we de gemaakte hokjes beter afbreken blijkt dat de werelden waar-in we werken zo verschillend geworden zijn dat we mekaar amper verstaan. De remedie wordt dan wel eens gezocht in nieuwe specialismen om bruggen te bouwen of de vertaalslag te maken. Dat kan niet de bedoeling zijn. Daarom maken we bij deze nota enkele kanttekeningen.

    1. Centraal in deze nota staat cultuureducatie voor iedereen. Iedereen blijkt echter begrensd tot kinderen en jongeren die leerplichtig zijn. Waarom? Meerdere argumenten worden aangehaald zoals het belang van cultuureducatie op jonge leeftijd, de Rechten van het Kind, de kunstgevoeligheid van kinderen...Maar ons overtuigen die argumenten niet. Wij hadden verwacht dat in een tijd van denken in het kader van de levensloop en levenslang leren ook het perspectief van de gestructureerde schoolloopbaan en het denken in ontwikkelingsfasen verbreed hadden kunnen worden.

    2. De begrenzing naar het leerplichtonderwijs houdt in dat andere onderwijsniveaus en vormen van cultuureducatie in vb. het sociaal cultureel werk niet ter sprake komen. Het sociaal-cultureel werk heeft de jongste decennia in tal van werkvormen bruggen geslagen naar erfgoed, kunst- en cultuur. We zijn ervan overtuigd dat onderwijs en sociaal cultureel werk wederzijds heel wat van elkaar zouden kun-nen leren.

    3. Ook binnen de leeftijdsgroep van het leerplichtonderwijs wordt slechts zeer algemeen over het recht van elk kind gesproken. Dat houdt in dat ook kinderen die arm zijn, uit een ander land komen of een handicap hebben, moeten kunnen participeren aan cultuur. We hebben geregeld de mond vol van inclusief beleid, differentiatie naar doelgroe-pen, complexiteit van de armoedeproblematiek. Maar be-tekent inclusie dan ook niet dat die gedachte een vertaling vindt in beleidsteksten voor een algemene aanpak en niet exclusief in een nota over armoede of in een nota over ouderen en cultuur?

    4. De Vlaamse onderwijsraad (VLOR), de Strategisch advies-raad cultuur (SARC) en de Vlaamse Jeugdraad brengen binnenkort hun officieel advies uit over de nota. Maar de bevoegde ministers nodigen ook het bredere cultuur-, jeugd- en onderwijsveld uit om te reageren. Ik hoop dat daardoor zowel een aantal vragen onderstreept worden alsook bepaalde concepten vb. de notie Brede school verder uitgeklaard kunnen worden.

    Openheid en samenwerking in beleidsorintaties zeker op een terrein als cultuureducatie kan ons alleen verheugen. Wij zijn ervan overtuigd dat de ministers en beleidsverantwoordelijken oren hebben naar vragen en reacties vanuit de samenleving. Minister Joke Schauvlieghe heeft alvast meermaals bevestigd hoe belangrijk zij vindt dat ouderen participeren aan diverse cultuurmanifestaties. Wij rekenen op haar voor een beleid waarbij ook ouderen meetellen om te Groeien in cultuur.

    www.cjsm.vlaanderen.be/cultuur/downloads/conceptnota-groeien-in-cultuur.pdf

    Ann HermansVoorzitter CD&V-Senioren

    groeien in CuLtuur

  • 14

    onze bedrijven schreeuwen om technici, maar jongeren lijken niet meer geboeid. Waar ligt het probleem? Waarom zijn tech-niek en wetenschappen niet meer populair?

    Sabine Poleyn: Dit blijkt een algemeen maat-schappelijk probleem. Dit actieplan is dan ook niet de kant-en-klare oplossing met garantie op succes, maar het zal een sterke stimulans zijn. Door de focus op het basisonderwijs te leggen, willen we kinderen positief tegen techniek doen aankijken en hun technisch talenten laten ontdekken. Kinderen hebben nog een breed interesseveld en weinig vooroordelen. Door boeiende ervaringen vergroot de kans dat ze voor een technische richting kiezen. Iets wat nu bijna nooit gebeurt.

    Koen Van den Heuvel: Het is noodzakelijk dat de maatschappelijke waardering voor techni-sche beroepen groeit. Uiteindelijk zijn dit ook de beroepen die een lage werkloosheidsgraad kennen, en dat is mooi meegenomen. Als we de waardering voor technische studierichtingen en de bijhorende beroepen, tijdens de eerste onderwijsjaren kunnen opkrikken, zetten we een belangrijke stap. Daarom moeten we ook investeren in up-to-date, aantrekkelijke, techni-sche scholen; uitgerust met moderne machines.

    is het voorliggende actieplan genoeg?

    Sabine: Wij pleiten al langer voor een breed actieplan dat alle actoren en initiatieven op dezelfde lijn krijgt, maar ik blijf toch kritisch. Alles zal afhangen van het feit of het basison-derwijs wel degelijk centraal komt te staan. Dat is essentieel. Kinderen en jongeren warm maken voor wetenschappen en techniek en de bijhorende studiekeuzes, start best al heel vroeg. Het heeft dus geen zin om enkel op het niveau van secundair onderwijs heel veel initiatief te nemen. De nadruk moet echt liggen op het basisonderwijs.

    Koen: Vroeger waren er verdienstelijke po-gingen in het onderwijs, de universiteiten, sectorfederaties, provincies Maar wat ontbrak was n allesomvattend plan, waardoor de middelen efficint konden worden ingezet. Dit actieplan wil daaraan verhelpen. Maar wie denkt dat we met dit actieplan aan het einde van het proces staan, vergist zich. We staan aan het einde van het begin. De eerste stap is gezet. Nu moeten we echt aan de slag. Eerst moet de financiering worden geregeld, en dan moet het actieplan effectief gemplementeerd worden.

    start in De basissChool en bunDel miDDelen!

    KneLPuntBeroeP teCHniCuS/ingenieur?

    Vlaanderen kampt met een nijpend tekort aan technici en ingenieurs. Daar moet dringend een mouw aan worden gepast, wil Vlaanderen een leidende rol blijven spelen in de economie van morgen. Voor CD&V ligt een begin van antwoord al in de basisschool en moeten alle beschikbare middelen op alle niveaus gebundeld worden. na herhaaldelijk aandringen legt de minister van onderwijs nu het SteM-actieplan voor om het technisch onderwijs aantrekkelijker te maken. We vroegen Vlaams parlementsleden Sabine Poleyn en Koen Van den Heuvel om een evaluatie.

  • 15

    Welke rol kan het bedrijfsleven daarin spelen?

    Koen: Het bedrijfsleven speelt een heel belang-rijke rol. In Nederland bijvoorbeeld werd een in-tense samenwerking opgezet tussen scholen en bedrijven. Leerlingen en leerkrachten kunnen er stages lopen, en mensen uit het bedrijfsleven ontwikkelen lespakketten en komen les geven. Zij tonen de aantrekkelijkheid van het beroep en brengen de sfeer over naar leerlingen. Ik heb de indruk dat ook onze bedrijven daarvoor openstaan. Op die manier investeren ze immers in hun toekomstige werknemers. De scholen zijn een dankbaar wervingskanaal om hun knelpuntvacatures op termijn in te vullen.

    Bij ons zijn er nu al stagemogelijkheden en is er het leercontract. Dat volstaat niet?

    Koen: De arbeidsmarkt wordt steeds krap-per. Bedrijven gaan dus echt wel inspan-ningen doen. Ze willen mee de basis leggen voor sterke en gemotiveerde medewerkers. Hun voortbestaan hangt er van af. Er zijn nu inderdaad al mogelijkheden, maar dat volstaat absoluut niet. Voor leerlingen, maar specifiek ook voor leerkrachten, moet de wisselwerking groter worden. Er moet volop worden ingezet op het verruimen van het werkplekleren in wetenschappelijke en technische richtingen.

    De Individuele Beroepsopleiding in de Onderne-ming (IBO) en de leertijd zorgen nu al voor een zeer grote uitstroom naar de bedrijfswereld.

    Kan je denken wat de impact zal zijn als de mogelijkheden voor kwaliteitsvolle stages en werkplekleren nog groeien?

    Sabine: De Vlaamse overheid heeft regionale technologische centra (RTC) opgericht. Die hebben de opdracht de brug te maken tussen de scholen en bedrijven. Die rol wordt erg belangrijk. Wanneer mogen we de uitvoering van het actieplan verwachten?

    Sabine: Alle ministers gaan het engagement aan om vanuit hun beleidsdomeinen invulling te geven van het actieplan. Daar zouden ze nu volop mee bezig moeten zijn. Al op 26 april wordt in het Vlaams Parlement een Staten-Ge-neraal over het thema georganiseerd. Kwestie van de nodige druk op de ketel te houden.

    Koen: Op die Staten-Generaal wordt het STEM-actieplan voorgesteld en krijgen de deelnemers de kans om hun bemerkingen mee te geven. Op een informatiemarkt worden heel wat instrumenten aangereikt. Als kers op de taart is er nog een discussie met alle deelnemers over enkele werkpunten.

    Sabine: Het plan zou integraal moeten uitge-voerd zijn tegen 2014, parallel met deze legisla-tuur. Dat is ambitieus, maar dat is een goede zaak. We hebben resultaten nodig op korte termijn. De nood aan technisch geschoolden en technici is te groot om nog langer te dralen.

    start in De basissChool en bunDel miDDelen!

  • els Van Hoof: Een meisje dat zich zo enthousiast toont voor techniek en wetenschap. Is dat niet vrij uniek?

    rani Mertens: Er zijn inderdaad veel minder meisjes op zon wedstrijd te bespeuren dan jon-gens, slechts 10%. Ook in mijn richting op school, Wiskunde-Wetenschappen, zijn er minder meisjes. Meisjes zeggen dat ze minder gemotiveerd zijn voor vakken als Wiskunde, Fysica en Scheikunde. Ik kan echt voldoening halen uit het oplossen van een moeilijk vraagstuk, maar de meeste meisjes vinden talen bijvoorbeeld veel interessanter.

    els: Hoe kunnen meisjes gestimuleerd worden om toch technische en wetenschappelijke richtingen te kiezen?

    rani: Op mijn school krijgen meisjes echt wel de-zelfde kansen als jongens. Mijn vriendinnen vinden het ook tof dat ik een wetenschappelijke richting doe, maar misschien denken andere jongeren te veel dat die richtingen bevolkt worden door nerds en seuten. Maar dat is echt wel niet zo. Misschien helpen zo van de initiatieven als de dag van de techno-girls wel om dat imago te veranderen.

    els: En wat wordt het volgend jaar?

    rani: Volgend jaar ga ik ingenieur-architect stu-deren. Ik droom er echt van om verder te gaan in architectuur.

    els: Heel veel succes.

    16

    Meisjes zijn duidelijk ondervertegenwoordigd in technische en wetenschappelijke richtingen. De redenen daarvoor zijn complex, maar stereotypering van wetenschappelijke richtingen is er zeker n van. Meisjes kunnen zelf laten zien dat wetenschappen en techniek cool kunnen zijn. Vrouw & Maatschappij ging praten met een rolmodel: rani Mertens. Sinds 14 maart mag deze 18-jarige zich Young technolady 2012 noemen. ze eindigde als eerste meisje in de technology olympiade. Vrouw & Maatschappij ging haar feliciteren met haar prestatie.

    Young teCHnoLADY 2012

  • Tijdens de week van de vrijwilliger werden de vrijwilligers extra in de bloemetjes gezet. Het belang van zorgende vrijwilligers kan niet genoeg benadrukt worden. Om de zorgende vrijwilligers extra te onder-steunen hebben senatoren Dirk Claes, Cindy Franssen en kamerlid Sonja Becq een wetsvoorstel ingediend voor de verhoging van het jaarplafond van de onkos-tenvergoeding. Het dagplafond blijft ongewijzigd. De hoofdindieners van dit voorstel hebben dit het voorbije jaar in nauw en geregeld overleg gedaan met het mid-denveld.

    Vrijwilligers zijn erg belangrijk in onze samenleving. Vrijwilligers zijn het levende bewijs van solidariteit. Een belangrijke groep van vrijwilligers zijn de zorgvrijwil-ligers. Denk maar aan de vrijwilliger die boodschappen doet voor een hoogbejaarde inwoner van de gemeente, of de vrijwilliger die een oogje in het zeil houdt wan-neer de mantelzorger van een dementerende persoon afwezig is.

    Voor deze diensten kunnen ze een forfaitaire onkosten-vergoeding ontvangen. Vaak kunnen ze in het najaar geen vrijwilligerszorg meer bieden omwille van het bereiken van het jaarplafond. Dit brengt de continuteit van zorg in het gedrang, terwijl deze continuteit heel belangrijk is voor de zorgbehoevende. Zorgbehoeven-den willen immers liefst hun vertrouwde vrijwilliger behouden, het hele jaar door.

    Indien de zorgende vrijwilliger toch doorgaat met het bieden van zorg en hij het jaarplafond overschrijdt, heeft dit nadelige gevolgen aangezien hij dan zijn gun-stig statuut als vrijwilliger verliest.

    Via dit wetsvoorstel wensen de indieners het jaarpla-fond voor de forfaitaire onkostenvergoeding te verdub-belen.

    Sonja Becq, federaal volksvertegenwoordiger

    Dirk Claes, fractieleider Senaat

    Cindy Franssen, senator en CD&V-ondervoorzitter

    Marieke, mama van Jonas (8jaar): Kinderen moeten in de eerste plaats graag naar school gaan, met veel ple-zier. Zo zal het leren ook iets gemakkelijker verlopen.

    Hilde, mama van 4 kinderen: Zelf ben ik leesmoeder in het tweede leerjaar; dit is erg leuk. Zo voel ik me betrokken bij de scholing van mijn kind.

    Koen, papa van Finn & Emma (10 en 12 jaar): Op de school van mijn kinderen kan ik gewoon praten met de leerkrachten, zelfs buiten het oudercontact. Dat vind ik persoonlijk een grote meerwaarde.

    Chantal, mama van Pieter (10jaar): Huiswerk maken doen we samen, op een vast uur. Met wat fruitsap en koekjes er bij gaat dit veel sneller!

    Sarah, mama van Helena (12jaar): Vorig jaar gaf ik vormselcatechese aan een groepje kinderen uit het 6e leerjaar. Een erg leuke ervaring om de kinderen te ontvangen bij ons thuis. Samen bijleren, een uitstapje of gewoon eens spelen. Ik voelde me erg betrokken bij het onderwijs van mijn kind.

    Franoise, mama van Loc (12jaar): Dit jaar is Loc ge-start in het secundair onderwijs. Ik was wat bang, want hoe ging de school communiceren met ons? Maar nu zie ik dat ook het secundair onderwijs erg veel moeite doet om de ouders van alles op de hoogte te stellen. Ik ben alvast aangenaam verrast.

    Marc, vader van Annelies & Kim (19 & 20jaar): Mijn kinderen studeren beiden aan de hogeschool. Toch een onderwijsinstelling waar er van de studenten meer zelfstandigheid verwacht wordt Maar toen we vorig jaar naar de infodag gingen, werd er vooral met de student gepraat maar was er ook specifi eke informatie voor ons, de ouders.

    Het goede was dat ze zowel de student overtuigden, als de ouders. Want ook al zijn ze volwassen, het zijn en blijven onze kinderen

    Hoger jaarplafond forfaitaire onkostenvergoeding speci ek voor zorgvrijwilligers.

    17

    ouDerS onDerWijSonDerWijSonDerWijS&

    de InterActIe tUSSen oUderS & de ScHooL

    een goede relatie tussen de ouders & de school biedt oneindig veel kansen. Maar deze relatie ontstaat natuurlijk niet vanzelf. School & thuis liggen in elkaars verlengde, dus komt een nauwe samen-werking zeker ten goede van het kind.

    Wij polsten eens hoe ouders dit zien

  • 18

    Christendemocraten hechten belang aan een warme samenleving waarin mensen de ruimte krijgen om zich te verenigen, activiteiten te organiseren, enz. Het is daarbij de taak van de overheid om een kader te scheppen waarin die warme samenleving kan groeien. En van de ingredinten die dan aanwezig moet zijn, is infrastructuur: een lokaaltje om samen te komen, een zaal om seminaries te organiseren, een refter om een eetfestijn of brunch te houden en een sportzaal om sportactiviteiten te laten doorgaan. Vaak zijn dit soort ruimtes aanwezig: achter het lokale caf of restaurant of in de gemeentelijke gebouwen. Soms is er echter een tekort. De gemeente doet dan vaak veel moeite om in bijkomende lokalen te voorzien, maar we besef-fen allemaal dat dit veel tijd en geld kost. Geld dat niet

    altijd voorhanden is in deze moeilijke budgettaire tijden.

    We moeten dan ook creatiever worden. Vaak worden alle opportuniteiten nog niet volledig benut. Zo kan het gebeuren dat er wel infrastructuur aanwezig is, maar dat niet iedereen daar toegang toe heeft. Er kan

    bijvoorbeeld nood zijn aan een sporthal voor de lokale gemeen-schap, terwijl de sporthal van de

    school om de hoek s avonds en in het weekend leeg staat. Veel scholen

    beschikken over infrastructuur die voor de lokale gemeenschap van groot nut zou kunnen zijn en die teveel leeg staat.

    JONGCD&V pleit er dan ook al lang voor dat gesub-sidieerde schoolinfrastructuur buiten de schooluren beschikbaar zou zijn voor de lokale gemeenschap. Dit wordt nu vaak tegengegaan met zogenaamd praktische bezwaren, zoals verzekering, veiligheid en nood aan cordinatie. Dit soort obstakels moet met goede wil te overwinnen zijn. Indien echt geen oplossing kan worden gevonden, kan de lokale over-heid bijspringen om samenwerkingen op gang te trekken of te cordineren.

    Op het Lola-congres op 21 en 22 april 2012 in Brugge is JONGCD&V trouwens van plan om nog een stapje verder te gaan. We willen ons standpunt uitbreiden van schoolinfrastructuur naar alle infrastructuur die (deels) met publieke middelen wordt gefi nancierd. Naast het voorziene hoofdgebruik (voor de lokale overheid, organisatie of vereniging) zouden deze ruimten in principe allemaal ter beschikking moeten gesteld worden van de lokale gemeenschap.

    We willen deze houding ten slotte ook uitbreiden naar parochiale gebouwen. Gelet op de daling in het kerkbezoek worden heel wat kerken en pastorijen niet effi cint beheerd noch gebruikt. Stijgende on-derhoudskosten zijn het gevolg. De gemeentebestu-ren zijn echter verantwoordelijk voor de fi nanciering van de kerkfabrieken. JONGCD&V legt haar congres dan ook de stelling voor dat elke gemeente in nauw overleg met de lokale actoren een toekomstvisie zou uitwerken voor de parochiale gebouwen op haar grondgebied.

    (SCHooL)infrAStruCtuur ooK oPenSteLLen Voor De LoKALe geMeenSCHAP

    18

    fen allemaal dat dit veel tijd en geld kost. Geld dat niet altijd voorhanden is in deze moeilijke budgettaire

    tijden.

    We moeten dan ook creatiever worden. Vaak worden alle opportuniteiten nog niet volledig benut. Zo kan het gebeuren dat er wel infrastructuur aanwezig is, maar dat niet iedereen daar toegang toe heeft. Er kan

    bijvoorbeeld nood zijn aan een sporthal voor de lokale gemeen-schap, terwijl de sporthal van de

    school om de hoek s avonds en in het weekend leeg staat. Veel scholen

    beschikken over infrastructuur die voor de lokale gemeenschap van groot nut zou kunnen zijn en die teveel leeg staat.

  • 19

    Alle info over inschrijvingen, hetprogramma en de sprekers vind je opwww.jongcdenv.be/nationaal/lola-congres.

    inschrijven is verplicht!

    9u00 9u30 10u15 11u45 13u30 15u00 15u30 17u00 17u30 18u45 21u30 22u30

    9u00 10u00 12u00

    de gemeenteraadsverkiezingen komen er aan. op 14 oktober is het zover. dan trekken we met zn allen naar de stembus. Maar op wie kunnen de inwoners van jouw gemeente of stad stemmen? en waarvoor stemmen ze dan? Het is aan de jongcd&Vers om de toekomst te maken! ook lokaal!

    Wij jongeren moeten de nieuwe generatie politici worden n de nieuwe ideen uitwerken om de toekomst voor te bereiden. op ons con-gres geven we je alle info en tools om klaar te staan voor jullie lokale lancering. We gaan een ganse dag een lokaal laboratorium uitbouwen voor een knaller van een congres.

    Laat de personal coach van david Guetta je verrassen met tips voor jouw campagne. check your style! Swa bl geeft imagoadvies. Brainstorm met experts van flanders DC en UGent, boks een geweldige promo-campagne ineen. nog meer gasten en sprekers maken hun opwachting op zaterdag om jouw in rechte lijn naar 14 oktober 2012 te loodsen!

    De Lokale LAncering en het Lo-kale LAboratorium: LoLA dus!

    Zijn we er klaar voor? Lola alvast wel!

    jongCD&V-Congres

    onthaalCongresopeningDebat vorming trainingLunch en VerkiezingsmarktDebat vorming trainingBreakDebat vorming trainingreceptieDinerPlenumKick-o campagne 2012fuif

    ontbijtuitbreekactie verkiezingenSlotreceptie

    Boost je campagnemet onze verkiezingsmarkt:

    jouw campagnefoto Hoe verkiezingsborden

    maken jouw digitaal pro el omgaan met pers Kledingtips .

    Meer Weten?

    voor een knaller van een congres.

    personal coach van david Guetta je verrassen met tips voor jouw campagne. check your style! Swa bl

    Brainstorm met experts van flanders DC en

    nog meer gasten en sprekers maken hun opwachting op zaterdag om jouw in rechte lijn naar 14 oktober 2012 te loodsen!

    De Lokale LAncering en het Lo-kale LAboratorium: LoLA dus!

    Zijn we er klaar voor?

    zaterdag 21 april 2012

    zaterdag 21 april 2012

  • brecht Grieten, Annemie Lemahieu, Luk Vanmaercke, Peter Poulussen, Stefaan deleeck, Marc Paredis, Geert de kerpel, Greet Gysen, Hans knop, Iris depoorter, cecile Segers, rutger de reu, Mia Verstraete, Veerle Scheire, An degryse, tine Vandecasteele, niko GobbinLinda Meskens 02 238 38 30Joost bresseleersPascal Laseur 02 238 38 32 Jonathan cardoen, Wetstraat 89, 1040 brusselWetstraat 89, 1040 brussel, fax 02 238 38 60 [email protected]

    redactiecomit:

    Adresbestanden: Vormgeving: Postabonnementen: Verantw. uitgever: re(d)actieadres:

    CoLofon